Rezerwat przyrody Lubiaszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rezerwat przyrody Lubiaszów
rezerwat leśny
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Mezoregion Równina Piotrkowska[1]
Data utworzenia 1958
Akt prawny M.P. z 1958 r. nr 95, poz. 520 oraz M.P. z 1984 r. nr 15, poz. 107, § 4
Powierzchnia 202,49 ha
Położenie na mapie powiatu piotrkowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu piotrkowskiego
Lubiaszów
Lubiaszów
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Lubiaszów
Lubiaszów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lubiaszów
Lubiaszów
Ziemia51°25′36″N 19°52′15″E/51,426667 19,870833

Rezerwat przyrody Lubiaszówleśny rezerwat przyrody położony na terenie gmin Sulejów i Wolbórz, w powiecie piotrkowskim, w województwie łódzkim[2], w pobliżu miejscowości Lubiaszów. Znajduje się w granicach Sulejowskiego Parku Krajobrazowego wchodzącego w skład zespołu Nadpilicznych Parków Krajobrazowych.

Jest to rezerwat leśny o powierzchni 202,49 ha[2][3]. Utworzony został w 1958 roku w celu zachowania fragmentu lasu mieszanego z dużym udziałem jodły, która stanowi pozostałość lasu pierwotnego na Wyżynie Łódzkiej z licznymi roślinami objętymi ochroną gatunkową. Ochronie podlega najlepiej zachowany w tej części Polski obszar roślinności leśnej zróżnicowany na cztery typy fitocenoz: grąd jodłowy, grąd typowy, świetlista dąbrowa i dębowo-jodłowy bór mieszany, z czego najważniejszy jest tzw. „czarny las”, czyli grąd jodłowy. W rezerwacie występują stare drzewostany jodły w wieku do 150 lat, o wysokości ponad 35 m; grupa modrzewia polskiego w wieku 140 lat o wysokości 40 m oraz 200-letnie dęby. Wszystkie z tych drzew spełniają kryteria pomników przyrody. Flora naczyniowa rezerwatu liczy około 350 gatunków w tym duża część gatunków roślin chronionych. Zalicza się do nich między innymi: bluszcz pospolity, barwinek pospolity, kopytnik, lilia złotogłów, naparstnica zwyczajna, orlik pospolity, pluskwica europejska, wawrzynek wilczełyko, storczyki i widłaki. Cały ekosystem rezerwatu jest interesującym terenem badań nad ekologią biocenoz leśnych oraz rolą w środowisku licznych gatunków roślin i zwierząt.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 199. ISBN 83-01-12479-2.
  2. a b Rezerwat przyrody Lubiaszów. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-06-12].
  3. Powiększony w roku 1984, wcześniej według aktu powołującego 68,84 ha

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rezerwaty Ziemi Piotrkowskiej Wyd. ZNPK Moszczenica 1998.