Rezerwat przyrody Paza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rezerwat przyrody Paza
Rodzaj rezerwatu florystyczny, leśny
Charakter częściowy
Państwo  Polska
Mezoregion Wysoczyzna Złoczewska
Data utworzenia 1995
Akt prawny M.P. z 1996 r. nr 5, poz. 51
Powierzchnia 27,04 ha
Położenie na mapie gminy Złoczew
Mapa lokalizacyjna gminy Złoczew
Paza
Paza
Położenie na mapie powiatu sieradzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sieradzkiego
Paza
Paza
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Paza
Paza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Paza
Paza
Ziemia51°26′17,5″N 18°36′15,7″E/51,438194 18,604361

Rezerwat przyrody Paza – florystyczny i leśny rezerwat przyrody w gminie Złoczew, w powiecie sieradzkim, w województwie łódzkim[1]. Utworzony został w 1995 r. w celu zachowania żyznej buczyny z rzadkimi roślinami w runie oraz pomnikowymi okazami buka na granicy jego naturalnego zasięgu. Jego nazwa pochodzi od dawnej nazwy uroczyska leśnego, w którym zlokalizowano ten rezerwat. Zajmuje powierzchnię 27,04 ha[2] i jest zlokalizowany w środkowej części kompleksu leśnego leśnictwa Potok w Nadleśnictwie Złoczew.

Pod względem geomorfologicznym obszar rezerwatu leży na równinnej wysoczyźnie morenowej uformowanej przez lądolód warciański podczas zlodowacenie środkowopolskiego, zbudowanej przeważnie z gliny zwałowej, piasków gliniastych i żwirów wodnolodowcowych.

W rezerwacie występują leśne fitocenozy żyznej buczyny, grądu typowego i wilgotnego oraz lasu mieszanego. W nielicznie zachowanych płatach dominuje buk w wieku od 100 do 130 lat, tworzący zwarty drzewostan z b. słabo wykształconą warstwą krzewów i niskim, wielogatunkowym runem. Pozostałe płaty odznaczają się znaczną domieszką grabu, brzozy oraz niewiele mniejszą jaworu, świerka, jodły, osiki i dębu szypułkowego. Najgrubsze rosnące tu buki liczą blisko 175 lat i przekraczają 300 cm obwodu. W bogatym runie licznie występują: zawilec gajowy, przylaszczka pospolita, marzanka wonna, gajowiec żółty, fiołek leśny, prosownica rozpierzchła, miodunka ćma, turzyca palczasta, żankiel zwyczajny, kopytnik pospolity, groszek wiosenny, podagrycznik pospolity i inne.

Siedliska lasu mieszanego i lasu wilgotnego w pn. części rezerwatu zajmuje zbiorowisko grądu z bukiem i jodłą. Najwyższą warstwę drzewostanu tworzy tu sosna lub brzoza z domieszką osiki, świerka, jaworu, olszy, buka, dębu szypułkowego i jodły, luźną buduje grab. Pd. część rezerwatu zajmują siedliska boru mieszanego świeżego i fitocenozy boru mieszanego z jodłą, starodrzew buduje przede wszystkim sosna w wieku 120 lat, ze znaczną domieszką równego wiekiem buka, miejscami z jodłą, świerkiem, dębem i brzozą. Jako ciekawostkę przyrodniczą można tu wymienić wspaniałe egzemplarze różanecznika żółtego, które szczególnie w maju, zabarwiają las. Najprawdopodobniej nie jest to stanowisko naturalne tego krzewu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Szczepaniak I., Rezerwaty przyrody w Nadleśnictwie Złoczew, [w:] "Na sieradzkich szlakach", nr 2/78/2005/XX, s. 27-31.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]