Rezerwat przyrody Węże

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Węże
Ilustracja
Widok na wierzchołek góry Zelce w roku 1990
rezerwat przyrody nieożywionej[1]
Typ geologiczny i glebowy; łąkowy, pastwiskowy, murawowy i zaroślowy[1]
Podtyp skał, minerałów, osadów, gleb i wydm; muraw kserotermicznych[1]
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Mezoregion Wyżyna Wieluńska
Data utworzenia 1972
Akt prawny M.P. z 1972 r. nr 5, poz. 33, § 2
Powierzchnia 20,74 ha
Ochrona czynna
Położenie na mapie gminy Działoszyn
Mapa lokalizacyjna gminy Działoszyn
Węże
Węże
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Węże
Węże
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Węże
Węże
Położenie na mapie powiatu pajęczańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu pajęczańskiego
Węże
Węże
Ziemia51°05′52″N 18°47′30″E/51,097778 18,791667

Rezerwat przyrody Wężerezerwat przyrody nieożywionej w województwie łódzkim, powiecie pajęczańskim, gminie Działoszyn[1], w sąsiedztwie wsi Węże. Znajduje się w granicach Załęczańskiego Parku Krajobrazowego[2].

Powierzchnia rezerwatu wynosi 20,74 ha[1].

Utworzony na mocy zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 10 grudnia 1971 roku w celu ochrony wapiennego ostańca jurajskiego, góry Zelce, który wznosi się 45 metrów ponad krawędź doliny Warty. Leży on na wysokości około 220 m n.p.m. Liczne zjawiska krasowe, m.in. jaskinie (w tym: Jaskinia Niespodzianka, Zanokcica, Stalagmitowa, Za Kratą, Dwuwylotowa, Draba, Mała, Profesora Samsonowicza). Do ruchu turystycznego przystosowane były jaskinie Stalagmitowa i Za Kratą. Wyposażono je w żelazne drabiny ułatwiające pokonanie jaskiniowych studni. Obecnie wstęp do wszystkich jaskini na terenie rezerwatu dozwolony jest jedynie za zgodą Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi. W jaskiniach odkryto stanowiska kopalnej fauny plioceńskiej. Powierzchnię wzgórza porastają murawy kserotermiczne i naskalne. Obszar rezerwatu jest najbardziej na północ wysuniętym przykładem „jurajskiego” krajobrazu w Polsce (ostańce skalne, jaskinie itp.).

Przez teren rezerwatu przebiegają szlaki: Szlak Jury Wieluńskiej (czerwony) oraz Szlak Rezerwatów Przyrody ZPK (niebieski).

W sierpniu 2017 otwarto ścieżkę dydaktyczną – „Najcenniejsze walory przyrodnicze Miasta i Gminy Działoszyn”, która również przebiega przez rezerwat Węże. W ramach ścieżki ustawiono przed jaskiniami tablice informacyjne z planami, mapę rezerwatu oraz opis walorów przyrodniczych obiektu. Poruszanie się po rezerwacie ułatwiają liczne strzałki ułatwiając lokalizację opisywanych jaskiń[3][4].

Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2011 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną[1][5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Rezerwat przyrody Węże w Centralnym Rejestrze Form Ochrony Przyrody. [dostęp 2018-04-22].
  2. Przyroda. W: Załęczański Park Krajobrazowy [on-line]. Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Łódzkiego. [dostęp 2019-05-05].
  3. Ścieżką dydaktyczną przez Działoszyn – Kulisy Powiatu – Wieluń, Pajęczno, Wieruszów, kulisy.net [dostęp 2017-10-25].
  4. Ścieżka dydaktyczna – Najcenniejsze walory przyrodnicze Miasta i Gminy Działoszyn - Miasto i Gmina Działoszyn, www.dzialoszyn.pl [dostęp 2017-10-25].
  5. Zarządzenie Nr 21/2011 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Węże”. W: Dz. Urz. Województwa Łódzkiego Nr 102, poz. 862 [on-line]. 2011-04-14. [dostęp 2019-05-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]