Babsk (rezerwat przyrody)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rezerwat przyrody Babsk
rezerwat leśny
Państwo  Polska
Mezoregion Wysoczyzna Rawska
Data utworzenia 1958
Akt prawny M.P. z 1958 r. nr 81, poz. 468
Powierzchnia 10,97 ha
Ochrona częściowa
Położenie na mapie gminy Biała Rawska
Mapa lokalizacyjna gminy Biała Rawska
Babsk
Babsk
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Babsk
Babsk
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Babsk
Babsk
Położenie na mapie powiatu rawskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu rawskiego
Babsk
Babsk
Ziemia51°50′12,7″N 20°19′28,3″E/51,836861 20,324528
złamany dąb
fragment rezerwatu
Niektóre rośliny występujące na terenie rezerwatu
kalina koralowa – jedne z trzech występujących tu gatunków roślin chronionych
konwalia majowa – jeden z trzech występujących tu gatunków roślin chronionych
owoce grabu
strumień przepływający przez rezerwat
Tablica informacyjna rezerwatu

Rezerwat przyrody Babsk – leśny rezerwat przyrody znajdujący się na terenie gminy Biała Rawska w powiecie rawskim w województwie łódzkim[1].

Położenie i powierzchnia[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat położony jest w środkowej Polsce, na Równinie Łowicko-Błońskiej, w północno-wschodniej części województwa łódzkiego, przy międzynarodowej drodze E67 WarszawaKatowice (tzw. Gierkówce), w odległości ok. 65 km na południowy zachód od stolicy, ok. 0,5 km od wsi Babsk, od której wziął swoją nazwę.

Rezerwat zajmuje powierzchnię 10,97 ha.

Rzeźba terenu na obszarze rezerwatu reprezentuje typ rzeźby polodowcowej, ukształtowanej przez trzykrotne nasunięcia lądolodów w plejstocenie. Ostatni lądolód czwartorzędowy pozostawił w podłożu pokrywę utworów gliniastych i piaszczysto-żwirowych o miąższości 30–100 m.

Teren rezerwatu ma charakter równinny, opadający w miarę zbliżania się do strumienia i leży na wysokości ok. 140–150 m n.p.m.

W kompleksie leśnym w którym leży rezerwat, ale już poza jego granicami przepływa rzeka Białka.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat utworzony został w 1958 roku przez wyodrębnienie fragmentu lasu z kompleksu leśnego otaczającego Babsk od północnego zachodu. Powstanie rezerwatu miało na celu zapewnienie ochrony starego drzewostanu liściastego z domieszką lipy.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Las pokrywający obszar rezerwatu jest jednym z niewielu tego typu drzewostanów w centralnej Polsce.

Roślinność[edytuj | edytuj kod]

W rezerwacie rosną głównie dęby szypułkowe w wieku 100–160 lat, które osiągają w obwodzie (w pierśnicy) osiągają 2 m (stanowią one ok. 50% drzewostanu), a także lipy drobnolistnej w podobnym wieku (które jednak mają mniejsze rozmiary obwodu pnia – tylko 100–140 cm) a ponadto graby, sosny i brzozy. Zarówno na terenie rezerwatu, jak i otaczających go terenów leśnych nie objętych ochroną rezerwatową występują także liczne inne gatunki drzew, jak również krzewów, roślin zielnych i mchów.

Nieco inaczej wygląda szata roślinna w pobliżu przepływającej przez rezerwat rzeczki. Jej brzegi porośnięte są lasem głównie grabowo-lipowy, zaś miejscami znajdują się kępy olch. Przy samym strumieniu rosną różne gatunki traw (m.in. turzyca), a także trzciny, lilie wodne i inne gatunki roślin typowe dla obszarów o wysokiej wilgotności.

W sumie na terenie rezerwatu występują 103 gatunki roślin naczyniowych oraz 8 gatunków mchów a także 215 gatunków grzybów makrosporowych. Spośród roślin rzadko spotykanych w Polsce, a występujących we florze rezerwatu, wymienić można np. 3 gatunki chronione: kruszynę pospolitą, kalinę koralową i konwalię majową, ponadto (niepodlegające ochronie gatunkowej, acz rzadkie w środkowej części kraju) turzycę orzęsioną, turzycę pagórkowatą, kupkówkę Aschersona i świerząbek korzenny. Częściej spotykane w kraju są inne miejscowe rośliny, jak np.: przylaszczka pospolita, zdrojówka rutewkowata, dzwonek brzoskwiniolistny, kozłek bzowy, zawilec żółty i in. Spośród występujących w rezerwacie grzybów wymienić można takie gatunki jak: szyszkowiec łuskowaty, szmaciak gałęzisty i gwiazdosz rudawy.

Fauna[edytuj | edytuj kod]

W rezerwacie spotkać można m.in. zające, sarny, dziki, lisy, bociany, dzikie kaczki oraz liczne inne gatunki drobnych ssaków (ryjówki, jeże i in.) i ptaków (dzięcioły, kukułki), a także gady (jaszczurki, zaskrońce) i płazy (żaby, traszki i ropuchy). Przepływająca przez rezerwat rzeczka, będąca dopływem Białki, stanowi środowisko życia dla drobnych ryb, a jej bliskość umożliwia życie i rozwój licznych gatunków owadów oraz wspomnianych płazów.

Warunki klimatyczne[edytuj | edytuj kod]

Na terenie rezerwatu identyfikuje się swoisty mikroklimat, kształtowany pod wpływem dużego zalesienia oraz topograficznych i morfologicznych cech terenu.
Zdaniem lekarzy mikroklimat ten korzystnie wpływa na stan zdrowia osób ze schorzeniami dróg oddechowych.

Lokalne warunki klimatyczne[edytuj | edytuj kod]

Obszar rezerwatu leży w strefie klimatu umiarkowanego przejściowego na granicy wpływów atlantyckich. Klimat w rezerwacie nie odbiega znacząco od typowego klimatu Polski środkowej, i jako wyznaczniki można podać następujące wartości:

  • średnia temperatura roczna: 7–8 °C
  • średnia temperatura najcieplejszego miesiąca (lipca): 18 °C
  • średnia temperatura miesiąca najzimniejszego (lutego): –3,5 °C
  • okres bezprzymrozkowy: ok. 260 dni (średnio)
  • okres wegetacyjny: średnio 215 dni w roku
  • przeciętna długość zalegania pokrywy śnieżnej: ok. 50 dni w roku
  • liczba godzin nasłonecznienia w ciągu roku: 1680 (średnio 4,6 dziennie, przy dużych różnicach w poszczególnych porach roku)
  • roczna suma opadów: ok. 510 mm.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]