Serwici

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Serwici
Pełna nazwa

Słudzy Najświętszej Maryi Panny

Nazwa łacińska

Ordo Servorum Mariae

Skrót zakonny

OSM

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Założyciel

Buonfiglio dei Monaldi (Bonfilius), Giovanni di Buonagiunta (Bonajuncta), Bartolomeo degli Amidei (Amideus), Ricovero dei Lippi-Ugguccioni (Hugh), Benedetto dell' Antella (Manettus), Gherardino di Sostegno (Sosteneus), Alessio de' Falconieri (Alexius)

Data założenia

1233

Strona internetowa
Osiemnastowieczny obraz przedstawiający Siedmiu Świętych Założycieli Zakonu Serwitów Najświętszej Maryi Panny.

Serwici, Słudzy Najświętszej Maryi Panny (Ordo Servorum Mariae) – katolickie zgromadzenie zakonne założone w 1233 roku we Włoszech, którego celem szczególnym było rozważanie boleści Maryi i naśladowanie jej cnót.

Do grona czczonych dziś Założycieli należeli: Aleksy Falconieri, Bartłomiej Amidei, Benedykt Antella, Buonfiglio Monaldi, Gerardino Sostegni, Hugo Lippi-Uguccioni oraz Jan Buonagiunta Monetti. Najbardziej znanym z nich jest św. Aleksy Falconieri.

W 1304 roku Stolica Apostolska zatwierdziła ich zakon. Istnieje on do dzisiaj. Największą sławą okrył go św. Filip Benicjusz (1233–1285), który stał się prawodawcą tej rodziny zakonnej i najwięcej przyczynił się do jej rozpowszechnienia. Założył żeńską gałąź zakonu, Serwitek. Wkrótce powstał klasztor Sióstr trzeciego zakonu Serwitów, którego założycielką była św. Juliana Falconieri (1270–1341).

Papież Benedykt XIII wszystkich siedmiu współzałożycieli zakonu serwitów wyniósł na ołtarze (1725), a papież Leon XIII zaliczył ich w poczet świętych.

Do grona Serwitów należy też św. Peregryn Laziosi.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]