Podział administracyjny Kościoła rzymskokatolickiego w Polsce (1944–1989): Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
drobne red.
(drobne korekty)
(drobne red.)
 
== Lata 1945-1972 ==
W [[1946]] na prośbę kardynała [[August Hlond|Augusta Hlonda]] rozwiązana została unia personalna archidiecezji: gnieźnieńskiej i poznańskiej. Równocześnie stworzona została unia personalna archidiecezji: gnieźnieńskiej i warszawskiej.
 
Dla Ziem Odzyskanych zostały utworzone administracje apostolskie we Wrocławiu, Gdańsku, Gorzowie Wielkopolskim, Opolu i Olsztynie. W [[1964]] - po śmierci biskupa gdańskiego [[Karol Maria Splett|Karola Marii Spletta]] - przywrócona została diecezja gdańska.
 
Ponadto na ziemiach wschodnich zostały utworzone następujące administracje apostolskie: w Lubaczowie (dla archidiecezji lwowskiej), Drohiczynie (dla diecezji pińskiej) i Białymstoku (dla archidiecezji wileńskiej).
 
W latach [[1945]]- [[1972]] podział administracyjny Kościoła rzymskokatolickiego na ziemiach polskich przedstawiał się następująco:
'''[[metropolia gnieźnieńska]]'''
 
[[archidiecezja gnieźnieńska]] ( w unii personalnej z archidiecezją warszawską)
 
[[diecezja chełmińska]]
'''[[metropolia warszawska]]'''
 
[[archidiecezja warszawska]] ( w unii personalnej z archidiecezją gnieźnieńską)
 
[[diecezja lubelska]]
administracja apostolska w [[Opole|Opolu]] (wschodnia część archidiecezji wrocławskiej)
 
administracja apostolska w [[Gdańsk]]u (diecezja gdańska) - od [[1964]] z powrotemponownie pełnoprawna diecezja
 
administracja apostolska w [[Olsztyn]]ie (diecezja warmińska)
Anonimowy użytkownik

Menu nawigacyjne