Karabinek AK-74

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
AK-74
Ak74l.jpg
AK-74
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Rodzaj karabinek automatyczny
Historia
Prototypy 1974
Produkcja seryjna 1976 – do chwili obecnej
Dane techniczne
Kaliber 5,45 mm
Nabój 5,45 x 39 mm
Magazynek 30 nab.
Wymiary
Długość 700 mm (z kolbą złożoną)
933 mm (z kolbą rozłożona)
Długość lufy 415 mm
Masa
broni 3,3 kg (z pustym magazynkiem)
3,6 kg (załadowany)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 900 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 600 – 650 strz./min
Zasięg skuteczny 500 m
Żołnierz rosyjskiej piechoty morskiej z karabinem AK-74

AK-74 (ros. Автомат Калашникова образца 1974 года, Awtomat Kałasznikowa obrazca 1974 goda) – karabin automatyczny, który jest rozwinięciem konstrukcji karabinka AK. Opracowany w 1974, wprowadzony do uzbrojenia Armii Radzieckiej w 1976. Użyty po raz pierwszy w działaniach wojennych po wkroczeniu ZSRR do Afganistanu (24 grudnia 1979).

Wersje i odmiany:[edytuj | edytuj kod]

  • AK-74 (ros. АК-74) – wersja podstawowa ze stałą kolbą wykonaną z drewna lub tworzywa,
  • AKS-74 (АКС-74) – z metalową kolbą składaną,
  • AKS-74U (АКС-74У) – subkarabinek,
  • AK-74N (АК-74Н), AKS-74N, AK-74N1, AKS-74N1 itd. – broń wyposażona w kolejne wersje pasywnych celowników noktowizyjnych,
  • AK-74M (АК-74М) – wersja zmodernizowana z tworzywową, składaną kolbą o kształcie identycznym jak stosowane przedtem kolby stałe; wszystkie egzemplarze tej broni posiadają szynę umożliwiającą założenie noktowizora albo innego specjalnego celownika; wzmocniono ponadto konstrukcję urządzenia wylotowego i pokrywę komory zamka,
  • AK-101 i AK-103 – wersje eksportowe AK-74M zasilane amunicją odpowiednio: 5,56 mm NATO i 7,62×39 mm wz. 43.

Różnice między AK-74 i AK (w nawiasie kursywą dane dla AK):[edytuj | edytuj kod]

  • Inna amunicja: kaliber 5,45 × 39 mm (7,62 × 39) o prędkości początkowej 900 m/s (710). Energia początkowa pocisku wynosi 1385 dżuli (1990), zapewniając 440-metrową (350) odległość strzału bezwzględnego do figury popiersia. Najwyższą skuteczność ognia osiąga się na dystansach do 500 m (400). Masa naboju wynosi 10,75 g (18,21), masa samego pocisku – 3,42 g (8; niektóre wersje amunicji – 10). Nowy nabój został zaprojektowany w celu zwiększenia celności broni. Osiąga się to dzięki bardziej płaskiej trajektorii lotu pocisku oraz dzięki zmniejszonemu odrzutowi.
  • Inny magazynek o mniejszym promieniu łuku.
  • Kolba składana o bardziej ergonomicznym kształcie, odchylana na bok broni.
  • Charakterystyczne cylindryczne, wielofunkcyjne urządzenie wylotowe zamontowane na lufie. Spełnia ono rolę hamulca wylotowego oraz osłabiacza odrzutu i podrzutu, dzięki czemu ustatecznia broń przy strzelaniu seriami. Dodatkowo pełni rolę tłumika płomieni.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

AK-74 stanowi obecnie wyposażenie większości armii państw, wchodzących niegdyś w skład ZSRR. Produkowany był lub jest także licencyjnie (także w wersjach z opracowanymi lokalnie modyfikacjami) m.in. w byłej NRD (Karabin MPi AK-74N), Bułgarii, Chinach i Rumunii. Karabin AK-74 był używany bojowo podczas wojny w Afganistanie, I i II wojny czeczeńskiej. Stał się także podstawą do opracowania ręcznego karabinu maszynowego RPK-74, karabinów K-3 i Wiepr oraz strzelby gładkolufowej Sajga. Produkowana od 1991 w fabryce Iżmasz w Iżewsk wersja AK-74M jest obecnie zasadniczym wyposażeniem armii rosyjskiej. W 1993 roku na uzbrojenie Armii Rosyjskiej wprowadzono nowy karabin AN-94, który miał z czasem zastąpić AK-74. Jednak po wyprodukowaniu jednej serii AN-94 jego produkcję wstrzymano i AK-74M pozostaje nadal podstawowym karabinem armii Federacji Rosyjskiej. We wrześniu 2011 roku rosyjski resort obrony poinformował o zakończeniu zamówień na AK-74M. Do końca 2011 fabryka w Iżewsku ma opracować nowy model karabinu[1].

Przypisy

  1. Piotr Skwieciński. Pożegnanie z bronią. „Rzeczpospolita”. 227 (9043), s. A11, 2011-09-29. [dostęp 2011-10-01]. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Руководство по 5,45-мм автоматам Калашникова АК-74, АК-74М, АКС-74, АКС-74У, АК-74Н, АКС-74Н, АК-74Н1, АКС-74Н1, АК-74Н2, АКС-74Н2, АК-74Н3, АКС-74Н3, АКС-74УН2 и 5,45-мм ручным пулеметам Калашникова РПК-74, РПКС-74, РПК-74Н, РПКС-74Н, РПК-74Н1, РПКС-74Н1, РПК-74Н2, РПКС-74Н2, РПК-74Н3, РПКС-74Н3. Mocква: Военное Издательство, 2001.
  • Andrzej Ciepliński. Kałasznikow bez tajemnic (cz.V). Karabinek AK-74 i jego odmiany. „Nowa Technika Wojskowa”. 1992. Nr. 6 (12). s. s. 1-2. ISSN 1230-1655. 
  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej. WIS, 1994. ISBN 83-86028-01-7

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]