Sz-7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sz-7
Sz-7
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Typ samolot-amfibia dyspozycyjno-łącznikowy
Konstrukcja górnopłat o konstrukcji mieszanej
Załoga 6
Historia
Data oblotu 1939
Lata produkcji 1939 – ?
Dane techniczne
Napęd 1 x silnik gwiazdowy MG-31 f
Moc 330 KM
Wymiary
Rozpiętość 13,00 m
Długość 9,40 m
Powierzchnia nośna 23,30 m²
Masa
Własna 1230 kg
Startowa 1900 kg
Osiągi
Prędkość przelotowa 218 km/h
Pułap 3000 m
Dane operacyjne
Użytkownicy
 ZSRR

Sz-7radziecki samolot-amfibia dyspozycyjno-łącznikowy z okresu II wojny światowej zaprojektowany przez biuro konstrukcyjne Wadima Szawrowa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sz-7 z wysuniętym podwoziem

W 1939 roku radziecki konstruktor Wadim Borisowicz Szawrow opracował nowy samolot-amfibię dyspozycyjno-łącznikowy, który był rozwinięciem produkowanego już podobnego wodnosamolotu Sz-2.

Samolot ten przewidywany był do utrzymywania łączności i zaopatrzenia polarnych stacji naukowo-badawczych z bazami. Po wybuchu II wojny światowej został przystosowany do celów wojskowych.

W lotnictwie wojskowym służył do przewozu rannych i transportu pilnych przesyłek. Użyto go m.in. w bitwie stalingradzkiej.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot-amfibia Sz-7 był górnopłatem o konstrukcji mieszanej. Kadłub łodziowy. Napęd stanowił silnik gwiazdowy zamocowany nad płatem. Podwozie kołowe – chowane w trakcie lotu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]