Ar-2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ar-2
Ar-2
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Typ Samolot bombowy
Konstrukcja Metalowa
Załoga 3 osoby (pilot, nawigator, strzelec/radiotelegrafista)
Historia
Data oblotu 1940
Wycofanie ze służby 1943
Dane techniczne
Napęd 2 x silniki tłokowe, rzędowe, 12-cylindrowe M-105P
Moc 2 x 1100 KM
Wymiary
Rozpiętość 18,50 m
Długość 12,50 m
Wysokość 3,95 m
Powierzchnia nośna 48,7 m²
Masa
Własna 4430 kg
Startowa 6650-7200 kg
Osiągi
Prędkość maks. 480 km/h
Prędkość minimalna 125 km/h
Prędkość wznoszenia na 3000 m – 7,2 min
Zasięg 1500 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
4 ruchome km-y SzKAS kal. 7,62 mm,
800 kg bomb
Użytkownicy
ZSRR, Finlandia

Ar-2 (ros. Ар-2) – radziecki samolot bombowy z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samolot został skonstruowany przez Aleksandra Archangielskiego w 1939. Jego budowa została oparta na konstrukcji samolotu SB-2. Prototyp, noszący oznaczenie SB-RK, oblatano w 1940. Po krótkich próbach wszedł do produkcji seryjnej pod oznaczeniem Ar-2. Zbudowano 280 samolotów.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Nowe samoloty weszły na wyposażenie jednostek bombowych stacjonujących w północno-zachodniej części ZSRR. Po wybuchu wojny operowały na Froncie Północno-Zachodnim i Leningradzkim. Walczyły przeciwko siłom niemieckim i fińskim. Znalazły się także w jednostkach lotnictwa morskiego Floty Północnej. Operowały nad Morzem Białym i Barentsa. Kilka samolotów zdobyli Finowie i użyli w walce. Samoloty Ar-2 służyły do 1943.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Silnik WK-105PF (M-105) eksponowany w MLP w Krakowie.

Całkowicie metalowy średniopłat z pojedynczym usterzeniem i chowanym podwoziem. Kadłub półskorupowy. Płat kesonowy, dwudźwigarowy, trójdzielny. Napęd, dwa rzędowe 12-cylindrowe silniki M-105P o mocy 1100 KM (809 kW) napędzające metalowe, trójłopatowe, przestawialne śmigła typu WISz-22E.