Tadeusz Bartkowiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Bartkowiak
Data i miejsce urodzenia 25 października 1933
Nowe Gołębiewko
Zawód aktor

Tadeusz Bartkowiak (ur. 25 października 1933 roku) – polski aktor, głównie teatralny; absolwent krakowskiej PWST (1959). Odznaczony jako Zasłużony Działacz Kultury w 1987 roku.

Teatr[edytuj | edytuj kod]

W teatrze zadebiutował jeszcze jako student krakowskiej PWST - 29 listopada 1958 roku w Irydionie Zygmunta Krasińskiego. Występował w wielu polskich teatrach: w krakowskim Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej (1958), Teatrze 13 Rzędów w Opolu (1959, 1960), Teatrze Nowym w Zabrzu (1960-1962), Teatrze Polskim w Bielsku-Białej (1962, 1963), Teatrze Polskim w Bydgoszczy (1963-1969), Lubuskim Teatrze im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze (1969-1990, najdłużej), w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym im. Juliusza Słowackiego działającym w Koszalinie i Słupsku (1976), a także w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim (1982).

Spektakle teatralne (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Teatr Telewizji[edytuj | edytuj kod]

  • 1970 - Śmierć gubernatora jako Adiutant (reż. J. Hoffman)

Film[edytuj | edytuj kod]

W filmie wystąpił tylko dwa razy; po raz pierwszy w Nie będę cię kochać (reż. Janusz Nasfeter, 1973). Drugą rolą filmową był epizod (ale znaczący) w Misiu Stanisława Barei, gdzie pojawił się jako WOP-ista rozmawiający z Ryszardem Ochódzkim o uszkodzonym paszporcie (1980).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]