Wiktoryn Mańkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktoryn Mańkowski
Ilustracja
Data urodzenia 1856
Data śmierci 28 grudnia 1928
Zawód, zajęcie prawnik
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Kawaler Orderu Leopolda

Wiktoryn Mańkowski (ur. 1856, zm. 28 grudnia 1928) – polski prawnik, adwokat, sędzia, kodyfikator prawa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze uzyskując tytuł naukowy doktora praw. Początkowo był adwokatem. Wstąpił do służby państwowej Austro-Węgier w ramach zaboru austriackiego i autonomii galicyjskiej. W 1882 był praktykantem sądowym w Złoczowie[1]. Od około 1908 do 1911 sprawował stanowisko prezydenta C. K. Sądu Obwodowego w Sanoku[2][3][4][5][6]. Sprawując urząd był mianowany przewodniczącym sądu przysięgłych przy C. K. Sądzie Obwodowym w Sanoku w 1908[7], 1909[8][9][10]. Po trzech latach pracy w Sanoku odszedł ze służby w tym mieście, a 29 kwietnia 1911 odbyło się jego uroczyste pożegnanie[11][12]. W 1914 był radcą C. K. Sądu Krajowego Wyższego we Lwowie i jednocześnie był członkiem krajowej komisji apelacyjnej dla wymiaru opłat szynkowych[13]. Do 1918 był wiceprezydentem C. K. Wyższego Sądu Krajowego we Lwowie[14]. Był wówczas członkiem krajowej komisji operacji agrarnych[15].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do służby sądowniczej II Rzeczypospolitej. Pełnił funkcję radcy, prezesa senatu i wiceprezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu. 22 sierpnia 1919 został mianowany przez Naczelnika Państwa członkiem Komisji Kodyfikacyjnej[16]. Pełnił funkcję wiceprezydenta tego gremium[17], a po śmierci pierwszego prezydenta KK Franciszka Fiericha we wrześniu 1928, objął przewodnictwo Komisji.

Zmarł 28 grudnia 1928 we Lwowie[18][19].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

austro-węgierskie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1882. Lwów: 1882, s. 52.
  2. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1909. Lwów: 1909, s. 137.
  3. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1910. Lwów: 1910, s. 137.
  4. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: 1911, s. 140.
  5. Kronika. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”. Nr 21, s. 3, 21 maja 1911. 
  6. Alojzy Zielecki, Społeczeństwo Sanoka u progu XX wieku / W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 364.
  7. Rozmaite obwieszczenia. „Gazeta Lwowska”, s. 7, Nr 218 z 23 września 1908. 
  8. Rozmaite obwieszczenia. „Gazeta Lwowska”, s. 11, Nr 286 z 3 kwietnia 1909. 
  9. Rozmaite obwieszczenia. „Gazeta Lwowska”, s. 7, Nr 162 z 20 lipca 1909. 
  10. Rozmaite obwieszczenia. „Gazeta Lwowska”, s. 9, Nr 286 z 16 grudnia 1909. 
  11. Na pamiątkę W. Mańkowski otrzymał album okolicznościowy z akwarelami autorstwa ucznia VII klasy sanockiego gimnazjum, Franciszka Prochaski, przedstawiającymi miniaturki sądów okręgowych. Por. Kronika. Pożegnanie Prezydenta Sądu dr. W. Mańkowskiego. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 3, Nr 18 z 30 kwietnia 1911. 
  12. Kronika. Bankiet. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 3, Nr 19 z 7 maja 1911. 
  13. a b c d Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 94.
  14. a b c d e Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 1030.
  15. Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 999.
  16. Sprawozdanie z działalności Komisji Kodyfikacyjnej Rzeczypospolitej Polskiej za czas od 3 czerwca 1919 do 31 maja 1920. „Kwartalnik Prawa Cywilnego i Karnego”. 1-4, s. 286, 1920. 
  17. Wiktoryn Mańkowski. audiovis.nac.gov.pl. [dostęp 2016-02-19].
  18. Różne wiadomości. „Gazeta Sądowa Warszawska”, s. 854, nr 53 z 31 grudnia 1928. 
  19. Ś. p. Wiktoryn Mańkowski. „Kurjer Warszawski”, s. 21, nr 359 z 30 grudnia 1928. 
  20. a b Adolf Suligowski: Bibljografja prawnicza polska XIX i XX wieku. Warszawa: 1911, s. 275.
  21. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 19.
  22. Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 72.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]