Władysław Abraham

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Abraham
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 10 października 1860
Sambor, Cesarstwo Austrii
Data i miejsce śmierci 15 października 1941
Lwów, Polska pod okupacją III Rzeszy
Miejsce spoczynku Cmentarz Łyczakowski we Lwowie
Narodowość  Polska
Rodzice Cyryl, Antonia
Małżeństwo Stanisława
Dzieci Roman, Wanda
Krewni i powinowaci Wacław Stachiewicz (zięć)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Komandor Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego
Cmentarz Łyczakowski we Lwowie – grób prof. Władysława Abrahama i symboliczny jego syna Romana wykonany przez firmę Henryka Karola Periera

Władysław Henryk Franciszek Abraham (ur. 10 października 1860 w Samborze, zm. 15 października 1941 we Lwowie) – polski prawnik i uczony, członek Towarzystwa Historycznego we Lwowie[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Cyryla i Antonii z Pawulskich[2]. Studiował na wydziałach prawa i filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego (w tym czasie otrzymał stypendium z fundacji ś. p. dra Katarzyńskiego[3]). Zajmował się historią prawa kanonicznego i polskiego oraz historią Kościoła, specjalizował się w kanonistyce na uniwersytecie w Berlinie, habilitował na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1886 r. został docentem i objął katedrę prawa kościelnego na Uniwersytecie Lwowskim, którego był rektorem od 1900 r. (lub w latach 1899-1900). W 1888 r. został profesorem prawa kościelnego. Był także członkiem Polskiej Akademii Umiejętności (od 1893 r.), Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oraz Towarzystwa Naukowego we Lwowie, Poznaniu i Wilnie. Zorganizował badania w archiwum watykańskim nad źródłami związanymi z Polską. Brał udział w komisji ministerialnej przygotowującej projekt konkordatu między Rzecząpospolitą Polską i Stolicą Apostolską, współtworzył polskie prawo małżeńskie.

16 stycznia 1931 r. Uniwersytet Poznański przyznał mu tytuł doktora honoris causa. W 1937 otrzymał także tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[4][5].

W czerwcu 1889 r. ożenił się ze Stanisławą Reiss. Ich synem był generał Roman Abraham, dowódca Wielkopolskiej Brygady Kawalerii w kampanii wrześniowej.

Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Teofil Emil Modelski, Towarzystwo Historyczne 1914-1924, w: Kwartalnik Historyczny, rocznik LI, zeszyt 1-2, Lwów 1937, s. 43.
  2. a b Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 1.
  3. Zdanie sprawy ruchu naukowego Akademii Umiejętności od dnia 5 maja 1883 r. podane przez sekretarza generalnego. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 129 z 5 czerwca 1884. 
  4. Przed uroczystościami na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 127 z 10 czerwca 1937. 
  5. Jan Draus: Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie 1918-1946. Portret kresowej uczelni. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2007, s. 26. ISBN 978-83-7188-964-6.
  6. Andrzej biskup kamieniecki [w] Polski Słownik Biograficzny, T. I, s. 103.
  7. Andrzej, łaciński biskup łucki [w] Polski Słownik Biograficzny, T. I, s. 106.
  8. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 16.
  9. Część urzędowa. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 157 z 19 lipca 1921. 
  10. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 14, 22.