Ernest Till

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ernest Till
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1846
Brzeżany, Cesarstwo Austrii
Data i miejsce śmierci 21 marca 1926
Lwów, Polska
Miejsce spoczynku Cmentarz Łyczakowski we Lwowie
Zawód prawnik
Alma Mater Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie
Rodzice Józef, Maria
Dzieci Artur
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry)
Grobowiec rodziny Tillów we Lwowie

Ernest Till (ur. 4 stycznia 1846 w Brzeżanach, zm. 21 marca 1926 we Lwowie) – polski prawnik, profesor Uniwersytetu Lwowskiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności.

Życiorys[edytuj]

Był synem Józefa i Marii z Winklerów. Uczęszczał do gimnazjum we Lwowie, w latach 1865-1870 studiował prawo i ekonomię na Uniwersytecie Lwowskim; w 1871 uzyskał stopień doktora praw. Następnie rozpoczął pracę w Prokuratorii Skarbu we Lwowie, po czym praktykę kandydacką do adwokatury. Od 1878 prowadził znaną kancelarię adwokacką we Lwowie. Jako adwokat urzędował przy ulicy Jagiellońskiej 2[1]. Od 1873 prowadził wykłady z prawa rolnego w Akademii Rolniczej w Dublanach oraz z prawa leśnego w Szkole Gospodarstwa Leśnego we Lwowie. W 1877 habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie pracy O znaczeniu posiadania przy nabyciu nieruchomości i został docentem w Katedrze Prawa Cywilnego Austriackiego Uniwersytetu Lwowskiego. W 1888 mianowany został profesorem tytularnym, a po rezygnacji z adwokatury, w 1905 profesorem zwyczajnym. W latach 1905-1917 kierował katedrą prawa prywatnego austriackiego, a w roku akademickim 1906/1907 był dziekanem Wydziału Prawa. W 1921 mianowany został profesorem honorowym, wykłady kontynuował do końca życia.

Przed 1914 był członkiem oddziału C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego w Lisku[2][3][4]. W 1919 został wiceprezesem Komisji Kodyfikacyjnej RP i kierował lwowskim kołem Komisji Kodyfikacyjnej, które opracowało m.in. projekt kodeksu zobowiązań. Był redaktorem naczelnym pisma „Przegląd Prawa i Administracji”[5].

W 1897 powołano go na członka-korespondenta Polskiej Akademii Umiejętności, w 1921 na członka rzeczywistego Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Należał także do Towarzystwa Naukowego we Lwowie (od 1920) oraz Towarzystwa Prawniczego we Lwowie[6] (prezes od 1911[7]). W 1926 otrzymał tytuł doctora honoris causa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[8]. W 1917 otrzymał austriackie szlachectwo I stopnia, z predykatem "von Kostryn".

W pracy naukowej zajmował się prawem cywilnym - prawem rzeczowym, spadkowym, prawem zobowiązań. Pracował nad projektem kodeksu cywilnego, a gdy prace nad nim zaczęły się opóźniać, przygotował projekt części ogólnej i szczegółowej prawa zobowiązaniowego, który był podstawą do prac nad kodeksem zobowiązań z 1933. Był twórcą lwowskiej szkoły prawa prywatnego, z której wywodzili się: m.in. Roman Longchamps de Bérier, Kazimierz Przybyłowski, Alfred Ohanowicz i znawca prawa handlowego Aleksander Doliński.

Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Jego synem był Artur Till (1874-1936), także prawnik oraz adwokat i oficer[9].

Wybrane publikacje[edytuj]

  • O podmiocie praw i prawach bez podmiotu (1872)
  • O prawie zwyczajowym (1877)
  • O przeniesieniu własności tabularnej (1878)
  • O zasiedzeniu tabularnym (1879)
  • Ogół praw majątkowych (1884)
  • Prawo prywatne austryackie (1884-1904, sześć tomów)
  • Z nauki prawa obligacyjnego (1895, pięć tomów)
  • Zur Lehre von der Rechtsausübung (1915)

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • R. Longchamps de Berier, Ernest Till jako cywilista, Lwów 1926
  • K. Sójka-Zielińska, Ernest Till (1846-1926), „Kwartalnik Prawa Prywatnego” 1997, R. VI, z. 3.
  • A. Redzik, Profesor Ernest Till (1846-1926) - w stusześćdziesięciolecie urodzin i osiemdziesięciolecie śmierci, „Palestra” 2006, nr 3-4, s. 125-132
  • A. Redzik, Roman Longchamps de Berier (1883 – 1941), „Kwartalnik Prawa Prywatnego” 2006, z. 1, s. 5-108.
  • Biogramy uczonych polskich, cz. I: Nauki społeczne, zeszyt 3, P-Z (pod red. Andrzeja Śródki i Pawła Szczawińskiego), Ossolineum, Wrocław 1985
  • S. Górzyński, Nobilitacje w Galicji w latach 1772-1918, DiG, Warszawa 1997

Linki zewnętrzne[edytuj]