Województwo nowogródzkie (1793)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy województwa utworzonego w 1793. Zobacz też: województwo nowogródzkie.
Województwo nowogródzkie na tle województw utworzonych na sejmie grodzieńskim

Województwo nowogródzkie (również województwo nowogrodzkie) zostało utworzone na sejmie grodzieńskim 23 listopada 1793 r. ze stolicą w Nowogródku. Nie zostało w pełni zorganizowane w związku z rozpoczęciem insurekcji kościuszkowskiej.

Województwo miało mieć w Sejmie dwóch senatorów (wojewodę i kasztelana) i sześciu posłów wybieranych na cztery lata (po dwóch z każdej ziemi).

Województwo dzieliło się na trzy ziemie:

  • nowogródzką składającą się z dawnych parafii, oprócz tych, które przyłączono do ziemi stwołowickiej i części parafii mirskiej
  • stołowicką składającą się z parafii: stwołowickiej, horodyskiej, darewskiej, myskiej, połoneckiej, zadwiejskiej, iskołdckiej, snowskiej, swojatyckiej, kroszyńskiej, krzywoszyńskiej i pozostałych przy Polsce części parafii: nieświeskiej, lachowickiej, niedźwiedzickiej i mirskiej
  • słonimską składającą się z dawnych parafii, oprócz parafii olszewskiej przyłączonej do powiatu bereskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Podział terytorialny Rzeczypospolitej Obojga Narodów

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Volumina legum t. 10 Konstytucje Sejmu Grodzieńskiego z 1793 roku, Poznań 1952