AS Livorno Calcio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Football pictogram.svg AS Livorno Calcio
Pełna nazwa Associazione Sportiva Livorno Calcio SrL
Przydomek Amaranto
Data założenia 1915
Liga Serie A
Stadion Stadio Armando Picchi
Prezes Włochy Aldo Spinelli
Trener Włochy Domenico di Carlo
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe

AS Livorno Calciowłoski klub piłkarski z siedzibą w mieście Livorno, założony w 1915 roku, obecnie grający w rozgrywkach Serie A.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy we włoskiej ekstraklasie klub zagrał w 1929 roku. Do Serie B spadł dopiero 20 lat później, a na powrót do najwyższej klasy rozgrywek we Włoszech czekał ponad pół wieku, kiedy to zajmując drugie miejsce w drugiej lidze, awansował do Serie A w 2004 roku. Nic nie wskazywało wówczas na to, że klub utrzyma się w Serie A, jednak zakończył sezon, zajmując dobre 9. miejsce w końcowej tabeli. Królem strzelców sezonu został wówczas napastnik "Amaranto" – Cristiano Lucarelli. Największym osiągnięciem Livorno jest wicemistrzostwo Włoch w 1943 roku, po rywalizacji z zespołem Torino.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Kibice[edytuj | edytuj kod]

Kibice Livorno mają w większości poglądy komunistyczne – na Stadio Armando Picchi jak i na wyjazdach często wywieszają flagi bądź układają choreografie (oprawy) z elementami symboliki komunistycznej (np. z sierpem i młotem). Część z nich na mecze przychodzi w ubraniach z demobilu (co jest wręcz ich znakiem charakterystycznym). Jedna z grup kibiców ma nawet nazwę Armata Stalinista. Duże emocje we Włoszech budzą mecze pomiędzy Livorno a Lazio Rzym, ze względu na skrajnie prawicowe poglądy dużej części kibiców Lazio. Jednym z fanów klubu jest urodzony w Livorno były premier i prezydent Włoch – Carlo Azeglio Ciampi.

Skład w sezonie 2013/2014[edytuj | edytuj kod]

Stan na 21 stycznia 2014

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Włochy Francesco Bardi (wypożyczony z Interu)
2 OB Włochy Cristiano Piccini (wypożyczony z Fiorentiny)
3 OB Niemcy Giuseppe Gemiti
5 OB Szwajcaria Saulo Decarli
6 OB Włochy Riccardo Regno
7 PO Włochy Luca Belingheri
9 NA Brazylia Paulinho
10 PO Włochy Andrea Luci (kapitan)
11 OB Włochy Alessandro Lambrughi
14 PO Kolumbia Jonny Mosquera
15 OB Senegal Ibrahima Mbaye (wypożyczony z Interu)
17 OB Włochy Federico Ceccherini
19 PO Włochy Leandro Greco
20 NA Szwajcaria Innocent Emeghara (wypożyczony z Sieny)
Nr Poz. Piłkarz
22 BR Włochy Luca Anania
23 OB Brazylia Emerson
24 PO Włochy Marco Benassi (wypożyczony z Interu)
26 PO Włochy Luca Siligardi
27 PO Włochy Marco Biagianti
29 NA Kolumbia Miguel Borja
33 OB Argentyna Nahuel Valentini
37 BR Włochy Gabriele Aldegani (wypożyczony z Noceriny)
41 PO Ghana Alfred Duncan (wypożyczony z Interu)
77 OB Włochy Leandro Rinaudo
85 OB Włochy Andrea Coda (wypożyczony z Udinese)
BR Włochy Alfonso De Lucia

Zawodnicy na wypożyczeniach[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
BR Włochy Luca Mazzoni (w Padovie)
BR Włochy Iacopo Ricciarelli (w Prato)
OB Włochy Alessandro Bernardini (w Chievo)
OB Włochy Lorenzo Menicagli (w Massese)
OB Włochy Antonio Meola (w Paganese)
PO Włochy Gabriele Angiolini (w Rosignano)
Nr Poz. Piłkarz
PO Włochy Mirko Bigazzi (w Portugalia Olhanense)
PO Włochy Marco Moscati (w Perugii)
NA Włochy Simone Dell'Agnello (w Südtirol)
NA Bułgaria Andrey Galabinov (w Avellino)
NA Włochy Bryan Gioè (w Grosseto)
NA Włochy Filippo Moscati (w Pro Patrii)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]