Aichi M6A

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aichi M6A Seiran
Aichi M6A Seiran
Dane podstawowe
Państwo  Japonia
Producent Aichi
Typ Wodnosamolot bombowo-szturmowy
Konstrukcja wolnonośny dolnopłat o konstrukcji metalowej, podwozie stałe pływakowe
Załoga 2
Historia
Data oblotu listopad 1943
Lata produkcji 19441945
Dane techniczne
Napęd 1 silnik tłokowy Aichi Atsutsa 32
Moc 1401 KM (1030 kW)
Wymiary
Rozpiętość 12,25 m
Długość 11,65 m
Wysokość 4,60 m
Powierzchnia nośna 27,00 m²
Masa
Własna 3360 kg
Startowa 4245 kg (normalna)
4895 kg (maksymalna)
Osiągi
Prędkość maks. 475 km/h
Prędkość przelotowa 300 km/h
Prędkość wznoszenia 8,6 m/s
Pułap 9900 m
Zasięg 2000 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 karabiny maszynowe Type 2 kal. 12,7 mm (strzelający do tyłu)
1 torpeda o wadze 850 kg lub 800 kg bomb
Użytkownicy
Japonia
Rzuty
Rzuty samolotu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Aichi M6A1 Seiran - japoński wodnosamolot specjalnego przeznaczenia, bombowo-torpedowy z okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po atakach lotnictwa USA na miasta Japonii w kwietniu 1942 r., przy użyciu bombowców B-25 Mitchell startujących z lotniskowców, dowództwo japońskie postanowiło dokonać nalotów odwetowych na cele w Ameryce. Do tego celu postanowiono użyć samolotów startujących z pokładów okrętów podwodnych typu I-400.

Pracę nad samolotem, który mógłby stacjonować i startować z pokładu okrętu podwodnego rozpoczęła w czerwcu 1942 r. wytwórnia Aichi. Samolot ten otrzymał oznaczenie Aichi M6A1 Seiran.

Początkowo miał to być samolot jednorazowego użytku, gdyż nie planowano do niego podwozia. Po wystrzeleniu z katapulty z okrętu podwodnego i wykonaniu zadania bojowego miałby wodować blisko okrętu, aby umożliwić szybkie wyłowienie załogi. Dopiero w toku dalszych prac zdecydowano się na zamontowanie pływaków.

Pierwszy samolot Aichi M6A1 Seiran został ukończony w listopadzie 1943, a produkcja trwała do 1945 roku.

Powstała też wersja Aichi M6A1-K Nanzan, która wyposażona była w podwozie kołowe. Po wystrzeleniu z okrętu podwodnego samolot miał lądować na lądzie.

Łącznie wyprodukowano 28 samolotów obu wersji.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z założeniami dowództwa japońskiego, celem ataków miały być urządzenia, zwłaszcza śluzy, Kanału Panamskiego. Było to szczególnie ważne po zakończeniu w maju 1945 r. wojny w Europie.

Udało się zorganizować jedną wyprawę w lipcu 1945 r., gdy 10 samolotów Aichi M6A1 Seiran z 631. Korpusu Powietrznego zostało umieszczonych na 4 okrętach podwodnych typu Sen Toku z 1. Flotylli Okrętów Podwodnych. Do użycia samolotów jednak nie doszło, gdyż zanim okręty dotarły do celu, Japonia skapitulowała.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Aichi M6A1 Seiran był dwumiejscowym, wolnonośnym dolnopłatem o konstrukcji całkowicie metalowej. Podwozie pływakowe na wolnonośnych pylonach, których montaż lub demontaż trwał zaledwie około 2,5 min. Samolot przystosowany był do hangarowania na pokładzie okrętu podwodnego.

Płat o obrysie trapezowym był zmechanizowany i dawał się składać do hangarowania do tyłu wzdłuż kadłuba. Składane było również część usterzenia. Samolot znajdował się w tunelu hangaru na wózku z siłownikami hydraulicznymi. Po wytoczeniu z hangaru po szynach, stanowiących przedłużenie toru katapulty, siłowniki wózka ustawiały samolot w pozycji startowej, zwiększając kąt natarcia o 6,5º. Skrzydła rozkładały się hydraulicznie, mechanicy doczepiali do skrzydeł pylony i pływaki. Całe przygotowanie samolotu do startu trwało 6 min.

Napęd samolotu stanowił silnik tłokowy, chłodzony cieczą, w układzie odwróconego „V” Aichi Atsuta 32, który był wierną kopią niemieckiego silnika Daimler-Benz DB 601A.