Andrzej Szczepkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrzej Tadeusz Szczepkowski
Andrzej Tadeusz Szczepkowski
Data
i miejsce urodzenia
26 kwietnia 1923
Sucha Beskidzka
Data
i miejsce śmierci
31 stycznia 1997
Warszawa
Zawód aktor, pedagog
Wikicytaty Andrzej Szczepkowski w Wikicytatach
Nagrobek Andrzeja Szczepkowskiego na Cmentarzu Powązkowskim, Warszawa 2006

Andrzej Tadeusz Szczepkowski (ur. 26 kwietnia 1923 w Suchej Beskidzkiej, zm. 31 stycznia 1997 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, pedagog, prezes ZASP, senator I kadencji.

Małą maturę zdał w 1938 V Państwowym Gimnazjum i Liceum typu humanistycznego w Krakowie; w związku z przeniesieniem służbowym ojca w tymże roku rozpoczął naukę w IV Liceum Neoklasycznym im. Jana Długosza we Lwowie, które ukończył zdaną maturą w 1940 (już pod radziecką okupacją). W czasie niemieckiej okupacji pracował przy hodowli wszy jako strzykacz w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami we Lwowie, kierowanym przez profesora Rudolfa Weigla[1].

W 1945 ukończył Studium Teatralne przy Teatrze Starym w Krakowie. Jako aktor był związany z teatrami w Krakowie, Poznaniu, Katowicach i Warszawie.

W latach 1989–1991 sprawował mandat senatora I kadencji Senatu. Został wybrany z ramienia Komitetu Obywatelskiego, reprezentując województwo chełmskie. Przystąpił do klubu parlamentarnego Unii Demokratycznej.

Był autorem dowcipnych wierszowanych epitafiów dla żyjących, z których najbardziej znane dotyczy Jana Alfreda Szczepańskiego ("Tu leży Jaszcz. Przechodniu – naszcz!")[2].

Ojciec Joanny Szczepkowskiej, dziadek Marii i Hanny Konarowskiej, zięć Jana Parandowskiego.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Aktor
  • 1996: Był taki prezydent jako lektor (głos)
  • 1995–1996: Awantura o Basię jako aktor Antoni Walicki
  • 1995: Próby domowe
  • 1995: Opus Dei – dzieło Boga jako lektor (głos)
  • 1995: Uczeń diabła jako Generał Burgoyne
  • 1994: Aktorski protest jako on sam
  • 1994: Spółka rodzinna jako Kajetan Sławski
  • 1993: Święta miłości kochanej ojczyzny jako on sam
  • 1993: Nowe przygody Arsena Lupin jako hrabia Kotowski
  • 1991: Życie za życie. Maksymilian Kolbe jako Górecki
  • 1991: Maria Curie (Marie Curie, une femme honorable) jako ojciec Pierre'a
  • 1988: Niezwykła podróż Baltazara Kobera jako kardynał Nenni
  • 1988: Dotknięci jako Ksiądz Karol
  • 1988: Król komputerów
  • 1988: Królewskie sny jako Wołczko
  • 1988: Obywatel Piszczyk jako Tubalny
  • 1988: Spadek jako notariusz
  • 1987: Rajski ptak jako profesor
  • 1986: Cudowne dziecko
  • 1985: Jezioro Bodeńskie jako Thomson
  • 1980: Królowa Bona jako biskup Maciej Drzewicki
  • 1979: Sekret Enigmy jako Gustave Bertrand
  • 1979: Tajemnica Enigmy jako pułkownik Bertrand
  • 1978: Dorota
  • 1978: Sto koni do stu brzegów jako pułkownik Romaszewski
  • 1977: Sprawa Gorgonowej jako Woźniakowski
  • 1977: Pasja jako Wodzicki
  • 1977: Noce i dnie jako rejent Wacław Holszański (gościnnie)
  • 1976: Goryle jako Lektor (głos)
  • 1976: Zielone-minione...
  • 1975: Noce i dnie jako rejent Wacław Holszański
  • 1973: Wesele jako Nos
  • 1971: Niebieskie jak Morze Czarne jako naczelnik Puc
  • 1969: Pan Wołodyjowski jako biskup Lanckoroński
  • 1966: Piekło i niebo jako Franciszek
  • 1965: Urodzeni w roku 1944 jako lektor (głos)
  • 1965–1966: Wojna domowa jako Henryk Kamiński
  • 1964: Panienka z okienka jako Jan Heweliusz
  • 1963: Mansarda jako Stanisław Witkiewicz
  • 1963: Zacne grzechy jako przeor Ignacy
  • 1962: Wielka, większa i największa jako ojciec Iki
  • 1962: O dwóch takich co ukradli księżyc jako narrator
  • 1961: Drugi człowiek jako Wolski
  • 1961: Historia żółtej ciżemki jako bandyta "Czarny Rafał"
  • 1958: Żołnierz królowej Madagaskaru jako mecenas Władysław Mącki
  • 1958: Pan Anatol szuka miliona jako szef bandy
  • 1957: Deszczowy Lipiec jako Wacek
  • 1957: Kapelusz pana Anatola jako członek bandy
  • 1951: Zwycięska droga jako lektor (głos)
Polski dubbing
Użyczenie głosu
  • 1989: Dzieci Arbatu (książka mówiona, nagranie: Zakład Wydawnictw i Nagrań Polskiego Związku Niewidomych)
  • 1986: Chatka Puchatka (bajka muzyczna wydana przez Polskie Nagrania na kasecie; CK 416), Autor-Narrator
  • 1985: Kubuś Puchatek (bajka muzyczna wydana przez Polskie Nagrania na kasecie; CK 415), Autor-Narrator

Przypisy

  1. Alfabetyczny wykaz osób zatrudnionych w instytucie prof. Rudolfa Weigla i zawody niektórych z nich po II wojnie światowej. lwow.home.pl. [dostęp 23 grudnia 2009].
  2. Anna Bikont, Joanna Szczęsna, Epitafia, czyli uroki roztaczane przez niektóre zwłoki, Prószyński i S-ka, Warszawa 1998, s. 15, 78–85

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]