Apoloniusz Zawilski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grób Apoloniusza Zawilskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Apoloniusz Zawilski (ur. 21 października 1912 w Kołodeżach, w powiecie łuckim, zm. 20 czerwca 2004 w Warszawie) - polski pisarz, pułkownik Wojska Polskiego.

13 września 1932 roku wcielony został do Wojska Polskiego i przydzielony w charakterze słuchacza do Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy przy 24 Pułku Piechoty w Łucku. W latach 1933-1935 ukończył z drugą lokatą Szkołę Podchorążych Artylerii w Toruniu oraz Wydział Dramatyczny na Państwowej Wyższej Szkolę Teatralnej w Warszawie. Już po wojnie, w latach 60., ukończył Wydział Humanistyczny (polonistykę) na Uniwersytecie Łódzkim. Jako publicysta zadebiutował w 1935 roku na łamach czasopisma "Polska Zbrojna".

Po ukończeniu SPArt. i awansie na podporucznika przydzielony został do 15 Wielkopolskiego Pułku Artylerii Lekkiej w Bydgoszczy. Dowodził plutonem, a następnie 8 baterią. W 1939 roku awansował na porucznika. W składzie tego pułku walczył w kampanii wrześniowej. 20 września 1939 roku został ciężko ranny. W okresie okupacji był oficerem Armii Krajowej, zaś w latach 1944-1951 oficerem Ludowego Wojska Polskiego. W latach 1951-1956 był bezpodstawnie przetrzymywany w więzieniu. Skazany na karę śmierci, spędził w celi śmierci 2 lata, po czym wyrok zmieniony został na dożywocie. Zwolniony czasowo z więzienia ze względu na stan zdrowia, nie powrócił do niego - wyrok uznano za nieważny 'z powodu braku dowodów'. W latach 1957-1959 był kierownikiem literackim teatru w Kaliszu i Teatru Powszechnego w Łodzi. W roku 1989, czyli w wieku 77 lat, obronił na Uniwersytecie Jagiellońskim jako pracę doktorską wydaną wiele lat wcześniej książkę "Bitwy polskiego Września". W 2003 wydano jego tłumaczenie Tygodni polskiego buntu Mikołaja Pawliszczewa. Zmarł 20 czerwca 2004 roku. Pochowany 25 czerwca 2004 roku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.


Ordery i odznaczenia

Twórczość literacka[edytuj | edytuj kod]
  • Bateria została
  • Grzegorza Mała
  • Szklane zbocze
  • Bełchatów i jego historyczne awanse
  • Złota szabla
  • Opowieść o sprzedanym mieście
  • Bitwy polskiego września
  • Polskie fronty 1918 - 1945
  • Kamienne zegary
  • Testament
  • Bułgaria trzynastu wieków
  • O wolność Bułgarii
  • Spadkobierca
  • Misja

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.
  • Grzegorz Nowik, Z żałobnej karty. Pułkownik doktor Apoloniusz Zawilski (1912-2004), Przegląd Historyczno-Wojskowy Nr 3 (2003), Warszawa 2004