Krystyna Radzikowska
| Krystyna Radzikowska | |
 |
|
| Państwo |  Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 5 lutego 1931 Lwów |
| Data i miejsce śmierci | 29 listopada 2006 |
| Tytuł szachowy | arcymistrzyni (1984) |
 Polscy arcymistrzowie szachowi |
|
Krystyna Radzikowska (z domu Hołuj, ur. 5 lutego 1931 we Lwowie, zm. 29 listopada 2006) – najwybitniejsza polska szachistka lat 50. i 60. XX wieku, wielokrotna mistrzyni Polski w szachach.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
W szachy nauczyła się grać w wieku 9 lat, ale na poważnie królewską grą zajęła się dopiero 10 lat później. Wcześniej czas wypełniała jej głównie nauka. Uczyła się jednocześnie w liceum ogólnokształcącym oraz w średniej szkole muzycznej (w klasie fortepianu). Po ukończeniu tych szkół, studiowała na Wydziale Inżynieryjno-Budowlanym Politechniki Śląskiej, która ukończyła w roku 1955 zdobywając tytuł magistra inżyniera. Była wieloletnim pracownikiem Biura Projektów Górniczych w Gliwicach.
W roku 1950 wstąpiła do swojego pierwszego klubu szachowego – AZS Gliwice, którego barw broniła do roku 1958. Następnie przez dwa lata występowała w klubie Górnik Bytom, zaś w roku 1960 przeniosła się do Startu Katowice, w którym spędziła ponad 30 lat.
Rok 1951 był początkiem jej wielkiej szachowej kariery. W roku tym wywalczyła swój pierwszy tytuł mistrzyni Polski w szachach. Jest najbardziej utytułowaną zawodniczką w historii: w finałach mistrzostw kraju wystąpiła 24 razy, zdobywając 17 medali: 9 złotych, 2 srebrne oraz 6 brązowych.
Uczestniczyła w sześciu turniejach strefowych oraz w dwóch turniejach pretendentek: w roku 1955 w Moskwie zajęła XVI miejsce, natomiast w roku 1971 w Ochrydzie podzieliła miejsca VII-VIII, co wówczas odpowiadało miejscu w pierwszej dziesiątce na świecie.
W latach 1957–1972 reprezentowała Polskę na pięciu pierwszych olimpiadach szachowych, czterokrotnie na pierwsze i raz na drugiej szachownicy[1]. W roku 1957 w Emmen uzyskała najlepszy wynik indywidualny (9 pkt z 11 partii) spośród wszystkich uczestniczek, za co otrzymała puchar księcia Bernarda. Wielokrotnie broniła polskich barw w meczach międzypaństwowych oraz na międzynarodowych turniejach. Od roku 1975 uczestniczyła również w rozgrywkach korespondencyjnych, wielokrotnie brała udział w olimpiadach ICCF oraz (w latach 2000–2005) w VI finale indywidualnych mistrzostw świata, w którym zajęła IX miejsce[2].
Tytuł mistrzyni międzynarodowej otrzymała w roku 1955, natomiast na Kongresie FIDE w Salonikach w roku 1984 przyznano jej tytuł arcymistrzyni za wyniki uzyskane w poprzednich latach (tytuły arcymistrzowskie dla kobiet zostały ustanowione dopiero w roku 1976). Od roku 1976 była członkiem honorowym Polskiego Związku Szachowego.
[edytuj] Memoriał Krystyny Radzikowskiej
W 2011 r. rozegrano w Warszawie pierwszy turniej pamięci Krystyny Radzikowskiej. W turnieju, w którym wzięło udział 12 zawodniczek z 6 krajów zwyciężyły Karina Szczepkowska-Horowska i Iweta Rajlich (obie po 8 pkt) przed Martą Michną (7½ pkt) i Anną Zozulią (7 pkt)[3][4].
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- M.Litmanowicz, Arcymistrzyni, Wydawnictwo Szachowe PENELOPA, Warszawa 2010, ISBN 978-83-929131-8-4
- W.Litmanowicz, J.Giżycki, Szachy od A do Z, tom II, Warszawa 1987, str. 1006-1007
- W.Litmanowicz, Polscy szachiści, Warszawa 1982, str. 241-247
- "Szachy" nr 3/1985, str. 49-50
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Krystyna Radzikowska – wybrane partie szachowe (ang.)
- "Byłyśmy pionierkami..." – wywiad i zdjęcia
- Krystyna Hołuj-Radzikowska – artykuł Mirosława Gnieciaka
| Poprzednia Róża Herman Władysława Górska Henryka Konarkowska Anna Jurczyńska Mirosława Litmanowicz |
Mistrzyni Polski w szachach 1951 • 1952 • 1953 1955 • 1956 • 1957 1959 1966 1969 |
Następna Władysława Górska Henryka Konarkowska Apolonia Litwińska Elżbieta Kowalska Bożena Pytel |
