Dwight Howard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dwight Howard
Howard jako zawodnik Rockets w 2014
Howard jako zawodnik Rockets w 2014
12 Houston Rockets
środkowy
Pełne imię i nazwisko Dwight David Howard
Pseudonim Thunder, DH12, Superman, Mr. Double Double
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1985
Atlanta, Georgia
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 211 cm
Masa ciała 120 kg
Kariera
Aktywność od 2004
Szkoła średnia Southwest Atlanta Christian Academy
Draft 2004, numer: 1
Orlando Magic
  1. Mecze w lidze aktualne na 11 sierpnia 2012.
  2. Mecze w reprezentacji aktualne na 11 sierpnia 2012.
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Dwight David Howard (ur. 8 grudnia 1985 w Atlancie) – amerykański zawodowy koszykarz, występujący na pozycji środkowego. Od lipca 2013 roku zawodnik Houston Rockets. Po ukończeniu szkoły średniej Southwest Atlanta Christian Academy nie zdecydował się na rozpoczęcie studiów i zgłosił się do draftu NBA. Został w nim wybrany z numerem pierwszym przez Orlando Magic. Po ośmiu sezonach występów w Magic, Howard został wymieniony do Los Angeles Lakers. Ośmiokrotnie brał udział w meczach gwiazd NBA, siedem razy był wybierany do składu najlepszych zawodników NBA, pięciokrotnie do najlepszego składu obrońców, a trzykrotnie przyznawano mu nagrodę dla najlepszego obrońcy ligi. Magic, z Howardem w drużynie, trzykrotnie wygrywali dywizję i raz zdobyli tytuł mistrzów konferencji wschodniej. Howard był też pięciokrotnie liderem ligi pod względem zdobywanej liczby zbiórek na mecz, a dwukrotnie pod względem bloków. W 2008 roku zwyciężył w konkursie wsadów NBA.

Howard jest także członkiem kadry narodowej i olimpijskiej Stanów Zjednoczonych. Był członkiem Dream Teamu na Mistrzostwa Świata w Japonii w 2006 roku, Igrzyska Olimpijskie w Pekinie w 2008 roku, oraz na Igrzyska Olimpijskie w Londynie w 2012 roku, jednakże z udziału w nich wyeliminowała go kontuzja. W 2006 roku zdobył z kadrą brązowy medal, a w 2008 złoty.

Dzieciństwo i szkoła średnia[edytuj | edytuj kod]

Howard urodził się w Atlancie w stanie Georgia, jako syn Dwighta Sr. i Sheryl Howardów, w rodzinie o sportowych korzeniach[1]. Jego ojciec pracował jako policjant, pełniąc też funkcję dyrektora sportowego Southwest Atlanta Christian Academy, prywatnej akademii z jednym z najlepszych programów koszykarskich w Stanach Zjednoczonych, zaś jego matka grała w drużynie koszykarskiej Morris Brown College[2]. Wychowywany w religii katolickiej, Howard zainteresował się na poważnie koszykówką mając 10 lat, a będąc w ósmej klasie postawił sobie za cel zostanie pierwszym numerem draftu NBA[3][4]. Pomimo wysokiego wzrostu, Howard był wystarczająco szybki i wszechstronny, aby grać na pozycji obrońcy[5]. Idąc do szkoły średniej został przyjęty do Southwest Atlanta Christian Academy, gdzie przez cztery lata nauki występował najczęściej na pozycji silnego skrzydłowego, zdobywając średnio 16,6 punktu na mecz, 13,4 zbiórki oraz 6,3 bloku na mecz w trakcie 129 rozegranych meczów[5][2]. Jako senior, Howard poprowadził drużynę do mistrzostwa stanu, kiedy to też notował średnio 25 punktów, 18 zbiórek, 8,1 bloku i 3,5 asysty na mecz[6]. W tym samym roku, Howard został wybrany najlepszym graczem szkół średnich, zdobywając też nagrody dla gracza roku: im. Jamesa Naismitha, Morgana Woottena oraz przezwane przez Gatorade i McDonald's[7]. Był też wspólnie z J.R. Smithem mianowany najbardziej wartościowym graczem meczu gwiazd organizowanego przez McDonald's[8]. 31 stycznia 2012 roku, Howard został wybrany jednym z 35 najlepszych uczestników tychże meczów[9].

Profesjonalna kariera[edytuj | edytuj kod]

Orlando Magic (2004–2012)[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze lata (2004–2007)[edytuj | edytuj kod]

Howard wykonujący rzut wolny

Po ukończeniu szkoły średniej, Howard nie zdecydował się na rozpoczęcie studiów i zgłosił się do draftu NBA 2004[10], gdzie Orlando Magic wybrali go z pierwszym numerem przed będącym na drugim roku studiów Emeka Okaforem[11]. Jako numer na koszulce zdecydował się wybrać liczbę 12, ponieważ jego idol Kevin Garnett za czasów gry w Minnesota Timberwolves nosił numer 21, co jest odwróceniem dwunastki[12]. Howard dołączył do będących w kryzysie Magic, którzy zakończyli poprzedni sezon z wynikiem 21 zwycięstw; wcześniej też zespół stracił swojego lidera Tracy'ego McGrady'ego[4]. Howard, ukończył swój debiutancki sezon ze zdobywanymi średnio 12 punktami oraz 10 zbiórkami na mecz[13], ustanawiając przy tym kilka rekordów National Basketball Association. Stał się najmłodszym graczem w historii NBA, który zdobywał średnio double double w sezonie regularnym, najmłodszym, który zdobywał średnio więcej niż 10 zbiórek w sezonie oraz najmłodszym, który zanotował ponad 20 zbiórek w jednym meczu[14]. Jego osiągnięcia w pierwszym sezonie w NBA podkreślał fakt, że był pierwszym debiutantem, który przyszedł do NBA prosto po szkole średniej i wystąpił we wszystkich 82 spotkaniach zespołu[14]. Oprócz tego wziął też udział w meczu debiutantów z drugoroczniakami i został jednogłośnie wybrany do najlepszej piątki debiutantów[1]. Jednakże nie zdobył nagrody dla debiutanta roku, ustępując środkowemu Emeka Okaforowi z Charlotte Bobcats i rzucającemu obrońcy Benowi Gordonowi z Chicago Bulls[15].

Howard walczący o pozycje z JaVale McGeem z Washington Wizards

Podczas przerwy przed rozpoczęciem kolejnego sezonu, Howard przybrał prawie dziesięć kilogramów masy mięśniowej[4]. Jeden z trenerów Magic, będący wcześniej trenerem indywidualnym Shaquille O'Neala, Brian Hill, zdecydował, że Howard powinien przekształcić się z silnego skrzydłowego w środkowego[4]. Hill skoncentrował treningi z Howardem na grze pod koszem i defensywie, motywując go dodatkowo, że musi stać się ”prawdziwym środkowym”, aby jego zespół dotarł do playoffs[4]. 15 listopada 2005 roku, w meczu u siebie przeciwko Charlotte Bobcats, Howard zdobył 21 punktów i 20 zbiórek, stając się najmłodszym zawodnikiem w historii NBA, który zanotował powyżej 20 punktów i 20 zbiórek w tym samym meczu[16]. Został wybrany do drużyny drugoroczniaków na Rookie Challenge 2006 podczas weekendu gwiazd NBA[1], a w dniu 15 kwietnia 2006 roku, ustanowił nowy rekord kariery w liczbie zbiórek w jednym meczu, zdobywając przeciwko Philadelphii 76ers 26 zbiórek; dodając też 28 punktów był blisko jednej z niewielu zdobyczy w historii NBA 30-30[17]. Sezon zakończył ze średnio zdobywanymi, 15,8 punktu i 12,5 zbiórki na mecz[17], zajmując drugie miejsce w NBA w zbiórkach na mecz, ofensywnych zbiórkach i double double oraz szóste w procencie trafionych rzutów z gry[1]. Pomimo progresu statystycznego Howarda w porównaniu z poprzednim sezonem, Magic osiągnęli bilans 36-46 i drugi rok z rzędu nie dostali się do playoffs[18].

Howard, jako franchise player[a] Orlando zrobił kolejny krok do przodu w sezonie 2006-2007, w trzecim sezonie z rzędu występując we wszystkich 82 meczach sezonu zasadniczego[17]. 1 lutego 2007 roku, po raz pierwszy w karierze został wybrany do meczu gwiazd, gdzie pełnił rolę rezerwowego w drużynie konferencji wschodniej[19]. Howard zakończył ten mecz ze zdobytymi 20 punktami i 12 zbiórkami[20]. Niecały tydzień później, w meczu przeciwko Toronto Raptors, Howard ustanowił nowy rekord kariery w liczbie zdobytych punktów w jednym meczu, notując ich 32[21]. Jednym z ważniejszych momentów jego kariery był dający Magic zwycięstwo i wykończony przez niego alley oop, 9 lutego w meczu w Amway Arena przeciwko San Antonio Spurs[22]. Podczas drogi do pierwszego w karierze udziału w playoffs, Howard pobił kolejny rekord kariery, zdobywając 14 kwietnia 2007 roku w meczu przeciwko Philadelphii 76ers 35 punktów[23]. Pod jego dowodzeniem, Magic zakwalifikowali się jak ósmy zespół konferencji wschodniej do playoffs NBA 2007, co było ich pierwszym awansem do rozgrywek poza sezonowych od 2003 roku[24]. Jednakże, Magic odpadli już w pierwszej rundzie, przegrywając 4-0 z późniejszym uczestnikami finału konferencji, Detroit Pistons[25]. Howard zdobywał średnio 17,6 punktu i 12,3 zbiórki na mecz, przewodząc w lidze w łącznej sumie zanotowanych zbiórek, zajmując też drugie miejsce w skuteczności rzutów z gry i dziewiąte w blokach na mecz, zostając przy tym wybranym do trzeciego składu najlepszych zawodników NBA[26].

Lider corocznych mistrzów dywizji (2007-2010)[edytuj | edytuj kod]

Howard blokujący rzut Kobego Bryanta z Los Angeles Lakers

W sezonie 2007-2008, Howard po raz pierwszy w karierze został wybrany do pierwszej piątki drużyny konferencji wschodniej na mecz gwiazd, kończąc rozgrywki z najwyższą w lidze liczbą 69 double double w sezonie oraz ośmiokrotnie notując więcej niż 20 punktów i 20 zbiórek w jednym meczu[27][28]. 16 lutego 2008 roku, wygrał konkurs wsadów NBA, zdobywając 78 procent głosów[29]. W tymże konkursie wykonał wsad z przyczepioną peleryną supermana, przez co zyskał pseudonim „Superman”[29]. Magic wraz z Howardem, zdobyli po raz pierwszy od 12 lat tytuł mistrzów dywizji oraz drugi rok z rzędu awansowali do playoffs[28]. W pierwszej rundzie trafili na Toronto Raptors, w serii z którymi, Howard trzykrotnie w pięciu meczach zdobywał powyżej 20 punktów i 20 zbiórek[30]. W całej serii zanotował on 91 zbiórek, więcej niż cały skład Toronto[31]. W następnej rundzie przeciwko Detroit Pistons, Magic przegrali pierwsze dwa mecze[32]. Zdobycie przez Howarda 20 punktów i 12 zbiórek w meczu numer trzy dały im zwycięstwo u siebie[33]. W tym samym tygodniu, Howard został pierwszy raz w karierze mianowany do najlepszego składu NBA, oraz drugiego składu obrońców[28]. Magic przegrali dwa kolejne mecze z Pistons i też całą serię wynikiem 4-1[34].

Po dziesięciu spotkaniach sezonu 2008–2009, Howard był liderem ligi w zdobywanych blokach na mecz (4,2) oraz zanotował w tym czasie pierwsze w karierze triple-double: 30 punktów, 19 zbiórek i 10 bloków[35]. Na półmetku sezonu, Howard nadal był liderem ligi w blokach oraz objął prowadzenie w kategorii zbiórek, a także był jednym z najlepszych zawodników w skuteczności rzutów z gry[36]. Zdobył on też rekordową liczbę 3,1 miliona głosów w wyborach do pierwszej piątki reprezentacji konferencji wschodniej na mecz gwiazd NBA 2009[37]. 25 marca 2009, Magic z Howardem na czele zdobyli drugi rok z rzędu tytuł mistrzów dywizji południowo-wschodniej[38], kończąc sezon z trzecim najlepszym w konferencji bilansem 59–23 i tym samym awansując do playoffs[39]. W dniu 21 kwietnia 2009, został najmłodszym zdobywcą nagrody dla najlepszego obrońcy rozgrywek, co było jego celem na tamten sezon[12]. Magic rozpoczęli playoffs bez kontuzjowanego pierwszego rozgrywającego zespołu - Jameera Nelsona[40]. W piątym meczu pierwszej rundy przeciwko Philadelphii 76ers, Howard zdobył rekordowe 24 punkty i 24 zbiórki, dając Magic prowadzenie w serii 3-2[41], którzy ostatecznie zakończyli ją w sześciu spotkaniach[42]. 6 maja 2009 został mianowany do pierwszego składu obrońców[43], a tydzień później do najlepszej piątki sezonu[44].

W drugiej rundzie playoffs, przeciwko broniącym tytułu Boston Celtics, Magic wygrali mecz piąty, po czym Howard publicznie zakwestionował taktykę trenera Stana Van Gundy'ego, mówiąc że powinien otrzymywać więcej piłek; w meczu numer sześć zdobył on 23 punkty i 22 zbiórki, przedłużając serię do siódmego spotkania[45]. Po pokonaniu Bostonu, Magic zwyciężyli 4-2 w serii z Cleveland Cavaliers, prowadzonymi przez ówczesnego MVP ligi LeBrona Jamesa[46]. W decydującym szóstym spotkaniu, Howard zdobywając 40 punktów ustanowił swój nowy rekord kariery, prowadząc Magic do pierwszych od 14 lat finałów NBA[47]. Ich przeciwnicy – Los Angeles Lakers zwyciężyli w pierwszych dwóch spotkaniach w Staples Center, jednakże to Magic zwyciężyli pierwszy mecz po przeniesieniu się serii do Orlando[48]. W czwartym meczu, Howard zanotował 21 zbiórek i rekordowe w finałach dziewięć bloków, lecz Magic przegrali po dogrywce[49]. Lakers wygrali także mecz numer pięć i zostali nowymi mistrzami NBA[50].

Przed sezonem 2009-2010, Magic dokonali paru zmian w składzie: wysyłając Hedo Türkoğlu do Toronto Raptors i pozyskując ośmiokrotnego uczestnika meczów gwiazd Vince Cartera z New Jersey Nets[51]. Tak jak w poprzednich dwóch sezonach, Magic dobrze rozpoczęli sezon, zwyciężając 17 z pierwszych 21 spotkań[52]. W tym też sezonie, Howard dwukrotnie był wybierany najlepszym graczem miesiąca konferencji wschodniej[53]. 21 stycznia 2010, Howard został wybrany do pierwszej piątki wschodu na mecz gwiazd NBA 2010[54]. Niedługo po zakończeniu sezonu regularnego, w którym to Magic zanotowali 59 zwycięstw i trzeci raz z rzędu wygrali swoja dywizję, Howard wygrał w drugim kolejnym roku nagrodę dla najlepszego obrońcy ligi[55]. Stał się on też pierwszym graczem w historii NBA, który był liderem ligi w zbiórkach i blokach dwa razy z rzędu[55]. W trakcie playoffs, Magic pokonali w czterech meczach zarówno Charlotte Bobcats i Atlantę Hawks, odpowiednio w pierwszej i drugiej rundzie[56]. W drodze do finałów NBA, Magic znów trafili na Boston Celtics, w starciu z którymi przegrali pierwsze trzy mecze, wygrywając dwa następne, lecz ostatecznie ulegli im w szóstym meczu[57].

Dwightmare (2010–2012)[edytuj | edytuj kod]

Howard w przygotowaniach do meczu

W sezonie regularnym 2010-2011, Howard notował rekordowe w karierze średnie w punktach i skuteczności z gry, jednak Magic nie byli w stanie czwarty rok z rzędu zwyciężyć w swojej dywizji[58]. Wygrali ją Miami Heat[59], a Magic z wynikiem 52 zwycięstw zakończyli sezon na czwartym miejscu w konferencji wschodniej[60]. Jednakże przegrali oni już w pierwszej rundzie playoffs z Atlantą Hawks[61]. W tymże sezonie, Howard był liderem ligi w liczbie fauli technicznych, kończąc też jedno spotkanie będąc wyrzuconym z boiska po dwóch takowych faulach[62].

Ze względu na lokaut w NBA, sezon regularny 2011-2012 został skrócony do 66 spotkań[63]. Niedługo po zakończeniu lokautu, Howard, który miał w kontrakcie zapisaną klauzule zezwalająca mu na zostanie po zakończeniu sezonu wolnym agentem, zażądał wymiany do New Jersey Nets, Los Angeles Lakers lub Dallas Mavericks[64]. Howard stwierdził, że choć pozostanie w Orlando byłoby dla niego korzystne, to zarząd Magic nie robił nic aby umożliwić mu walkę o mistrzostwo NBA[65].

Podczas gdy w opinii publicznej trwały dyskusje na temat jego przyszłości[66], w meczu przeciwko Golden State Warriors, Howard stawał na linii rzutów wolnych rekordowe 39 razy. Rozpoczynał mecz trafiając średnio tylko 42 procent tychże rzutów i łącznie sześćdziesiąt procent w całej karierze. Warriors celowo faulowali Howarda, wiedząc o jego słabej skuteczności, dzięki czemu pobił on rekord 34 oddanych rzutów wolnych należący do Wilta Chamberlaina od 1962 roku (Shaquille O'Neal oddał również 39 rzutów wolnych w drugim meczu finałów NBA 2000 roku)[67]. Howard trafił 21 z 39 prób, kończąc zwycięski dla Magic 117-109 mecz z wynikiem 45 punktów i 23 zbiórek[67]. W dniu 24 stycznia 2012, Howard został najlepszym strzelcem w historii Magic, pobijając poprzedni rekord 10 650 punktów należący do Nicka Andersona[68].

Dzień przed zakończeniem okresu transferowego sezonu NBA 2011-2012, Howard oficjalnie zrzekł się praw do rezygnacji z kończącego się sezon później kontraktu i zobowiązał się pozostać w Magic w sezonie 2012-2013[69]. Wcześniej też prosił od transfer do New Jersey Nets, przez co Magic byli gotowi wymienić go do Nets, gdyby nie zrezygnował on z klauzuli, aby nie stracić go latem jako wolnego agenta[70]. W dniu 19 kwietnia 2012 roku, agent Howard stwierdził, że podda się on operacji kręgosłupa, wyeliminowującej go z gry w reszcie sezonu 2011-2012 oraz z Igrzysk Olimpijskich 2012 w Londynie[71]. W trakcie przygotowań do następnego sezonu, Howard ponownie zażądał wymiany do Nets, mówiąc, że po sezonie 2012-2013 na pewno nie przedłuży z kontraktu z Orlando Magic[72][73].

Los Angeles Lakers (2012-2013)[edytuj | edytuj kod]

Howard wykonujący rzut wolny.

W dniu 10 sierpnia 2012 roku, Magic postanowili oddać go do Los Angeles Lakers, w wymianie która objęła także Philadelphię 76ers i Denver Nuggets[74]. Na oficjalnej konferencji prasowej Howarda, została opublikowana jego nowa koszulka z numerem 12, tym samym, który nosił w Magic[75]. Po tym wydarzeniu fani Magic zaczęli masowo palić koszulki z nazwiskiem Howarda[76].

Howard nie uprawiał koszykówki po swojej kwietniowej operacji przez kolejnych sześć miesięcy i do sezonu 2012/13 przystępował po zaledwie czterech tygodniach obozu treningowego i przygotowania przedsezonowego[77]. Mimo występu w tylko dwóch meczach przedsezonowych, był w stanie grać w meczu otwierającym sezon, przeciwko Dallas Mavericks. Zdobył w nim 19 punktów i miał 10 zbiórek, ale trafił tylko 3 z 14 rzutów osobistych i musiał zejść z boiska za sześć fauli, a Lakers przegrali 99-91[78]. Po pierwszych pięciu spotkaniach, z których drużyna z Los Angeles wygrała tylko jedno, zwolniony został trener Mike Brown[79], a na jego miejsce wybrano Mike'a D'Antoniego[80]. 4 stycznia 2013 Howard nabawił się kontuzji prawego barku podczas przegranego meczu 112-105 z lokalnymi rywalami, Los Angeles Clippers, przy starciu z Caronem Butlerem[81]. Mimo kontuzji, zagrał w kolejnym meczu, przeciwko Denver Nuggets, w którym wyrównał swój rekord kariery pod względem zebranych piłek (26 zbiórek)[82]. Opuścił jednakże trzy kolejne mecze z powodu tej kontuzji[83]. W połowie sezonu Lakers notowali rozczarowujący bilans 17-24[84]. Zdobywał 17,1 punktu przy 58,2% skuteczności, 12,3 zbiórki i 2,5 bloku, ale też 3,6 fauli i 3,2 straty na mecz, przy celności 50,2% z linii rzutów osobistych[85].

Howard był niezadowolony z powodu otrzymywania zbyt małej ilości podań oraz czuł, że Kobe Bryant rzuca za dużo[86]. W spotkaniu przeciwko Memphis Grizzlies, zdobył tylko 2 punkty i cztery zbiórki w 14 minut, przed odnowieniem się kontuzji ramienia[87]. Powrócił w kolejnym meczu, bez żadnych widocznych efektów kontuzji[88]. 30 stycznia, przez odnowioną kontuzję, musiał opuścić boisko w starciu z Phoenix Suns[89]. Opuścił trzy kolejne mecze[90]. Bryant stwierdził, że Howard "martwi się za bardzo" i [Howard] "nie chce nikogo zawieść" i naciskał na niego by grał przez ból, kiedy Pau Gasol był poza grą z kontuzją prawej stopy[91][92]. Po raz kolejny został wybrany do udziału w Meczu Gwiazd[93], w którym zdobył 9 punktów i miał 7 zbiórek[94].

Howard oddaje rzut półhakiem przeciwko Milwaukee Bucks

Podczas przerwy spowodowanej przez Mecz Gwiazd, Howard postanowił poświęcić się by mieć lepszą drugą połowę sezonu[95]. Przeszedł na zdrowszą dietę, eliminując z niej cukry, by być w lepszej kondycji, do ustabilizowania wysokiego poziomu gry w obronie i grania preferowanych przez D'Antoniego zagrań pick and roll[96]. Po Weekendzie Gwiazd wyglądał bardziej świeżo[97]. 23 lutego, stwierdził, że wciąż nie jest nawet blisko swoich potencjalnych możliwości[98]. Lakers z dziesięciu kolejnych meczów po Weekendzie Gwiazd wygrali osiem, a Howard zdobywał w nich średnio 15,5 punktu, 14,8 zbiórki i 2,6 bloku[99]. W swoim pierwszym, po transferze, meczu w Orlando, 12 marca, trafił 25 na 39 rzutów osobistych, ustanawiając tym samym rekordy Lakers pod względem ilości celnych i oddanych rzutów za 1 punkt, oraz wyrównał swój rekord NBA w tej drugiej kategorii[100]. 27 marca, w występie przeciwko Minnesota Timberwolves, Howard został pierwszym graczem, od Shaquille'a O'Neal'a z sezonu 1996/97, który zdobył przynajmniej 25 punktów, 15 zbiórek, 5 przechwytów i 5 bloków[101]. Lakers ostatecznie zajęli siódme miejsce w konferencji Wschodniej i awansowali do fazy play-off[102]. Tam jednak, bez kontuzjowanego Bryanta, odpadli w pierwszej rundzie, przegrywając z San Antonio Spurs 4-0[103]. W meczu nr 4, Howard został wyrzucony z boiska za dwa faule techniczne[104].

Howard zakończył sezon z najniższą średnią zdobywanych punktów od swojego drugiego roku w NBA oraz, drugi sezon z rzędu, trafiał poniżej 50% rzutów osobistych[105]. Był jednak liderem ligi pod względem zbiórek na mecz[106] i został sklasyfikowany na drugim miejscu pod względem celności rzutów z gry[107]. Mimo powrotu po operacji pleców, Howard opuścił zaledwie sześć meczów, wszystkie z powodu kontuzji barku[105]. Został wybrany do trzeciej piątki NBA[108]. Po sezonie został wolnym agentem i mógł otrzymać maksymalny kontrakt od Lakers na pięć lat, warty 118 milionów dolarów, lub od innej drużyny, na cztery lata, warty 88 milionów[105].

Houston Rockets (od 2013)[edytuj | edytuj kod]

Na początku lipca 2013, Howard spotkał się z przedstawicielami Lakers, Dallas Mavericks, Houston Rockets, Golden State Warriors i Atlanta Hawks[109][110]. 13 lipca 2013 oficjalnie podpisał kontrakt z Rockets[111]. Po podjęciu przez niego decyzji, jego były kolega z drużyny, Steve Nash powiedział, że Howard nigdy nie chciał być Jeziorowcem[112]. W swoim pierwszym meczu, przeciwko Charlotte Bobcats, Howard zdobył 17 punktów i miał 26 zbiórek, przez co wyrównał rekord kariery, oraz dwa bloki[113]. 4 czerwca 2014 został wybrany do drugiej piątki All-NBA Team za sezon 2013/14[114].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Legenda
   M Mecze   S5  Pierwsza piątka  MPG  Minuty na mecz
 FG%  Celność rzutów z pola  3P%  Celność rzutów "za 3"  FT%  Celność rzutów wolnych
 RPG  Zbiórki na mecz  APG  Asysty na mecz  SPG  Przechwyty na mecz
 BPG  Bloki na mecz  PPG  Punkty na mecz

Na podstawie Basketball-Reference.com (ang.)
Stan na koniec sezonu 2013/14

Sezon regularny[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2004/05 Orlando 82 82 32,6 52,0% 0,0% 67,1% 10,0 0,9 0,9 1,7 12,0
2005/06 Orlando 82 81 36,8 53,1% 0,0% 59,5% 12,5 1,5 0,8 1,4 15,8
2006/07 Orlando 82 82 36,9 60,3% 50,0% 58,6% 12,3 1,9 0,9 1,9 17,6
2007/08 Orlando 82 82 37,7 59,9% 0,0% 59,0% 14,2 1,3 0,9 2,1 20,7
2008/09 Orlando 79 79 35,7 57,2% 0,0% 59,4% 13,8 1,4 1,0 2,9 20,6
2009/10 Orlando 82 82 34,7 61,2% 0,0% 59,2% 13,2 1,8 0,9 2,8 18,3
2010/11 Orlando 78 78 37,6 59,3% 0,0% 59,6% 14,1 1,4 1,4 2,4 22,9
2011/12 Orlando 54 54 38,3 57,3% 0,0% 49,1% 14,5 1,9 1,5 2,1 20,6
2012/13 L.A. Lakers 76 76 35,8 57,8% 16,7% 49,2% 12,4 1,4 1,1 2,4 17,1
2013/14 Houston 71 71 33,7 59,1% 28,6% 54,7% 12,2 1,8 0,8 1,8 18,3
Razem 768 767 35,9 57,9% 8,7% 57,4% 12,9 1,5 1,0 2,2 18,3
Mecze Gwiazd 8 6 23,3 64,2% 15,4% 45,0% 8,8 1,5 0,6 1,1 12,1

Play-offy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2007 Orlando 4 4 41,8 54,8% 45,5% 14,8 1,8 0,5 1,0 15,3
2008 Orlando 10 10 42,1 58,1% 54,2% 15,8 0,9 0,8 3,4 18,9
2009 Orlando 23 23 39,3 60,1% 0,0% 63,6% 15,3 1,9 0,9 2,6 20,3
2010 Orlando 14 14 35,5 61,4% 51,9% 11,1 1,4 0,8 3,5 18,1
2011 Orlando 6 6 43,0 63,0% 0,0% 68,2% 15,5 0,5 0,7 1,8 27,0
2013 L.A. Lakers 4 4 31,5 61,9% 44,4% 10,8 1,0 0,5 2,0 17,0
2014 Houston 6 6 38,5 54,7% 62,5% 13,7 1,8 0,7 2,8 26,0
Razem 67 67 38,9 59,4% 0,0% 58,4% 14,1 1,4 0,8 2,7 20,3

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Howard podczas Igrzysk Olimpijskich 2008

Howard został dołączony 5 marca 2006 do programu reprezentacji Stanów Zjednoczonych na lata 2006–2008[1]. W tym czasie w kadrze USA grywał regularnie na pozycji podstawowego centra, osiągając wraz z drużyną bilans 5-0 w przygotowaniach do Mistrzostw Świata w Japonii 2006, na których to zdobył wraz z nią brązowy medal[1]. Podczas Mistrzostw Ameryk w 2007 roku, Howard był członkiem drużyny, która wygrała w drodze do finału dziewięć kolejnych spotkań, czym zapewniła sobie kwalifikację na Igrzyska Olimpijskie 2008 w Pekinie[115][116]. W pierwszym składzie wychodził ośmiokrotnie w dziewięciu meczach, zdobywając średnio 10 punktów i 5,3 zbiórki na mecz, będąc też liderem zespołu w skuteczności rzutów z gry, z wynikiem 81,4 procent[117]. W finale, trafił wszystkie ze swoich siedmiu rzutów, zdobywając 20 punktów w zwycięskim przez USA meczu nad Argentyną, dającym im złoty medal[118].

W dniu 23 czerwca 2008 roku, Howard został mianowany jednym z dwunastu członków składu reprezentacji Stanów Zjednoczonych na Igrzyska olimpijskie w Pekinie 2008[119]. Z Howardem na pozycji środkowego, Dream Team USA wygrał wszystkie swoje mecze w drodze do złotego medal olimpijskiego, przełamując tym samym ośmioletnią passę, kiedy to kończyli igrzyska olimpijskie bez medalu[120]. Howard zdobywał na olimpiadzie średnio 10,9 punktów i 5,8 zbiórki na mecz[121]. Cztery lata później kadra USA z Howardem w składzie powtórzyła wynik z Pekinu, zdobywając złoty medal[122].

Profil gracza[edytuj | edytuj kod]

Howard był uznawany za franchise playera[a] Orlando Magic[123]. Był on liderem ligi w liczbie średnio zdobywanych punktów na mecz w trzech sezonach z rzędu od 2007 roku do 2010[124][125][126]. Umiejętność Howarda do zbierania piłek, jest po części skutkiem jego sprawności fizycznej; jego wyskok został zmierzony na ponad metr w 2011 roku, co jest rzadkim osiągnięciem dla gracza o wzroście ponad 210 cm[127][128]. Tą umiejętność pokazał podczas konkursu wsadów NBA w 2007 roku, gdzie wsadem zakończył alley oopa rzuconego przez kolegę z zespołu Jameera Nelsona, przyklejając drugą ręką naklejkę na wysokości 381 cm[129]. Na naklejce widniała uśmiechnieta twarz Howarda z ręcznie napisanym „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia” – List do Filipian 4:13.[129] Maksymalny zasięg Howarda po wyskoku jest najwyższym z odnotowanych wyników i większy o trzy centymetry od poprzedniego rekordu Shaquille O'Neala wynoszącego 378 cm[127]. W kwietniu 2012 roku, średnia kariery Howarda w zbiórkach w sezonie regularnym wynosiła 13,0 zbiórek na mecz, co daje mu dwunaste miejsce w historii NBA[130].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Zanim został wybrany w drafcie NBA 2004, Howard twierdził, że chcę wykorzystać swoją karierę i wiarę chrześcijańską aby „chwalić imię Boga w lidze i na całym świecie”[131]. Stwierdził on też, że jego zdaniem powinno się pomagać społeczności i fanom, a tym samym poświęcając się znacząca w dziedzinie filantropii[3]. Wspólnie z rodzicami, Howard założył w 2004 roku fundację Dwight D. Howard Foundation, która zmieniła nazwę na Dwight D. and Sheryl H. Howard Foundation Inc[132]. Fundacja oferuje stypendia dla uczniów, którzy chcą uczyć się w Southwest Atlanta Christian Academy, oraz w Lovell Elementary School i Memorial Middle School w Orlando na Florydzie[133]. Organizuje ona także letnie obozy koszykarskiej dla chłopców i dziewcząt, prowadzone przez trenerów ze szkół średnich, uniwersytetów i zawodników NBA[134]. W listopadzie 2009 roku został on wybrany do dziesiątki finalistów do zdobycia nagrody Jefferson Awards, która przyznawana jest sportowcom za ich charytatywną pracę[135]. Howard pojawił się jako gość specjalny w jednym z odcinków reality show Domu nie do poznania, który został wyemitowany 2 kwietnia 2006 roku[136].

18 listopada 2007 roku, była partnerka Howarda i tancerka Magic - Royce Reed urodziła ich wspólnego syna, Braylona[137]. Howard wygrał w 2010 roku sprawę sądową przeciwko Reed o zniesławienie[138]. Początkowo żądał on 550,500 tysięcy dolarów odszkodowania twierdząc, że dyskredytowała go ona po przez Twittera i podczas jej występów w programie o żonach koszykarzy, jednakże doszli oni później do porozumienia[139].

Uwagi

  1. 1,0 1,1 Franchise player określa się gracza wokół, którego budowany jest zespół

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 USA Team Bios - Dwight Howard (ang.). usabasketball.com. [dostęp 2012-08-11].
  2. 2,0 2,1 Dwight Howard Bio (ang.). usabasketball.com. [dostęp 2012-08-11].
  3. 3,0 3,1 Aran Smith: Adidas Superstar Camp Asia: Dwight Howard Interview (ang.). nbadraft.net, 2006-05-27. [dostęp 2012-08-11].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Dwight Howard Biography (ang.). jockbio.com. [dostęp 2012-08-11].
  5. 5,0 5,1 Dwight Howard Bio (ang.). bballone.com. [dostęp 2012-08-11].
  6. Prospect Profile: Dwight Howard (ang.). NBA, 2004. [dostęp 2012-08-11].
  7. Dwight Howard Biography (ang.). ESPN Internet Ventures. [dostęp 2012-08-11].
  8. McDonald's All-American History (ang.). mcdonaldsallamerican.com. [dostęp 2012-08-11]. s. History -2004.
  9. Wilkins Honored as One of 35 Greatest McDonald's All Americans (ang.). NBA, 2012-01-31. [dostęp 2012-02-09].
  10. High schooler Dwight Howard enters NBA draft (ang.). USA Today, 2004-04-12. [dostęp 2012-08-11].
  11. Complete selection results of the 2004 NBA Draft (ang.). NBA. [dostęp 2012-08-11].
  12. 12,0 12,1 Howard becomes youngest to win Defensive Player of the Year (ang.). NBA, 2009-04-21. [dostęp 2012-08-11].
  13. Dwight Howard bio (ang.). sbnation.com. [dostęp 2012-08-11].
  14. 14,0 14,1 NBA Profile - Dwight Howard bio (ang.). NBA. [dostęp 2012-08-11].
  15. Emeka Okafor Named 2004-05 NBA got milk? Rookie Of The Year (ang.). NBA, 2005-05-04. [dostęp 2012-08-11].
  16. Howard’s 20/20 (ang.). NBA, 2005-11-05. [dostęp 2012-08-11].
  17. 17,0 17,1 17,2 NBA Profile - Dwight Howard Career Stats and Totals (ang.). NBA. [dostęp 2012-08-11].
  18. 2005-06 Division Standings (ang.). NBA, 2006. [dostęp 2012-08-11].
  19. 2007 NBA All-Star Game Box Score West 153, East 132 (ang.). Sports Reference LLC. [dostęp 2012-08-11].
  20. East 132, West 153 (ang.). Real GM, 2007. [dostęp 2012-08-11].
  21. Bosh's 41 points power streaking Raptors past Magic (ang.). ESPN Internet Ventures. [dostęp 2012-08-11].
  22. Josh Cohen, Dan Savage: Savage & Cohen: Greatest Moment in Amway Arena History (ang.). NBA. [dostęp 2012-08-11].
  23. Dan Gelston: Howard Carries Magic Past Sixers (ang.). NBA, 2007-04-14. [dostęp 2012-08-11].
  24. Mark Long: Magic Top Heat, Draw Pistons in First Round (ang.). NBA, 2007-04-19. [dostęp 2012-08-11].
  25. At a Glance 2007 (ang.). NBA, 2007-06-14. [dostęp 2012-08-11].
  26. Phoenix Duo Highlights All-NBA First Team (ang.). NBA, 2007-05-11. [dostęp 2012-08-11].
  27. Around the Association presented by T-Mobile: Feb. 13 (ang.). NBA, 2008-02-14. [dostęp 2012-08-11].
  28. 28,0 28,1 28,2 MVP Kobe Bryant Highlights All-NBA First Team (ang.). NBA, 2008-05-08. [dostęp 2012-08-11].
  29. 29,0 29,1 John Schuhmann: All-Star Saturday Dwight (ang.). NBA, 2008-02-17. [dostęp 2012-08-11].
  30. Magic Eliminate Raptors and Move on to Conference Semifinals (ang.). NBA. [dostęp 2012-08-11].
  31. Dave Feschuk: Nelson dangerous, Howard kills (ang.). Toronto Star, 2008-11-18. [dostęp 2012-08-11].
  32. 2008 NBA Playoffs Bracket (ang.). ESPN Internet Ventures. [dostęp 2012-08-11].
  33. Magic-Pistons Box Score (ang.). ESPN Internet Ventures. [dostęp 2012-08-11].
  34. Pistons pull away late to advance to 6th straight conference finals (ang.). ESPN Internet Ventures. [dostęp 2012-08-11].
  35. Michael Grange. O'Neal prepares for tall challenge. „Globe and Mail”, 2008-11-17. 
  36. NBA 2008-2009 REGULAR SEASON PLAYER STATS (ang.). [dostęp 2012-08-11].
  37. Howard tops balloting for 2009 NBA All-Star Game (ang.). NBA, 2009-02-10. [dostęp 2012-08-11].
  38. NBA Teams: Orlando Magic Records Year by Year. (ang.). [dostęp 2012-08-11].
  39. 2008-09 NBA Season Summary (ang.). Sports Reference LLC. [dostęp 2012-08-11].
  40. Magic- Sixers (ang.). NBA. [dostęp 2012-08-11].
  41. Magci 91 - Sixers 78 (ang.). NBA. [dostęp 2012-08-11].
  42. Magic win series 4-2 (ang.). NBA. [dostęp 2012-08-11].
  43. Howard, Bryant headline 2008-09 NBA All-Defensive First Team (ang.). NBA, 2008-05-09. [dostęp 2012-08-11].
  44. James a unanimous pick for All-NBA First Team (ang.). NBA. [dostęp 2012-08-11].
  45. Howard's 20-20 night forces Game 7 in Boston (ang.). ESPN Internet Ventures, 2009-05-14. [dostęp 2012-08-11].
  46. 2009 NBA Playoffs - Conference finals - Magic vs. Cavaliers (ang.). ESPN Internet Ventures. [dostęp 2012-08-11].
  47. Howard pours in 40 as Magic make 1st Finals appearance since '95 (ang.). ESPN Internet Ventures, 2009-05-30. [dostęp 2012-08-11].
  48. 2009 NBA Playoffs - Finals - Magic vs. Lakers (ang.). ESPN Internet Ventures. [dostęp 2012-08-11].
  49. Lakers rally in OT for commanding 3-1 series lead (ang.). ESPN Internet Ventures, 2009-06-11. [dostęp 2012-08-11].
  50. Magic prove no match as Kobe, Lakers claim 15th NBA crown (ang.). ESPN Internet Ventures, 2009-06-14. [dostęp 2012-08-11].
  51. 2009-10 Orlando Magic Transactions (ang.). Sports Reference LLC. [dostęp 2012-08-11].
  52. 2009-10 Orlando Magic Schedule and Results (ang.). Sports Reference LLC. [dostęp 2012-08-11].
  53. Dwight Howard (ang.). Sports Reference LLC. [dostęp 2012-08-11].
  54. NBA announces All-Star starters (ang.). ESPN Internet Ventures, 2010-02-09. [dostęp 2012-08-11].
  55. 55,0 55,1 Howard wins Kia Defensive Player of Year honors again (ang.). NBA, 2010-04-21. [dostęp 2012-08-11].
  56. 2009-10 Orlando Magic Roster and Statistics (ang.). Sports Reference LLC. [dostęp 2012-08-11].
  57. 2010 NBA Playoffs Summary (ang.). Sports Reference LLC. [dostęp 2012-08-11].
  58. 2010-11 Orlando Magic Roster and Statistics (ang.). Sports Reference LLC. [dostęp 2012-08-11].
  59. Southeast Division Champions (ang.). Hoopsworld. [dostęp 2012-08-11].
  60. 2010-11 NBA Season Summary (ang.). Sports Reference LLC. [dostęp 2012-08-11].
  61. Joe Johnson scores 23 points as Hawks eliminate Magic (ang.). ESPN Internet Ventures, 2011-04-28. [dostęp 2012-08-11].
  62. Josh Robbins: Dwight Howard's technical foul in Game 1 of playoffs will stand as called (ang.). Orlando Sentinel, 2001-04-18. [dostęp 2012-08-11].
  63. Maciej Kwiatkowski: Koniec lokautu NBA. Liga wróci w święta! (pol.). WP.pl, 2011-11-26. [dostęp 2012-08-11].
  64. Marc Stein, Chad Ford: Sources: Nets chase Dwight Howard (ang.). ESPN Internet Ventures, 2011-12-14. [dostęp 2012-08-11].
  65. Brian Windhorst: Dwight Howard explains trade demands (ang.). ESPN Internet Ventures, 2011-12-12. [dostęp 2012-08-11].
  66. Marc Stein: Where Will Dwight Howard Land? (ang.). ESPN Internet Ventures, 2012-01-13. [dostęp 2012-08-11].
  67. 67,0 67,1 Dwight Howard breaks FT attempts mark as Magic top Warriors (ang.). ESPN Internet Ventures, 2012-01-12. [dostęp 2012-08-11].
  68. Dwight Howard becomes Magic's all-time leading scorer in win (ang.). ESPN Internet Ventures, 2012-01-24. [dostęp 2012-08-11].
  69. Koniec okienka w NBA: Howard zostaje (pol.). WP.pl, 2012-03-15. [dostęp 2012-08-11].
  70. Ken Berger: Howard waives opt-out, agrees to stay in Orlando (ang.). CBS Interactive Inc., 2012-03-15. [dostęp 2012-08-11].
  71. Ric Bucher: Dwight Howard out for season (ang.). ESPN Internet Ventures, 2012-04-20. [dostęp 2012-08-11].
  72. Kyle Hightower: Magic GM: Howard has indeed reissued trade request (ang.). Yahoo Inc., 2012-07-02. [dostęp 2012-08-11].
  73. Adrian Wojnarowski: Dwight Howard: I'll re-sign with only one team (ang.). Yahoo Inc., 2012-07-02. [dostęp 2012-08-11].
  74. It's official: Howard dealt to Lakers in four-team trade (ang.). NBA, 2012-08-10. [dostęp 2012-08-11].
  75. Lakers Acquire Dwight Howard (ang.). Lakers.com, 2012-08-11. [dostęp 2012-08-11].
  76. Josh Barnett: Angry Orlando fans burn Dwight Howard Magic jerseys (ang.). USA Today, 2012-08-11. [dostęp 2012-08-11].
  77. Lakers' Dwight Howard still not all the way back (ang.). latimes.com. [dostęp 14 marca 2014].
  78. Revamped Mavericks slow down new-look Lakers in season opener (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  79. Lakers fire Mike Brown as coach (ang.). latimes.com. [dostęp 2012-12-29].
  80. Lakers Hire Mike D'Antoni (ang.). nba.com. [dostęp 2012-12-29].
  81. Dwight Howard, Pau Gasol out (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  82. Nuggets hang on late to send Lakers to 3rd straight loss (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  83. Dwight Howard back in lineup (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  84. Why do the Lakers continue to struggle? (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  85. NBA analyst Jeff Van Gundy blasts Dwight Howard (ang.). latimes.com. [dostęp 14 marca 2014].
  86. Dwight Howard trying to avoid 'circus' (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  87. Dwight Howard cleared to play (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  88. Lakers beat Jazz 102-84 to snap 4-game skid (ang.). nba.com. [dostęp 14 marca 2014].
  89. Notebook: Suns 92, Lakers 86 (ang.). nba.com. [dostęp 14 marca 2014].
  90. Celtics rout Lakers 116-95 for 6th straight win (ang.). nba.com. [dostęp 14 marca 2014].
  91. Kobe Bryant urges Dwight Howard (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  92. Pau Gasol sidelined indefinitely with tear in his right foot (ang.). latimes.com. [dostęp 14 marca 2014].
  93. 2013 NBA All-Star Rosters (ang.). nba.com. [dostęp 14 marca 2014].
  94. 2013 NBA All-Star Game Box Score. West 143, East 138 (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 14 marca 2014].
  95. Dwight Howard inspired by Kobe Bryant's dedication (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  96. Dwight Howard: I changed at break (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  97. Dwight Howard needs Kobe Bryant to keep pushing him (ang.). latimes.com. [dostęp 14 marca 2014].
  98. Dwight Howard on Getting Into Good Shape: ‘I’m Not Even Close’ (ang.). slamonline.com. [dostęp 14 marca 2014].
  99. Dwight Howard finally finding himself (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  100. Hacks and answered: Lakers' Dwight Howard buries Magic at line (ang.). latimes.com. [dostęp 14 marca 2014].
  101. Lakers record 22nd straight win over Wolves despite controversy (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  102. Lakers hold off Rockets, take West's 7th seed (ang.). nba.com. [dostęp 14 marca 2014].
  103. Spurs finish 4-game sweep, routing Lakers 103-82 (ang.). nba.com. [dostęp 14 marca 2014].
  104. Spurs Sweep Lakers: Dwight Howard Ejected In Game 4 Loss (ang.). huffingtonpost.com. [dostęp 14 marca 2014].
  105. 105,0 105,1 105,2 2012-13 Lakers Report Card: Starting five (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  106. NBA Player Rebounds Statistics - 2012-13 (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  107. NBA Player Field Goal Shooting Statistics - 2012-13 (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  108. Bryant is on his 11th All-NBA first team (ang.). latimes.com. [dostęp 14 marca 2014].
  109. Report: Howard meets with Rockets, Hawks, Warriors (ang.). sports.yahoo.com. [dostęp 14 marca 2014].
  110. Lakers, Mavs meet with Howard (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  111. Howard Selects Houston in Free Agency (ang.). nba.com. [dostęp 14 marca 2014].
  112. Steve Nash says Dwight Howard never wanted to be a Laker (ang.). usatoday.com. [dostęp 14 marca 2014].
  113. Dwight Howard grabs 26 rebounds in debut as Rockets win (ang.). espn.go.com. [dostęp 14 marca 2014].
  114. Durant, LeBron headline 2013-14 All-NBA First Team (ang.). nba.com. [dostęp 2014-06-04].
  115. USA tops Puerto Rico, qualifies for Olympics (ang.). pressdemocrat.com. [dostęp 2012-08-11].
  116. Brian Mahoney: FIBA (ang.). Seattle Times, 2007-10-01. [dostęp 2012-08-11].
  117. USA Season Box Score (Through games of Sep 02, 2007) (ang.). usabasketball.com, 2007-10-02. [dostęp 2012-08-11].
  118. James Leads U.S. Squad Past Argentina to Claim Gold (ang.). NBA, 2007-10-02. [dostęp 2012-08-11].
  119. USA Basketball Announces 12-Member 2008 Men’s Senior National Team (ang.). NBA, 2008-06-23. [dostęp 2012-08-11].
  120. Brian Mahoney: US hoops back on top, beats Spain for gold medal (ang.). USA Today, 2008-08-24. [dostęp 2012-08-11].
  121. Season Schedule/Results & Leaders (ang.). usabasketball.com, 2008-08-24. [dostęp 2012-08-11].
  122. USA - Hiszpania 107:100 w finale turnieju olimpijskiego koszykarzy (pol.). interia.pl. [dostęp 2013-02-13].
  123. Matt Wurst: Matt Wurst Retirement Press Conference Transcript - 3/17/08 (ang.). NBA. [dostęp 2012-08-11].
  124. NBA Player Rebounds Statistics - 2007-08 (ang.). ESPN Internet Ventures. [dostęp 2012-08-11].
  125. NBA Player Rebounds Statistics - 2008-09 (ang.). ESPN Internet Ventures. [dostęp 2012-08-11].
  126. NBA Player Rebounds Statistics - 2009-10 (ang.). ESPN Internet Ventures. [dostęp 2012-08-11].
  127. 127,0 127,1 ESPN Sport Science: Superman (ang.). ESPN Internet Ventures. [dostęp 2012-08-11].
  128. Ric Bucher: The man who just can't wait to be king (ang.). ESPN Internet Ventures. [dostęp 2012-08-11].
  129. 129,0 129,1 Henry Abbott: Howard's sticker slam wins buzz but not contest (ang.). ESPN Internet Ventures, 2007-02-17. [dostęp 2012-08-11].
  130. ALL-TIME STATISTICS (ang.). NBA. [dostęp 2012-08-11].
  131. Darren Rovell: On a mission from God (ang.). ESPN Internet Ventures, 2004-05-25. [dostęp 2012-08-11].
  132. About the Foundation (ang.). dwight-howard.com. [dostęp 2012-08-11].
  133. Mission (ang.). dwight-howard.com. [dostęp 2012-08-12].
  134. Events (ang.). dwight-howard.com. [dostęp 2012-08-12].
  135. Accolades pile up for Dwight Howard’s good deeds (ang.). W: Change the World [on-line]. Orlando Sentinel, 2009-11-25. [dostęp 2012-08-12].
  136. Extreme Makeover: Magic Style (ang.). NBA. [dostęp 2012-08-12].
  137. Tim Povtak: Howard faces paternity suit (ang.). Orlando Sentinel, 2008-03-29. [dostęp 2012-08-12].
  138. Dwight Howard goes after Royce Reed in California court to collect on Florida defamation judgment (ang.). Los Angeles Times, 2011-04-25. [dostęp 2012-08-12].
  139. Zach McCann: More information from Dwight Howard's lawsuit against Royce Reed (ang.). Orlando Sentinel, 2010-10-17. [dostęp 2012-08-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]