Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w koszykówce mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Dream Team)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Flaga Stanów Zjednoczonych

Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w koszykówce mężczyzn przezwana w mediach Dream Team (ang.: "Drużyna Marzeń") reprezentuje USA w koszykówce mężczyzn. Od 1992 złożona jest z graczy NBA, występując po raz pierwszy w takim składzie na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie, gdzie zdobyła złoty medal nie przegrywając ani jednego meczu. Do rywalizacji na tych igrzyskach po raz pierwszy MKOl dopuścił zawodowych koszykarzy amerykańskich występujących w lidze NBA. Wcześniej reprezentować USA mogli tylko "amatorzy" z drużyn uniwersyteckich.

Właściwie Dream Team to tylko składy z 1992, 1994 oraz 1996, a pozostałe "Dream Teamy" stanowiły zwyczajne reprezentację USA. Kadra na Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie w większości była złożona z graczy, którzy uznawani są za najlepszych w historii koszykówki, m.in. Michael Jordan, Magic Johnson, Larry Bird. Połowa składu nigdy nie zdobyła mistrzostwa NBA. Są to: Charles Barkley, Patrick Ewing, Christian Laettner, Karl Malone, Chris Mullin i John Stockton.

W mediach z kolei przezwano skład na Igrzyska Olimpijskie w Pekinie (2008) mianem Redeem Team (ang.: "Drużyny Odkupienia"), ponieważ był on obsadzony zmobilizowanymi gwiazdorami NBA pod dyrekcją Mike'a Krzyzewskiego, na co dzień wieloletniego i niepospolicie skutecznego trenera koszykówki mężczyzn Uniwersytetu Duke'a. Redeem Team miał za zadanie "odkupić" honor USA (w postaci zdecydowanie wygranego złotego medalu) po wcześniejszych porażkach.

Spis treści

[edytuj] Historia do 1991

Stany Zjednoczone są członkiem FIBA od 1934 roku. Już od debiutu koszykówki w programie igrzysk olimpijskich, w Berlinie (1936)[1], aż do igrzysk w Meksyku (1968), reprezentacja USA dominowała w olimpijskiej rywalizacji. W tym czasie nie przegrała na igrzyskach ani jednego meczu, za każdym razem zdobywając złoty medal.

Swoją pierwszą olimpijską porażkę Amerykanie ponieśli dopiero na imprezie w Monachium cztery lata później. Był to finałowy mecz z reprezentacją Związku Radzieckiego, w którym prowadzili 50-49 aż do pierwszego sygnału końca meczu. Po dodaniu 3 sekund przez sędziego, który uwzględnił protest ZSRR i ostatniej, nieudanej akcji zawodników radzieckich, ponownie zabrzmiał sygnał końca meczu i Amerykanie cieszyli się z wygranej. Jednak R. William Jones, Sekretarz Generalny FIBA, interweniował osobiście, i wymógł ponowną powtórkę i ustawienie zegara na 3 sekundy przed końcem, w celu rozegrania końcówki meczu po raz trzeci. Tym razem zawodnik ZSRR zdobył punkty po podaniu przez całą długość boiska, i mecz oficjalnie zakończył się wynikiem 50-51 na korzyść Związku Radzieckiego. Protest odwołujący się od tego wyniku był rozpatrywany przez komisję apelacyjną, która podtrzymała wynik po głosowaniu 3-2, w którym kraje socjalistyczne (Kuba, Polska, Węgry) miały 3 głosy i oddały je solidarnie za utrzymaniem wyniku[2] .

Po igrzyskach w Monachium, reprezentacja USA wygrała turniej olimpijski w Montrealu (1976), nie wzięła udziału w igrzyskach w Moskwie (1980), ze względu na ich bojkot przez Stany Zjednoczone i zdobyła złoty medal w Los Angeles (1984).

Na igrzyskach w Seulu (1988), reprezentacja USA przegrała w półfinale z ZSRR wynikiem 76-82, i zdobył brąz po meczu przeciwko Australii, wygranym 78-49.

W 1989 FIBA po raz pierwszy dopuściła zawodowców z National Basketball Association do gry w reprezentacjach narodowych. Poprzednio, tylko zawodowcy z krajów socjalistycznych, oficjalnie podawani za amatorów, mieli prawo reprezentowania swojego kraju.

W latach 1950 - 1990 Amerykanie, poza sukcesami na igrzyskach, zdobyli również 2 złote, 3 srebrne i 2 brązowe medale na mistrzostwach świata.

[edytuj] Historia od 1992

[edytuj] 1992

Michael Jordan

[edytuj] Skład 1992

[edytuj] Wyniki 1992

[edytuj] Mistrzostwa Ameryki 1992
[edytuj] Wyniki Igrzysk Olimpijskich - Barcelona 1992
  1.  Stany Zjednoczone (8-0)
  2.  Chorwacja (6-2)
  3.  Litwa (6-2)
  4. Wspólnota Niepodległych Państw WNP (5-3)
  5.  Brazylia (4-4)
  6.  Australia (4-4)
  7.  Niemcy (3-5)
  8.  Portoryko (3-5)
  9.  Hiszpania (3-4)
  10.  Angola (2-5)
  11.  Wenezuela (2-5)
  12.  Chiny (0-7)

[edytuj] 1994

Shaquille O'Neal

Na Mistrzostwa Świata w 1994 rozgrywane w Kanadzie reprezentacja Stanów Zjednoczonych pojechała bez największych sław. Nie przegrywając żadnego meczu, zdobyła jednak złoty medal. Już wtedy w reprezentacji USA zadebiutował Shaquille O'Neal, występujący wówczas w Orlando Magic.

[edytuj] Skład 1994

[edytuj] Wyniki Mistrzostw Świata 1994

  1.  Stany Zjednoczone (8-0)
  2.  Rosja (5-2)
  3.  Chorwacja (7-1)
  4.  Grecja (4-4)
  5.  Australia (5-3)
  6.  Portoryko (3-5)
  7.  Kanada (4-4)
  8.  Chiny (2-6)
  9.  Argentyna (5-3)
  10.  Hiszpania (5-3)
  11.  Brazylia (2-6)
  12.  Niemcy (5-3)
  13.  Korea Południowa (3-5)
  14.  Egipt (1-7)
  15.  Kuba (3-5)
  16.  Angola (1-7)

[edytuj] 1996

Charles Barkley

Ekipa na Igrzyskach Olimpijskich w 1996 w Atlancie miała za zadanie obronić tytuł sprzed czterech lat z Barcelony. Skład był w części złożony z zawodników z 1994 (m.in. Shaquille O'Neal) i z 1992 (m.in. Charles Barkley).

[edytuj] Skład 1996

[edytuj] Wyniki Igrzysk Olimpijskich - Atlanta 1996
  1.  Stany Zjednoczone (8–0)
  2. Flag of SFR Yugoslavia.png Jugosławia (7–1)
  3.  Litwa (5–3)
  4.  Australia (5–3)
  5.  Grecja (5–3)
  6.  Brazylia (3–5)
  7.  Chorwacja (4–4)
  8.  Chiny (2–6)
  9.  Argentyna (3–4)
  10.  Portoryko (2–5)
  11.  Angola (1–6)
  12.  Korea Południowa (0–7)

[edytuj] 1998

Brad Miller

Podczas Mistrzostw Świata w 1998 w Atenach (Grecja), w National Basketball Association w NBA panował lokaut i do gry nie wystawiono graczy z tej ligi. Ekipa została złożona z zawodników Continental Basketball Association, amerykańskich uniwersytetów i lig europejskich. Spośród nich, jedynie Brad Miller później stał się gwiazdorem NBA, jako dwukrotny uczestnik meczu All-Star. Reprezentacja USA zajęła ostatecznie trzecie miejsce z siedmioma zwycięstwami i dwoma porażkami.

[edytuj] Wyniki Mistrzostw Świata 1998

  1. Flag of SFR Yugoslavia.png Jugosławia (9–0)
  2.  Rosja (7–2)
  3.  Stany Zjednoczone (7–2)
  4.  Grecja (5–4)
  5.  Hiszpania (7–2)
  6.  Włochy (5–4)
  7.  Litwa (5–4)
  8.  Argentyna (3–6)
  9.  Australia (5–3)
  10.  Brazylia (2–6)
  11.  Portoryko (3–5)
  12.  Kanada (1–7)
  13.  Nigeria (2–3)
  14.  Japonia (1–4)
  15.  Senegal (1–4)
  16.  Korea Południowa (0–5)

[edytuj] 2000

Vince Carter

Na Igrzyskach Olimpijskich w Sydney Amerykanie ponownie zagrali w najsilniejszym składzie i obronili złoty medal sprzed czterech lat.

[edytuj] Skład 2000

[edytuj] Wyniki Igrzysk Olimpijskich - Sydney 2000
  1.  Stany Zjednoczone (8–0)
  2.  Francja (4–4)
  3.  Litwa (5–3)
  4.  Australia (4–4)
  5.  Włochy {4–3)
  6. Flag of SFR Yugoslavia.png Jugosławia (4–3)
  7.  Kanada (5–2)
  8.  Rosja (3–4)
  9.  Hiszpania (2–4)
  10.  Chiny (2–4)
  11.  Nowa Zelandia (1–5)
  12.  Angola (0–6)

[edytuj] 2002

Ben Wallace

Na Mistrzostwach Świata w Indianapolis w USA, Amerykanie, jako że grali u siebie, byli głównymi faworytami do złotego medalu. Po pięciu łatwych zwycięstwach Dream Team dopadł jednak kryzys formy. Drużyna przegrała z Jugosławią, Argentyną i Hiszpanią, przez co nie awansowała do strefy medalowej. Zawodnicy tłumaczyli się, że wywierano na nich zbyt dużą presję.

[edytuj] Skład 2002

[edytuj] Wyniki Mistrzostw Świata 2002

  1. Flag of SFR Yugoslavia.png Jugosławia (7–2)
  2.  Argentyna (8–1)
  3.  Niemcy (6–3)
  4.  Nowa Zelandia (4–5)
  5.  Hiszpania (7–2)
  6.  Stany Zjednoczone (6–3)
  7.  Portoryko (6–3)
  8.  Brazylia (4–4)
  9.  Turcja (4–4)
  10.  Rosja (3–5)
  11.  Angola (2–6)
  12.  Chiny (1–7)
  13.  Kanada (2–3)
  14.  Wenezuela (1–4)
  15.  Algieria (1–4)
  16.  Liban (0–5)

[edytuj] 2004

Carmelo Anthony

Na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004 w Atenach piąta drużyna świata nie była zaliczana do faworytów po "kompromitacji" u siebie. Amerykanie przegrywając dwa, a wygrywając trzy mecze zdołali wyjść z grupy. W fazie pucharowej zrewanżowali się Hiszpanom i awansowali do 1/2 finału, gdzie przegrali z Argentyną. Mecz o trzecie miejsce odbywał się po południu, więc wielu Amerykanów zasiadło przed telewizorem aby dopingować rodaków. Mecz USA - Litwa był najchętniej oglądanym meczem podczas Igrzysk Olimpijskich (ok. 13 mln telewidzów). Zakończył się wynikiem 104-96 i drużyna z Ameryki Północnej zdobyła brąz.

[edytuj] Skład 2004

[edytuj] Wyniki Igrzysk Olimpijskich - Ateny 2004

Faza grupowa:

Faza pucharowa:

  • Ćwierćfinał: USA 102 - 94  Hiszpania
  • Półfinał: USA 81 - 89  Argentyna
  • Mecz o 3 miejsce: USA 104 - 96  Litwa

Klasyfikacja końcowa:

  1. Gold medal.svg  Argentyna
  2. Silver medal.svg  Włochy
  3. Bronze medal.svg  Stany Zjednoczone
  4.  Litwa
  5.  Grecja
  6.  Portoryko
  7.  Hiszpania
  8.  Chiny
  9.  Australia
  10.  Nowa Zelandia
  11.  Serbia
  12.  Angola

[edytuj] 2006

LeBron James

Na Mistrzostwach Świata w Koszykówce 2006 w Japonii, Amerykanie wystartowali dzięki wygranym eliminacjom. Trafili do Grupy D, w której spotkali się z Portoryko, Chinami, Słowenią, Włochami i Senegalem. Wszystkie z pięciu meczów zakończyły się wynikiem korzystnym dla USA. Występy w fazie pucharowej zaczęli od meczu 1/8 finału z Australią, której reprezentację pokonali rezultatem 113-73. Pojedynek o wejście do gry o medale wygrali z Niemcami i awansowali do półfinału. Tam zostali pokonani przez wicemistrzów Europy, Grecję. Pokonując Argentynę zdobyli brązowy medal.

[edytuj] Skład 2006

[edytuj] Wyniki Mistrzostw Świata 2006

Faza grupowa:

Faza finałowa:

  • Druga runda: USA -  Australia 113 - 73
  • Ćwierćfinał: USA -  Niemcy 85 - 65
  • Półfinał: USA -  Grecja 95 - 101
  • Mecz o trzecie miejsce: USA -  Argentyna 96 - 81

[edytuj] Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008

Kobe Bryant

Na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 w Pekinie reprezentacja USA w koszykówce mężczyzn nazywana była Redeem Team (Drużyna Odkupienia). Nie przegrała ona ani jednego meczu i zdobyła złoty medal. W półfinale Redeem Team pokonał reprezentację Argentyny wynikiem 101-81. W finale zagrał ponownie z reprezentacją Hiszpanii, którą wcześniej podczas rozgrywek w fazie grupowej pokonała wynikiem 119-82. Po wyrównanej walce, reprezentacja USA ponownie pokonała Hiszpanów, tym razem wynikiem 118-107, odzyskując w ten sposób mistrzostwo z Sydney.

[edytuj] Skład IO 2008

[edytuj] Wyniki IO - Pekin 2008
Dwyane Wade
Faza grupowa
Faza finałowa
Klasyfikacja końcowa
  1. Gold medal.svg  Stany Zjednoczone (8-0)
  2. Silver medal.svg  Hiszpania (6-2)
  3. Bronze medal.svg  Argentyna (6-2)
  4.  Litwa (5-3)
  5.  Grecja (3-3)
  6.  Chorwacja (3-3)
  7.  Australia (3-3)
  8.  Chiny (2-4)
  9.  Rosja (1-4)
  10.  Niemcy (1-4)
  11.  Iran (0-5)
  12.  Angola (0-5)

Przypisy

  1. ↑ Na IO w 1904 roku, koszykówka była dyscypliną pokazową
  2. ↑ Opis finału IO 1972 (w języku angielskim)

[edytuj] Źródła

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Reprezentacja_Stan%C3%B3w_Zjednoczonych_w_koszyk%C3%B3wce_m%C4%99%C5%BCczyzn&oldid=30052759”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach