Eunuch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Europejska ilustracja eunucha (1749)

Eunuch (gr. strażnik łoża, od eune – łoże i echein – trzymać, mieć) – wykastrowany mężczyzna lub chłopiec. Inne dawne określenia to trzebieniec i rzezaniec.

Eunuchów wykorzystywano jako strażników haremów w starożytnych Chinach, a także na dworach egipskich, perskich, bizantyjskich czy osmańskich. Eunuch bywał szarą eminencją dworu, czasem obejmując wysokie urzędy państwowe, jak Pothejnos w starożytnym Egipcie lub Eutropiusz w Konstantynopolu, za panowania Arkadiusza. W Chinach wpływ eunuchów na bieg spraw państwowych datował się już od XV wieku. Pod koniec wieku XVII, za panowania dynastii Ming, liczbę eunuchów szacowano na 100 tysięcy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o eunuchu