Finwal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Finwal
Balaenoptera physalus[1]
(Linnaeus, 1758)
Finwal wynurzający się w Kenai Fjords na Alasce
Finwal wynurzający się w Kenai Fjords na Alasce
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd walenie
Podrząd fiszbinowce
Rodzina fałdowce
Rodzaj Balaenoptera
Gatunek finwal
Synonimy
  • Balaena physalus Linnaeus, 1758[1]
Podgatunki
  • B. p. physalus (Linnaeus, 1758)[2]
  • B. p. quoyi (Fischer, 1829)[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Finwal (Balaenoptera physalus) – gatunek walenia z rodziny fałdowców, występujący we wszystkich oceanach. Jest drugim co do wielkości zwierzęciem na Ziemi (po płetwalu błękitnym), dorastającym do 27 metrów długości. Płetwy długie, szpiczaste. Brzuch biały, grzbiet szary i czarny. Cechą charakterystyczną jest niesymetryczne ubarwienie: warga żuchwy po lewej stronie jest ciemnoszara, warga po prawej stronie jest biała. Fiszbin biały. Fontanna podwójna, wysokości ok. 5 m. Głowa stanowi prawie 1/4 długości ciała. Żyje samotnie, w parach lub małych stadach (6-8 osobników). W lecie finwale migrują na żerowiska w wodach polarnych, w zimie wracają na wody cieplejsze – tam samice wydają na świat jedno młode.

Długość: do 21 (samice) i 26 m (samce).
Masa ciała: ok. 70 ton (nawet 100 ton).
Ubarwienie: szarobiałe, niesymetryczne.
Pożywienie: zooplankton (kryl), małe ryby.
Dojrzałość płciowa: 3-4 lat.
Rozród: ciąża trwa około 12 miesięcy; noworodek ma ok. 5-7 m długości. Samica przestaje karmić cielę, gdy osiąga ono długość ok. 12 m.
Występowanie: wody otwarte zimnych mórz i oceanów, z dala od brzegu. Niekiedy finwale wpływają na wody Bałtyku. W sierpniu 2007 roku zaobserwowano finwala w Zatoce Gdańskiej. Poprzednio takie wydarzenie miało miejsce w 1930 roku.
Finwal wynurzający się na powierzchnię wody

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Balaenoptera physalus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Balaenoptera physalus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 19 grudnia 2009]
  3. Balaenoptera physalus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)