Hymn Europy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ode an die Freude
pol. Oda do radości
12 strona z oryginału dzieła Bethovena
12 strona z oryginału dzieła Bethovena
Organizacja międzynarodowa  Unia Europejska
Muzyka Ludwig van Beethoven, 1824
Lata obowiązywania 1972-
(audio)

Hymn Europy

Oda do radości – finałowa kantata z IX symfonii Ludwiga van Beethovena jest hymnem Europy przyjętym przez Radę Europy i Unię Europejską. Z racji wielojęzycznego charakteru obu organizacji hymn Europy posiada jedynie wersję instrumentalną opracowaną przez Herberta von Karajana.

Propozycja przyjęcia Ody do radości jako hymnu Europy wyszła od Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy w 1971 roku i została zaakceptowana przez Komitet Ministrów Rady Europy w styczniu 1972 roku. Poproszono jednocześnie Herberta von Karajana o aranżację monumentalnego dzieła Beethovena. Zostało ono zinstrumentowane na fortepian, instrumenty dęte i orkiestrę symfoniczną. Oficjalnie po raz pierwszy hymn wykonano w 1972 roku w Dniu Europy. W 1986 roku hymn Europy przyjęła także jako własny również Wspólnota Europejska, a wraz z powstaniem Unii Europejskiej w 1993 roku, stał się on również jej hymnem. Od tej pory Rada Europy i Wspólnota Europejska (później Unia Europejska) dzielą wspólny hymn Europy i flagę europejską.

Oficjalnie Unia Europejska nie przyjęła tekstu poematu Fryderyka Schillera, do którego Beethoven skomponował muzykę. Już wcześniej Rada Europy podjęła taką decyzję, ponieważ chciano uniknąć problemów z wyborem języka, w jakim pieśń miałaby być śpiewana. Drugim, rzadko dziś podnoszonym argumentem, była ocena tekstu Schillera jako utworu odwołującego się do ogólnych wartości, a nie tylko europejskich.

Obecnie w Austrii z inicjatywy Petera Rolanda, właściciela wiedeńskiej szkoły prywatnej, zrodził się pomysł, aby przyjąć tekst hymnu Unii Europejskiej w języku łacińskim. Nagrano płytę w wersji wokalnej w przekładzie Rolanda, która jest rozpowszechniana w Europie. Między innymi egzemplarz płyty podarowano podczas wizyty w Wiedniu w lutym 2004 roku przewodniczącemu Komisji Europejskiej Romano Prodiemu. Celem tych działań jest zamieszczenie w konstytucji Unii Europejskiej zamiast wersji Karajana hymnu po łacinie.

Utwór Beethovena jest w repertuarze Orchestre d'Harmonie des Jeunes de l'Union Européenne, założonej w 1988 roku i promującej programy unijne. Każdego roku 70 wybitnych instrumentalistów z różnych krajów odbywa trasę koncertową po krajach UE.

Oda do radości grana jest corocznie 9 maja – w Dniu Europy. Towarzyszy też uroczystościom i szczytom Unii wraz z hymnem państwa, które w danym półroczu przewodniczy Unii.

Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena w 2004 roku odbywający się pod hasłem Beethoven i muzyka Europy narodów, który przypadł na miesiąc przed rozszerzeniem Unii m.in. o Polskę, rozpoczęła IX symfonia Beethovena z Odą do radości, muzycznym symbolem jednoczącej się Europy. Również w przeszłości beethovenowska Oda była utworem, do którego chętnie sięgano przy różnych okazjach. W 1956 roku połączone reprezentacje olimpijskie wschodnich i zachodnich Niemiec używały jej jako swojego hymnu. Przyjęta została także jako hymn Rodezji w roku 1974, z nowym tekstem napisanym przez Mary Bloom. Natomiast w 1989 w koncercie bożonarodzeniowym Leonard Bernstein dla upamiętnienia upadku Muru Berlińskiego zagrał Odę do wolności, będącą nieznacznie zmienioną Odą do radości.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]