Hymn Europy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ode an die Freude
pol. Oda do radości
12 strona z oryginału dzieła Bethovena
12 strona z oryginału dzieła Bethovena
Organizacja międzynarodowa  Unia Europejska
Muzyka Ludwig van Beethoven, 1824
Lata obowiązywania 1972-
(audio)

Hymn Europy

Oda do radości – finałowa kantata z IX symfonii Ludwiga van Beethovena jest hymnem Europy przyjętym przez Radę Europy i Unię Europejską. Z racji wielojęzycznego charakteru obu organizacji hymn Europy posiada jedynie wersję instrumentalną opracowaną przez Herberta von Karajana.

Propozycja przyjęcia Ody do radości jako hymnu Europy wyszła od Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy w 1971 roku i została zaakceptowana przez Komitet Ministrów Rady Europy w styczniu 1972 roku. Poproszono jednocześnie Herberta von Karajana o aranżację monumentalnego dzieła Beethovena. Zostało ono zinstrumentowane na fortepian, instrumenty dęte i orkiestrę symfoniczną. Oficjalnie po raz pierwszy hymn wykonano w 1972 roku w Dniu Europy. W 1986 roku hymn Europy przyjęła także jako własny również Wspólnota Europejska, a wraz z powstaniem Unii Europejskiej w 1993 roku, stał się on również jej hymnem. Od tej pory Rada Europy i Wspólnota Europejska (później Unia Europejska) dzielą wspólny hymn Europy i flagę europejską.

Oficjalnie Unia Europejska nie przyjęła tekstu poematu Fryderyka Schillera, do którego Beethoven skomponował muzykę. Już wcześniej Rada Europy podjęła taką decyzję, ponieważ chciano uniknąć problemów z wyborem języka, w jakim pieśń miałaby być śpiewana. Drugim, rzadko dziś podnoszonym argumentem, była ocena tekstu Schillera jako utworu odwołującego się do ogólnych wartości, a nie tylko europejskich.

Obecnie w Austrii z inicjatywy Petera Rolanda, właściciela wiedeńskiej szkoły prywatnej, zrodził się pomysł, aby przyjąć tekst hymnu Unii Europejskiej w języku łacińskim. Nagrano płytę w wersji wokalnej w przekładzie Rolanda, która jest rozpowszechniana w Europie. Między innymi egzemplarz płyty podarowano podczas wizyty w Wiedniu w lutym 2004 roku przewodniczącemu Komisji Europejskiej Romano Prodiemu. Celem tych działań jest zamieszczenie w konstytucji Unii Europejskiej zamiast wersji Karajana hymnu po łacinie.

Utwór Beethovena jest w repertuarze Orchestre d'Harmonie des Jeunes de l'Union Européenne, założonej w 1988 roku i promującej programy unijne. Każdego roku 70 wybitnych instrumentalistów z różnych krajów odbywa trasę koncertową po krajach UE.

Oda do radości grana jest corocznie 9 maja – w Dniu Europy. Towarzyszy też uroczystościom i szczytom Unii wraz z hymnem państwa, które w danym półroczu przewodniczy Unii.

Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena w 2004 roku odbywający się pod hasłem Beethoven i muzyka Europy narodów, który przypadł na miesiąc przed rozszerzeniem Unii m.in. o Polskę, rozpoczęła IX symfonia Beethovena z Odą do radości, muzycznym symbolem jednoczącej się Europy. Również w przeszłości beethovenowska Oda była utworem, do którego chętnie sięgano przy różnych okazjach. W 1956 roku połączone reprezentacje olimpijskie wschodnich i zachodnich Niemiec używały jej jako swojego hymnu. Przyjęta została także jako hymn Rodezji w roku 1974, z nowym tekstem napisanym przez Mary Bloom. Natomiast w 1989 w koncercie bożonarodzeniowym Leonard Bernstein dla upamiętnienia upadku Muru Berlińskiego zagrał Odę do wolności, będącą nieznacznie zmienioną Odą do radości.

Tekst hymnu po polsku

O, radości, iskro bogów, Kwiecie Elizejskich pól, Święta, na twym świętym progu Staje nasz natchniony chór. Jasność twoja wszystko zaćmi, Złączy, co rozdzielił los, Wszyscy ludzie będą braćmi Tam, gdzie twój przemówi głos.

Patrz, patrz, wielkie słońce światem Biegnie sypiąc złote skry, Jak zwycięzca i bohater Biegnij bracie tak i ty. Radość tryska z piersi Ziemi, Radość pije cały świat, dziś wchodzimy, wstępujemy, Na radości złoty ślad

Ona w sercu, w zbożu, w śpiewie, Ona w splocie ludzkich rąk, Z niej najlichszy robak czerpie, W niej największy nieba krąg. Wstańcie, ludzie, wstańcie wszędzie, Ja nowinę niosę wam: Na gwiaździstym firmamencie Bliska radość błyszczy nam.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]