Hymn Grecji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Imnos is tin Eleftherian
pol. Hymn do wolności
Państwo  Grecja
 Cypr (tylko muzyka)
Tekst Dionísios Solomós, 1823
Muzyka Nikolaos Mantzaros
(audio)

Hymn Grecji (wersja instrumentalna)

Imnos is tin Eleftherian – hymn Grecji, a także od roku 1966 hymn Cypru (tylko muzyka)[1].

W Grecji jako hymn państwowy został zatwierdzony przez króla Jerzego I w 1864 roku. Księga rekordów Guinnessa wymienia go jako najdłuższy hymn (158 zwrotek). Autorem poematu "Imnos is tin Eleftherian" (Hymn do wolności) jest grecki poeta patriotyczny Dionísios Solomós, dla którego inspiracją do napisania utworu była walka narodu greckiego w rewolucji 1821 roku. Hymn opiewa męstwo bojowników greckich, opisuje ich cierpienia i poświęcenie, potępia politykę mocarstw wobec Grecji.

Hymn został napisany w maju 1823 w Zakintos. W 1828 roku znany muzyk Nikolaos Mantzaros i przyjaciel Solomósa skomponował melodię do jego tekstu, ale nie jako marsz. Utwór stał się popularny i zyskał uznanie w całej Grecji. Król Grecji Otton I nagrodził obu autorów, ale nie zatwierdził go jako hymn. Oficjalnym hymnem państwowym nadal był niemiecki hymn cesarski.

Minister wojny, w 1861, zapytał Mantzarosa ο skomponowanie marszu opartego na Imnos is tin Eleftherian. Muzyk zmienił rytm i w marcu 1864, po zjednoczeniu Wysp Jońskich z Grecją, został zatwierdzony jako hymn państwowy. Pierwsze dwadzieścia cztery zwrotki zostały zatwierdzone, ale pierwsze dwie zwrotki są używane jako hymn, towarzyszą podnoszeniu i opuszczaniu flagi i są śpiewane na oficjalnych uroczystościach[2]. Melodię pieśni wyróżnia nietypowe metrum sześciomiarowe, wywodzące się z ludowego tańca Tsamiko.


Imnos is tin Eleftherian

(οι πρώτες 3 στροφές του ποιήματος,
μονοτονικό σύστημα)
Σε γνωρίζω από την κόψη,
του σπαθιού την τρομερή,
Σε γνωρίζω από την όψη,
που με βια μετρά[ει] τη[ν] γη.

Απ' τα κόκαλα βγαλμένη,
των Ελλήνων τα ιερά,
Και σαν πρώτα ανδρειωμένη [lub -μένοι],
χαίρε, ω χαίρε Ελευθεριά.

Εκεί μέσα εκατοικούσες
πικραμένη, εντροπαλή,
κι ένα στόμα ακαρτερούσες,
«έλα πάλι» να σου πει.

Hymn do Wolności

(pierwsze 3 zwrotki,
system monotoniczny)
Rozpoznaję Cię po cięciu
szabli budzącym respekt, podziw (przerażenie)
Rozpoznaję Cię po spojrzeniu
Co z przemożną mocą mierzy Ziemię

Ze świętych (czcigodnych) kości (dawnych) Hellenów zrodzona
I jak dawniej pełna męstwa,
Witaj! O witaj nam Wolności! –
(Bądź pozdrowiona, Wolności!)

W ukryciu, pełna goryczy i wstydu
Tęskniłaś jednych ust, które powiedzą Ci
Wracaj do nas! Bądź znów z nami!

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy