Konradyn (książę Szwabii)
| Konradyn |
|
 |
|
| król Sycylii | |
| Okres panowania | od 1254 do 29 października 1268 |
| Poprzednik | Konrad I |
| Następca | Manfred |
| król Jerozolimy (jako Konrad III) | |
| Okres panowania | od 1254 do 29 października 1268 |
| Poprzednik | Konrad II |
| Następca | Hugo III |
| książę Szwabii (jako Konrad IV) | |
| Okres panowania | od 1254 do 29 października 1268 |
| Poprzednik | Konrad III |
| Następca | Rudolf II |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Hohenstaufowie |
| Urodzony | 25 marca 1252 Wolfstein |
| Zmarł | 29 października 1268 Neapol |
| Ojciec | Konrad IV Hohenstauf |
| Matka | Elżbieta Bawarska |
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Konradyn von Hohenstaufen znany także jako Konrad V Młody (ur. 25 marca 1252 w Wolfstein, w Bawarii - zm. 29 października 1268 w Neapolu) - książę Szwabii, tytularny król Jerozolimy w latach 1254-1268, król Sycylii.
Biografia [edytuj]
Był synem Konrada IV, króla Niemiec, Jerozolimy i Sycylii, i Elżbiety Bawarskiej. Jego dziadkami ze strony ojca byli: Fryderyk II Hohenstauf i Jolanta Jerozolimska. Stracił ojca w 1254 i wychował się na dworze wuja - Ludwika II, księcia Bawarii. Po śmierci swojego stryja Manfreda w bitwie pod Benewentem w 1266 Konradyn przekroczył Alpy i wkroczył do Włoch, aby upomnieć się o swoje dziedzictwo i gdzie był radośnie witany przez stronnictwo gibelinów. W listopadzie 1267 został obłożony klątwą przez papieża Klemensa IV, który zwołał przeciwko niemu krucjatę. Konradyn przegrał bitwę pod Tagliacozzo z wojskami Karola Andegaweńskiego. Po bitwie próbował wraz z przyjacielem – Fryderykiem von Baden uciec do Niemiec. Po drodze zatrzymali się u włoskiego pirata i łupieżcy, który skuszony wysoką nagrodą za oddanie młodych książąt do Neapolu, sprzedał ich Karolowi Andegaweńskiemu. Zostali z jego rozkazu uwięzieni w Castel dell'Ovo.
Śmierć i pamięć [edytuj]
Termin ścięcia obu Konradyna i Fryderyka został ustalony na 29 października 1268 roku. Cały Neapol został przyozdobiony w purpurowe tkaniny. Mieli zginąć przez ścięcie urządzenia o spadającym ostrzu, zapewne prototypu gilotyny. Pierwszy zabity został Fryderyk. Jak głosi legenda Konradyn w tamtej chwili podniósł głowę przyjaciela i ucałował ją. Po tym sam został ścięty.
Ciał książąt nie pochowano, lecz przykryto cienką warstwą ziemi. Dopiero za czasów króla Karola II Kulawego przybyła kuzynka Konradyna - Małgorzata i po przekupieniu króla zabrała szczątki obu młodzieńców do Austrii. Podanie mówi, że w miejscu porzucenia ciał z ziemi zaczęła wydobywać się woda. Lud uważał, że to ziemia opłakuje tak młodych skazańców. Za czasów królowej Joanny I powstała w tym miejscu drewniana kapliczka. Po tym jak w 1781 roku spłonęła, zastąpiono ją kościołem, w którym znajduje się posąg Konradyna dłuta Bertela Thordvalsena.
Bibliografgia [edytuj]
- Kazimierz Chłędowski, Historie Neapolitańskie
- Joanna Olkiewicz, Sycylia
| Poprzednik Konrad I |
 |
król Sycylii 1254–1258/1268 |
|
Następca Manfred |
| Poprzednik Konrad II |
 |
król Jerozolimy 1254–1268 |
|
Następca Hugo III |
| Poprzednik Konrad III |
 |
książę Szwabii 1254-1268 |
|
Następca Rudolf II |
