Konradyn (książę Szwabii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konradyn
Konradin.jpg
król Sycylii
Okres panowania od 1254
do 29 października 1268
Poprzednik Konrad I
Następca Manfred
król Jerozolimy (jako Konrad III)
Okres panowania od 1254
do 29 października 1268
Poprzednik Konrad II
Następca Hugo III
książę Szwabii (jako Konrad IV)
Okres panowania od 1254
do 29 października 1268
Poprzednik Konrad III
Następca Rudolf II
Dane biograficzne
Dynastia Hohenstaufowie
Urodziny 25 marca 1252
Wolfstein
Śmierć 29 października 1268
Neapol
Ojciec Konrad IV Hohenstauf
Matka Elżbieta Bawarska
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Konradyn von Hohenstaufen , znany także jako pretendent do tronu niemieckiego jako Konrad V Młody (ur. 25 marca 1252 w Wolfstein, w Bawarii - zm. 29 października 1268 w Neapolu) - książę Szwabii (jako Konrad IV), niekoronowany król Jerozolimy w latach 1254-1268 (jako Konrad III), król Sycylii (jako Konrad II).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był synem Konrada IV, króla Niemiec, Jerozolimy i Sycylii, i Elżbiety Bawarskiej. Jego dziadkami ze strony ojca byli: Fryderyk II Hohenstauf i Jolanta Jerozolimska. Stracił ojca w 1254 i wychował się na dworze wuja - Ludwika II, księcia Bawarii. Po śmierci ojca przyjął tytuły księcia Szwabii, króla Sycylii i króla Jerozolimy. W Królestwie Sycylii regencję w imieniu Konradyna sprawował jego stryj Manfred, który w 1258, gdy pojawiły się pogłoski o śmierci Konradyna, kazał się koronować na króla. Po śmierci Manfreda w bitwie pod Benewentem w 1266 Konradyn przekroczył Alpy i wkroczył do Włoch, aby upomnieć się o swoje dziedzictwo i gdzie był radośnie witany przez stronnictwo gibelinów. W listopadzie 1267 został obłożony klątwą przez papieża Klemensa IV, który zwołał przeciwko niemu krucjatę. Konradyn przegrał bitwę pod Tagliacozzo z wojskami Karola Andegaweńskiego. Po bitwie próbował wraz z przyjacielem – księciem Fryderykiem Badeńskim (niem. Friedrich von Baden) uciec do Niemiec. Po drodze zatrzymali się u włoskiego pirata i łupieżcy, który skuszony wysoką nagrodą za wydanie młodych książąt do Neapolu, sprzedał ich Karolowi Andegaweńskiemu. Ten nakazał uwięzienie młodzieńców w Castel dell'Ovo.

Śmierć i pamięć[edytuj | edytuj kod]

Termin ścięcia obu - Konradyna i Fryderyka - ustalono na 29 października 1268 roku, na którą to okoliczność cały Neapol przyozdobiono w purpurowe tkaniny. Zginęli przez ścięcie urządzeniem o spadającym ostrzu, zapewne prototypem gilotyny. Pierwszy zabity został Fryderyk. Jak głosi legenda Konradyn podniósł głowę przyjaciela i ucałował ją, po czym sam został ścięty.

Ciał książąt nie pochowano, lecz przykryto cienką warstwą ziemi. Dopiero za czasów króla Karola II Kulawego przybyła kuzynka Konradyna - Małgorzata i przekupiwszy króla zabrała szczątki obu młodzieńców do Austrii. Podanie mówi, że w miejscu porzucenia ciał z ziemi zaczęła wydobywać się woda. Lud uznał, że to ziemia opłakuje młodych skazańców. Za czasów królowej Joanny I wybudowano w tym miejscu drewnianą kapliczkę, a gdy w 1781 roku spłonęła, zastąpiono ją kościołem, w którym obecnie znajduje się posąg Konradyna dłuta Bertela Thorvaldsena.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Konrad I
Aragon-Sicily Arms.svg król Sycylii
1254–1258/1268
Aragon-Sicily Arms.svg Następca
Manfred
Poprzednik
Konrad II
Armoiries de Jérusalem.svg król Jerozolimy
1254–1268
Armoiries de Jérusalem.svg Następca
Hugo III
Poprzednik
Konrad III
Coa Swabia.png książę Szwabii
1254-1268
Coa Swabia.png Następca
Rudolf II