Klemens August von Galen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błogosławiony
Klemens August kardynał von Galen
Clemens Augustinus Joseph Emmanuel Pius Antonius Hubertus Marie von Galen
CAvGalenBAMS200612.jpg
Data urodzenia 16 marca 1878
Dinklage
Data śmierci 22 marca 1946
Münster
Kościół/
wyznanie
Kościół rzymskokatolicki
Data beatyfikacji 9 października 2005
 Watykan
przez Benedykta XVI
Wspomnienie 22 marca
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
kardynał prezbiter
Stamp Germany 1996 Briefmarke Clemens August Graf von Galen.jpg
Herb Nec laudibus nec timore
Nie dla pochwał, ani ze strachu.
Kraj działania  Rzesza Niemiecka
 III Rzesza
biskup Münster
Okres sprawowania 1933 – 1946
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Prezbiterat 28 maja 1904
Nominacja biskupia 5 sierpnia 1933
Sakra biskupia 28 października 1933
Kreacja kardynalska 18 lutego 1946
Piusa XII
Kościół tytularny San Bernardo alle Terme
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 28 października 1933
Konsekrator Karl Joseph Schulte
Współkonsekratorzy Hermann Wilhelm Berning
Franz Rudolf Bornewasser

Klemens August kardynał hrabia von Galen (ur. 16 marca 1878 w Dinklage, zm. 22 marca 1946 w Münsterze) – błogosławiony Kościoła katolickiego, niemiecki hrabia, biskup Münsteru w latach 1933-1946, kardynał z nominacji papieża Piusa XII. Był znany ze swoich antynazistowskich kazań oraz stanowczego sprzeciwu wobec praktyk eutanazji wykonywanych w III Rzeszy. Dzięki swojej walecznej postawie wobec nazizmu zyskał przydomek Lwa z Münsteru.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był jedenastym z trzynaściorga[1] dzieci Ferdynanda hrabiego von Galen i Elisabeth z domu von Spee. Na chrzcie otrzymał imiona Clemens Augustinus Joseph Emmanuel Pius Antonius Hubertus Marie. Studia rozpoczął we Fryburgu w Szwajcarii, gdzie pobierał nauki z literatury, historii i filozofii. W 1898 mając dwadzieścia lat odbył podróż do Rzymu, w czasie której został przyjęty na prywatnej audiencji przez papieża Leona XIII. Wtedy postanowił zostać księdzem. Teologię studiował w latach 1898-1903 w Innsbrucku. Święcenia kapłańskie przyjął w 1904. Po święceniach kapłańskich został wikarym przy katedrze w Münster. Później przeniesiony do Berlina pracował tam wiele lat. W 1929 został proboszczem w parafii św. Lamberta w Münster, aby swoim autorytetem zahamować spadek poparcia dla katolickiej Niemieckiej Partii Centrum i wzrost nastrojów nacjonalistycznych. 5 sierpnia 1933 Klemens August von Galen został mianowany przez papieża Piusa XI ordynariuszem diecezji Münster zmieniając na tym stanowisku Johannesa Poggenburga. Ingres nowego biskupa odbył się 28 października. Jego zawołanie biskupie brzmiało: Nie dla pochwał, ani ze strachu. (łac. Nec laudibus, nec timore, niem. Nicht für Lob, nicht aus Furcht). Ordynariuszem Münsteru pozostał do swojej śmierci w 1946.

Będąc wiernym swemu zawołaniu biskupiemu w encyklice na wielki post w 1934 mówił o zagrożeniach ze strony "neopogańskiej ideologii". Protestował przeciwko zamykaniu klasztorów. W sierpniu 1941 krytykował dokonywaną przez nazistów eutanazję osób starych i chorych psychicznie.

Poparcie wśród wiernych biskupa było tak duże, że władze hitlerowskie obawiały się aresztować duchownego. Los, jaki miał czekać von Galena po ostatecznym zwycięstwie, ujawniły dzienniki Josefa Goebbelsa. Goebbels pisał, że po wygranej wojnie władze zajmą się raz na zawsze duchownym, którego określał mianem "wroga państwa" i "zdrajcą narodu".

Von Galen przygotował obszerne fragmenty opublikowanej w 1937 r. encykliki Piusa XI Mit brennender Sorge (Z palącą troską).

O wysokim i barczystym von Galenie Pius XI mówił w 1938: "Olbrzymi, nie tylko z powodu wzrostu".

Papież Pius XII 21 lutego 1946 nadał biskupowi Münster godność kardynała prezbitera z tytułem San Bernardo alle Terme. Był to wyraz uznania wobec jego postawy w czasach hitlerowskich. Kardynał von Galen zmarł 22 marca 1946 po ciężkiej chorobie mając 68 lat.

Beatyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Proces beatyfikacyjny rozpoczęty w 1956, zakończony pozytywnie w listopadzie 2004. Cud potrzebny do beatyfikacji rozpoznano u chłopca z Indonezji. Chłopiec ten został w niewyjaśniony sposób uzdrowiony po tym, jak w modlitwie zwrócił się o wstawiennictwo kardynała von Galena. Beatyfikacja kardynała von Galena odbyła się 9 października 2005 w Bazylice św. Piotra w Rzymie. Jan Paweł II modlił się u grobu kardynała w trakcie swej pielgrzymki do RFN w 1987.

Przypisy

  1. Clemens Heitmann, Clemens August Kardinal von Galen und seine geistlichen Verwandten, Dinklage 1983, s. 64. Rodzeństwo: 1. Elisabeth (1862–1870), 2. Anna (1863–1930), 3. Friedrich (1865–1918), 4. Augustinus (1866–1912), 5. Franziska (1867–1938), 6. Maria (1869–1876), 7. Wilhelm (1870–1949), 8. Agnes (1872–1943), 9. Joseph (1873–1876), 10. Paula (1876–1923), 12. Franz (1879–1961) und 13. Monika (1886–1896

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]