Konstantyn IX Monomach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konstantyn IX Monomach
Emperor Constantine IX.jpg
[[Plik:Fragment mozaiki z kościoła Mądrości Bożej przedstawiający cesarza|150x140px]]
cesarz Bizancjum
Okres panowania od 11 czerwca 1042
do 11 stycznia 1055
Poprzednik Zoe
Następca Teodora
Dane biograficzne
Dynastia macedońska
Urodziny 1000
Śmierć 11 stycznia 1055 w Konstantynopolu
Ojciec Theodosios Monomachos
Matka  ?
Żona Helena Skleraina, Zoe

Konstantyn IX Monomach (1000 - 11 stycznia 1055) – cesarz Bizancjum od 11 czerwca 1042. Trzeci i ostatni mąż cesarzowej Zoe.

Cesarstwo Bizantyńskie w roku 1045.

Był synem Teodozjusza Monomacha, ważnego biurokraty z okresu rządów cesarzy: Bazylego II Bułgarobójcy i Konstantyna VIII. W pewnym momencie Teodozjusz stał się podejrzanym o spisek i równocześnie z jego karierą ucierpiała kariera jego syna. Pozycja Konstantyna poprawiła się po tym jak poślubił siostrzenicę cesarza Romana III Argyrosa. Następnie zwrócił uwagę samej cesarzowej Zoe i za to został wygnany przez jej drugiego męża - Michała IV Paflagończyka na wyspę Lesbos. Z wygnania powrócił w 1042 i został mianowany sędzią w Grecji, ale zanim jeszcze przyjął posadę, został wezwany do Konstantynopola przez Zoe, która wybrała go na swojego trzeciego męża. Zoe zmarła w 1050, a Konstantyn przeżył ją o 5 lat. W czasie swego panowania dbał o rozwój szkolnictwa wyższego[1] w Konstantynopolu.

Po jego śmierci rządy przejęła młodsza siostra Zoe - Teodora.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Z pierwszą żoną (nie znany jej imienia), Konstantyn nie miał żadnych dzieci. Z drugą żoną, członkinią klanu Sklerosów, siostrzenicą cesarza Romana III, miał córkę:

Z trzecią żoną - cesarzową Zoe, Konstantyn również nie miał dzieci, podobnie ze swoją metresą - Marią Sklerainą (siostrzenicą swojej drugiej żony).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Kozłowski, Konstantyn IX Monomach – cesarz Wielkiej Schizmy [1]

Przypisy

  1. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona: Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza. T. 4. Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, s. 472. ISBN 83-85719-85-7.