Marcjan (cesarz bizantyński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marcjan
Imiona Flavius Marcianus
Panował jako Imperator Caesar Flavius Marcianus Augustus
Czas panowania 25 sierpnia 450 – 27 stycznia 457
Dynastia teodozjańska
Data urodzin ok. 392
Data śmierci 27 stycznia 457, Konstantynopol
Moneta
Solidus Marcian RIC 0509.jpg
Lista cesarzy bizantyńskich

Marcjan (Imperator Caesar Flavius Marcianus Augustus, ur. ok. 392, zm. 27 stycznia 457) – cesarz wschodniorzymski panujący w latach 450–457.

Był jednym z wodzów w armii Aspara, magistra militum, czyli głównodowodzącego armii bizantyńskiej, pochodzącego z irańskiego ludu Alanów (tylko to stanęło mu na przeszkodzie w uzyskaniu korony). Cesarzem obrano Marcjana, który poślubił siostrę poprzednika, Pulcherię, choć było to fikcyjne małżeństwo[1]. Jedną z pierwszych decyzji nowego cesarza była odmowa[1] płacenia haraczu Hunom. Wywołało to liczne najazdy Hunów, skutecznie odpierane przez wojska bizantyńskie. Natomiast w 456 roku z powodzeniem odpierały również najazdy koczowników arabskich.

Władca wraz z żoną patronowali obradom soboru chalcedońskiego w (451) i budowie klasztoru świętego Marona w Syrii (452). W 453 roku armia cesarska przywróciła porządek w Jerozolimie, gdzie wdowa po Teodozjuszu IIAtena Eudokia – doprowadziła do wybuchu rewolty monofizytów i wygnała biskupa Juwenalisa (który za odwołanie poparcia dla monofizytyzmu uzyskał tytuł patriarchy). Na rozkaz Marcjana z Aleksandrii usunięto czołowego przedstawiciela monofizytów Dioskura, a na tron patriarszy wprowadzono prawowiernego Proteriosa, który został wkrótce zamordowany (457). W tym samym roku zmarł cesarz, prawdopodobnie wskutek gangreny.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Wędrówka ludów - Merowingowie. T. 15. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 48. ISBN 83-7425-025-9.