Leon II (cesarz bizantyński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leon II
Imiona Flavius Leo
Panował jako Imperator Caesar Flavius Leo Augustus
Czas panowania październik 473 r.17 listopada 474 r.
Dynastia leońska
Data urodzin 467 r.
Data śmierci 17 listopada 474 r.Konstantynopol
Moneta
Leo2-coin.jpg
Lista cesarzy bizantyńskich
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Leon II, Leo II (ur. 467, zm. 17 listopada 474) – cesarz wschodniorzymski 473–474. Wnuk Leona I. Syn Zenona Izauryjczyka i Ariadny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Leon II był bezwolnym narzędziem w grach politycznych ojca i dziadka. W październiku 473 Leon I zdecydował się wyznaczyć swoim następcą Zenona. Zięć cesarza nie był jednak osobą popularną w Konstantynopolu ze względu na swoje pochodzenie i wyznanie. Nie chcąc narażać się na gniew ludności miasta Leon I postanowił wyznaczyć cezarem Leona II. Sześcioletni chłopiec nie mógł samodzielnie sprawować władzy dlatego regencję powierzono Zenonowi. Gdy Leon I zmarł 18 stycznia 474 Leon II został cesarzem. Jego rządy nie trwały jednak długo. 9 lutego 474 koterie dworskie przygotowały uroczystą ceremonię, w której młody cesarz przekazał symbolicznie pełnię władzy swojemu ojcu jako augustowi. Leon II odsunięty został w cień i pozostawał tylko koregentem - następcą tronu. Zmarł nagle późną jesienią 474. Po jego śmierci jedynym cesarzem wschodniorzymskim pozostał Zenon.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Leon I
Double-headed eagle of the Greek Orthodox Church.svg Cesarz wschodniorzymski
474
Double-headed eagle of the Greek Orthodox Church.svg Następca
Zenon