Konstantyn III (cesarz bizantyński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Konstantyn III
Imiona Heraclius Novus Constantinus
Czas panowania 641
Dynastia heraklijska
Data urodzin 3 maja 612
Data śmierci 20 kwietnia lub 24 maja 641
Lista cesarzy bizantyńskich
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Solid przedstawiający Herakliusza, Konstantyna III i Herakleonasa

Konstantyn III (gr. Κωνσταντίνος Γ', ur. 3 maja 612, zm. 20 kwietnia lub 24 maja 641) – cesarz bizantyjski przez cztery miesiące 641 roku. Sporadycznie określany także jako Konstantyn I (jeśli liczyć od upadku cesarstwa zachodniorzymskiego).

Najstarszy syn cesarza Herakliusza i jego pierwszej żony Eudokii. Matka Konstantyna zmarła wkrótce po urodzeniu dziecka, w związku z tym Herakliusz ożenił się ponownie, tym razem z własną bratanicą, naruszając w ten sposób prawa państwowe i kościelne. Wzbudziło to silną niechęć poddanych, obruszonych kazirodczym związkiem, tym bardziej, że nowa cesarzowa otwarcie dążyła do ustanowienia własnego syna, Herakleonasa, następcą tronu. Zgodnie z wolą ojca, Konstantyn musiał podzielić się władzą z przyrodnim bratem (638).

Po śmierci Herakliusza 11 lutego 641 r. Konstantyn objął pełnię władzy, jednak rządził tylko przez cztery miesiące. Zmarł 24 maja na gruźlicę, choć jego zgon przypisywano także byłej cesarzowej, macosze Martynie. W trakcie jego krótkiego panowania od cesarstwa odpadł zajęty przez Arabów Egipt.

Konstantyn był żonaty z Gregorią, córką Niketasa i miał z nią dwóch synów:

Gdy Konstantyn zmarł, tron objął samodzielnie Herakleonas.

Poprzednik
Herakliusz
Double-headed eagle of the Greek Orthodox Church.svg Cesarz bizantyjski
641
(w latach 613 - 641 współrządy z Herakliuszem,
w roku 641 współrządy z Herakleonasem)
Double-headed eagle of the Greek Orthodox Church.svg Następca
Herakleonas