Lamborghini Aventador

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lamborghini Aventador
Lamborghini Aventador
Inne nazwy Lamborghini Aventador LP 700-4
Producent Lamborghini
Okres produkcji od 2011
Miejsce produkcji  Włochy
Poprzednik Lamborghini Murciélago
Dane techniczne
Segment G+
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupé
2-drzwiowy roadster
Silniki V12 6,5 l
691 KM (LP700-4)
711 KM (LP720-4 50° Anniversario)
751 KM (LP760-4 Dragon Edition)
Skrzynia biegów 7-biegowa zautomatyzowana
Rodzaj napędu AWD
Długość 4780 mm
Szerokość 2030 mm
Wysokość 1136 mm
Rozstaw osi 2700 mm
Masa własna 1575 kg
Poj. zbiornika paliwa 90 l
Liczba miejsc 2
Wyposażenie
dodatkowe
Klimatyzacja
ABS
Dane dodatkowe
Pokrewne Lamborghini Aventador J
Konkurencja Ferrari LaFerrari
Porsche 918 Spyder
McLaren P1
Pagani Huayra
Ferrari Enzo
Ferrari 458 Italia
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Tył nadwozia
Silnik V12
Wersja LP700-4 Roadster

Lamborghini Aventador – dwudrzwiowy i dwumiejscowy supersamochód zaprezentowany publicznie przez włoską firmę Lamborghini 28 lutego 2011 roku na Międzynarodowym Salonie Samochodowym w Genewie, pięć miesięcy po pierwszej prezentacji w Sant'Agata Bolognese[1]. Aventador (oznaczenie wewnętrzne Lamborghini LB834)[2] został stworzony jako następca dla produkowanego przez dziesięć lat modelu Murciélago i zarazem nowy flagowy pojazd włoskiego producenta na rok 2011[3] (obok Bugatti Veyrona jest jednym z najszybszych samochodów na świecie). Wkrótce po zaprezentowaniu, Lamborghini ogłosiło, że przyjęto zamówienia na nowe samochody których realizacja zajmie 12 miesięcy, do nabywców pojazdy zaczęły trafiać w połowie 2011[4]. Cena detaliczna wynosi 255 000 € na rynku europejskim, 201 900 £ na terenie Wielkiej Brytanii oraz 379 700 $ w Stanach Zjednoczonych[5][6][7][8].

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak w przypadku wcześniejszych modeli Lamborghini, nazwa nawiązuje do rytualnych walk byków – korridy. Samochód dzieli nazwę z wielokrotnie zwyciężającym hiszpańskim bykiem. Hodowany przez Don Celestino Cuadri Vides (nosił numer 32) brał udział w walkach organizowanych w Saragossie co w roku 1993 przyniosło mu trofeum “Trofeo de la Peña La Madroñera"[2][9].

Planowany poziom produkcji wynosi 4000 egzemplarzy. Powstało tylko osiem form odlewniczych służących do wykonywania samonośnego nadwozia z włókien węglowych, każda pozwala na wykonanie około 500 odlewów[10].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Do napędu Aventadora LP700-4 użyto nowej jednostki V12 o rozwarciu cylindrów równym 60° i pojemności skokowej 6498 cm³. Silnik nosi wewnętrzne oznaczenie L539[2], jest to czwarty motor konstrukcji Lamborghini (drugi V12).

Za przeniesienie napędu odpowiada jednosprzęgłowa 7-biegowa przekładnia półautomatyczna zaprojektowana przez Graziano Trasmissioni[11][12].

Nowy w pełni elektronicznie sterowany układ napędu AWD pochodzi od szwedzkiej firmy Haldex Traction, jest to czwarta generacja ich wyrobu[13].

Silnik[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[14]

  • 60° V12 6,5 l (6498 cm³), 4 zawory na cylinder, DOHC
  • Układ zasilania: wtrysk bezpośredni
  • Średnica cylindra × skok tłoka: 95,00 mm × 76,40 mm
  • Stopień sprężania: 11,8:1
  • Moc maksymalna: 691 KM (508,22 kW) przy 8250 obr/min
  • Maksymalny moment obrotowy: 689 N•m przy 5500 obr/min

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

31 lipca 2011 Lamborgini Aventador został zrecenzowany przez program motoryzacyjny Top Gear. Prowadzący Richard Hammond był pod wrażeniem właściwości jezdnych modelu. Jako największą bolączkę określił zbyt łatwe prowadzenie oraz brak dreszczyku niebezpieczeństwa, który był charakterystyczny dla poprzedniego modelu. Po przeprowadzonym teście na torze testowym, został oznaczony przez brytyjski program jako 3 najszybszy samochód na świecie, uzyskując wynik 1:16.5, tym samym pobił rekord czasu przejazdu takich super aut jak wartego 2 000 000 $ Bugatti Veyrona Super Sport, Ferrari Enzo czy Porsche 911 GT3. W pierwszym odcinku 18 serii współprowadzący Jeremy Clarkson stwierdził, że Aventador jest dobrą alternatywą dla Ferrari 458 Italia, równocześnie Aventador został uznany za najlepszy samochód w 2011 r.

LP760-4 Dragon Edition[edytuj | edytuj kod]

LP760-4 Dragon Edition to samochód sportowy należący do autosegmentu G+. Pojazd jest dziełem firm Lamborghini i firmy tuningowej Oakley Design. Silnik pojazdu został wzmocniony do 760 KM. Moment obrotowy wynosi 745 Nm. Powstanie tylko 10 egzemplarzy. Samochód posiada nowy przedni zderzak i tylne skrzydło. Z 10 egzemplarzy wymienione elementy otrzyma tylko 1 egzemplarz.

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • Typ: V12, 60°, L539
  • Rozrząd: DOHC
  • Zawory: 48
  • Liczba zaworów na cylinder: 4
  • Pojemność silnika: 6498 cm³
  • Moc: 760 KM
  • Moment obrotowy: 745 Nm

Hamulce koła i opony[edytuj | edytuj kod]

  • Przednie hamulce: Tarczowe, wentylowane, ceramiczne
  • Średnica przednich hamulców: 400 mm
  • Tylne hamulce: Tarczowe, wentylowane, ceramiczne
  • Średnica tylnych hamulców: 380 mm
  • Opony przednie: 255/35 R 19
  • Opony tylne: 355/30 R20
  • Przenie koła: 9,5 x 19 HRE
  • Tylne koła: 12,5 x 20 HRE

LP720-4 50° Anniversario[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku na salonie samochodowym w Szanghaju włoski producent zaprezentuje specjalną wersję flagowego modelu specjalnie na 50-lecie. W porównaniu do standardowego modelu, Lamborghini Aventador LP720-4 50 Anniversario dostanie wzmocniony o 20 KM silnik. Teraz pod maską pracuje 6,5-litrowy silnik V12 o mocy 720 KM, który pozwala rozpędzić auto od 0 do 100 km/h w czasie 2,9 sekundy, zaś prędkość maksymalna to 350 km/h. Oprócz delikatnie wzmocnionego silnika, model o długiej nazwie został pomalowany na jasny, żółty kolor o dźwięcznej nazwie Giallo Maggio, co w wolnym tłumaczeniu oznacza "Żółty Maj". Oprócz tego nie zabrakło licznych dodatków, takich jak powiększony splitter, spojler, dyfuzor, panele boczne.etc[15].

Pierwszy rozbity egzemplarz[edytuj | edytuj kod]

W marcu poinformowano o pierwszym wypadku z udziałem LP720-4 50° Anniversario. W Chinach podczas jazdy próbnej na mokrej nawierzchni, kierowca stracił panowanie nad supersamochodem i uszkodził lewy bok auta w tym zderzak, drzwi i przednią lampę[16].

Przypisy

  1. di Andrea Zuanni 11 2010: Lamborghini: tutti i dettagli e i video del nuovo V12 – Tecnica (wł.). Motori.it, 2010-11-17. [dostęp 2011-07-21].
  2. 2,0 2,1 2,2 2012 Lamborghini Aventador LP700-4: In Depth (ang.). Autoblog, 2011-02-28. [dostęp 2011-03-01].
  3. Lamborghini LP700-4 Aventador caught (ang.). CoverCars, 2011-02-25. [dostęp 2011-02-25].
  4. Lamborghini Aventador Sold Out (ang.). Insideline.com, 2011-03-09. [dostęp 2011-07-21].
  5. THE LAMBORGHINI AVENTADOR LP 700-4 | European Motor News (ang.). Europeanmotornews.com, 2009-04-16. [dostęp 2011-09-23].
  6. Lamborghini Aventador LP 700-4. A new raging Bull | DrivingSupercars.com Driving supercars (ang.). Drivingsupercars.com, 2011-07-13. [dostęp 2011-09-16].
  7. Lamborghini Aventador LP700-4 finally revealed at Geneva – update with video and live images « BOTB News (ang.). Botbnews.com. [dostęp 2011-09-16].
  8. Lamborghini Aventador LP720-4 50 Anniversario (pol.). autocentrum.pl. [dostęp 18.04.2013].
  9. Lamborghini Aventador LP700-4: Video and Mega Gallery with 115 Photos (ang.). Carscoop, 2011-03-02. [dostęp 2011-03-03].
  10. Lambo set for 4000 Aventadors (ang.). autocar.co.uk, 10 marca 2011. [dostęp 31 marca 2011].
  11. Lamborghini Aventador’s transmission comes from Italian specialists Oerlikon Graziano (ang.). W: Harry [on-line]. [dostęp 31 marca 2011].
  12. Oerlikon Graziano and Vocis Driveline Controls develop step change in transmission technology for new Lamborghini flagship (ang.). Oerlikon Graziano, 22-03-2011. [dostęp 31 marca 2011].
  13. Lamborghini Automobili: Aventador LP 700-4 Technical Specification (ang.). [dostęp 13 października 2011].
  14. 2011 Lamborghini Aventador LP 700-4 technical specifications (ang.). carfolio.com. [dostęp 10-03-2013].
  15. Lamborghini Aventador LP720-4 50 Anniversario (pol.). autocentrum.pl. [dostęp 18.04.2013].
  16. Lamborghini Aventador 50 Anniversario rozbity w Chinach (pol.). CarTests.pl. [dostęp 13.03.2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]