Leopold I Koburg

Leopold I Koburg Król Belgów
Król Belgów
Okres panowania	od 21 czerwca 1831 do 10 grudnia 1865
Następca	Leopold II Koburg
Dane biograficzne
Dynastia	Sachsen-Coburg-Gotha
Urodzony	16 grudnia 1790 w Coburgu
Zmarł	10 grudnia 1865 w Laeken
Ojciec	Franciszek Sachsen-Coburg-Saalfeld
Matka	Augusta Reuss-Ebersdorf
Żona	Charlotta Augusta Hanowerska Ludwika Maria Orleańska
Dzieci	Ludwik, Leopold, Filip, Maria
Odznaczenia
Galeria w Wikimedia Commons

Leopold z żoną Ludwiką Marią i dziećmi

Leopold I, właśc. Leopold Jerzy Krystian Fryderyk (ur. 16 grudnia 1790 w Coburgu, zm. 10 grudnia 1865 w Laeken) – książę Sachsen-Coburg-Gotha, król Belgów 1831–1865, wolnomularz.

Biografia

Był najmłodszym synem księcia Franciszka Sachsen-Coburg-Saalfeld i Augusty Reuss. Jego siostrami były Julia – wielka księżna Rosji i Wiktoria – księżna Kentu. W 1795, jeszcze jako małe dziecko, został mianowany pułkownikiem w Lejb-Gwardyjskim Pułku Izmaiłowskim. Kiedy w 1806 oddziały Napoleona okupowały księstwo Sachsen-Coburg, Leopold wyjechał do Francji i tam Napolen zaproponował mu stanowisko swojego adiutanta. Leopold odmówił i dołączył do rosyjskiej cesarskiej kawalerii. Walczył w kampaniach przeciwko Napoleonowi i wsławił się w bitwie pod Kulm. W 1815, w wieku 25 lat, Leopold uzyskał stopień generalski w armii Imperium Rosyjskiego.

4 października 1830 Belgia uzyskała niepodległość, a belgijski Kongres Narodowy spośród kilku kandydatur wybrał Leopolda i ofiarował mu tron nowopowstałego królestwa. 4 czerwca 1831 Leopold został oficjalnie wybrany, 26 czerwca przyjął tytuł „króla Belgów”, a 21 lipca przez wejściem do brukselskiego kościoła Św. Jakuba złożył przysięgę na konstytucję (21 lipca do dnia dzisiejszego jest w Belgii świętem państwowym). Niecałe dwa tygodnie później, 2 sierpnia, Holandia zaatakowała Belgię. Walki trwały następne osiem lat, aż oba kraje podpisały pokój w Londynie, który zagwarantował Belgii niepodległość. W tym samym roku Belgia ogłosiła również wieczystą neutralność.

Król

Leopold miał ogromny wpływ na politykę Wielkiej Brytanii. W 1816 ożenił się z jedyną córką księcia-regenta Jerzego, a w 1837 na tronie brytyjskim zasiadła jego siostrzenica – Wiktoria Hanowerska. Leopold jeszcze przed akcesją Wiktorii korespondował z nią regularnie i listownie doradzał jej w wielu sprawach. W 1840 zaaranżował małżeństwo Wiktorii (córki swojej siostry Wiktorii) z Albertem (synem swojego brata Ernesta).

5 maja 1835 otwarto pierwszą linię kolejową w Europie – połączyła Brukselę z Mechelen. W 1842 Leopold podjął bezskuteczną próbę przeforsowania praw dzieci i kobiet. W 1848, kiedy we Francji zdetronizowano Ludwika Filipa I (teścia Leopolda), a przez cała Europę przetoczyła się rewolucja, ominęła ona neutralną Belgię – głównie dzięki zabiegom dyplomatycznym Leopolda.

Król zmarł w wieku 74 lat i został pochowany w krypcie królewskiej w kościele Notre-Dame w Laeken.

Małżeństwa i potomstwo

2 maja 1816 poślubił księżniczkę Charlottę Augustę (jedyną córkę późniejszego króla Jerzego IV, i Karoliny Brunszwickiej). Para nie miała dzieci.

2 lipca 1829 Leopold ożenił się z aktorką Caroline Bauer, z tej okazji mianowaną „hrabiną Montgomery”, kuzynką swojego doradcy – Christiana Friedricha Freiherr von Stockmar. Była to prywatna ceremonia bez charakteru religijnego, której ważność jest kwestionowana. „Małżeństwo” zakończyło się rozwodem w 1831, a rok później Leopold ożenił się z Ludwiką Marią Orleańską.

9 sierpnia 1832, w Compiègne poślubił księżniczkę Ludwikę Marię Orleańską (najstarszą córkę Ludwika Filipa I, króla Francji). Para miała czworo dzieci:

• Ludwika Filipa Leopolda Wiktora Ernesta (1833-1834)
• Leopolda Ludwika Filipa Marię Wiktora Saxe-Coburg (ur. 1835) – drugiego króla Belgów
• Filipa Eugeniusza Ferdynanda Marię Klemensa Baldwina Leopolda Jerzego, hrabiego Flandrii (1837-1905)
• Marię Charlottę Amelię Augustę Wiktorię Klementynę Leopoldynę (1840-1927), żonę cesarza Meksyku – Maksymiliana

Leopold miał również dwóch synów ze swoją kochanką Arcadią Meyer (z domu Claret):

• George'a (ur. 1849)
• Arthura (ur. 1852)

Po jego śmierci, w 1862, obaj oni otrzymali tytuł: „Freiherr von Eppinghoven”, a Arcadia została „baronową von Eppinghoven”.

Wywód przodków Leopolda I

Prapradziadkowie	Jan Ernest IV Sachsen-Coburg-Saalfeld (1658-1729) ∞1690 Charlotta Joanna Waldeck-Wildungen (1644-1699)	Ludwik Fryderyk I Schwarzburg-Rudolstadt (1667-1718) ∞ Anna Zofia Sachsen-Gotha-Altenburg (1670-1728)	Ferdynand Albert I Brunswick-Lüneburg (1636-1687) ∞1667 Krystyna Wilhelmina Hessen-Eschwege (1649-1702)	Ludwik Rudolf Brunswick-Lüneburg (1672-1735) ∞1690 Krystyna Luiza Oettingen (1671-1747)	Henryk X Reuss zu Ebersdorff (1662-1711) ∞1694 Erdmute Benigna Solms-Laubach (1670-1732)	Wolfgang Castell-Remlingen (1641-1709) ∞ Dorota Renata Zinzendorf-Pottendorf	Jerzy Albert II Erbach-Furstenau (1648-1717) ∞1671 Anna Dorota Hohenlohe-Waldenburg (1656-1724)	Ludwik Krystian Stolberg-Gedern (1652-1710) ∞1683 Krystyna Mecklenburg-Güstrow (1663-1749)
Pradziadkowie	Franciszek Jozjasz (1697-1764) ∞1723 Anna Zofia Schwarzburg-Rudolstadt (1700-1780)		Ferdynand Albert II Brunswick-Lüneburg (1680-1735) ∞1712 Antonina Amalia Brunswick-Lüneburg (1696-1762)		Henryk XXIX Reuss-Ebersdorf (1699-1747) ∞1721 Zofia Teodora Castell-Remlingen (1703-1777)		Jerzy August Erbach-Schönberg (1691-1758) ∞1719 Henrietta Stolberg-Gedern (1699-1750)
Dziadkowie	Ernest Fryderyk (1724-1800) ∞ Zofia Brunswick-Wolfenbüttel (1724-1802)				Henryk XXIV Reuss-Ebersdorf (1724-1779) ∞1754 Karolina Erbach-Schönberg (1727-1796)
Rodzice	Franciszek Sachsen-Coburg-Saalfeld (1750-1806) ∞1777 Augusta Reuss-Ebersdorf (1757-1831)
Leopold I Koburg (1790-1865), król Belgów