Marek Koniarek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marek Koniarek
Imię i nazwisko Marek Krzysztof Koniarek
Data i miejsce
urodzenia
29 maja 1962
Katowice, Polska
Pseudonim „Czaja”, „Babajaga”
Pozycja napastnik
Wzrost 179 cm
Masa ciała 73 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1973-1976
1976-1982
1982-1984
1984-1988
1988-1991
1991
1992-1994
1994
1994-1995
1995-1996
1996-1997
1997-1998
1998-1999
Instal Katowice
Siemianowiczanka
Szombierki Bytom
GKS Katowice
Rot-Weiss Essen
Zagłębie Sosnowiec
Widzew Łódź
Wiener SC
VSE Sankt Pölten
Widzew Łódź
Vorwärts Steyr
Wisła Kraków
GKS Katowice


21 (3)
106 (29)
38 (4)
13 (4)
68 (35)
16 (6)

38 (30)

12 (0)
13 (3)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1986-1987  Polska 2 (1)

Marek Krzysztof Koniarek (ur. 29 maja 1962 w Katowicach) – polski piłkarz (występujący na pozycji napastnika) i trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kluby[edytuj | edytuj kod]

Swoją piłkarską karierę rozpoczął w Siemianowiczance Siemianowice Śląskie, gdzie grał przez dwa i pół sezonu od 1980 r. do jesieni 1982 r. Wiosną 1983 r. trafił do Szombierek Bytom, gdzie rozegrał 21 spotkań, strzelając 3 bramki. W sezonie 1984/1985 przeszedł do GKS Katowice, gdzie grał do jesieni 1988 r., zdobywając Puchar Krajowy w sezonie 1985/1986. W GKS rozegrał 106 spotkań, strzelając 29 bramek. Następnie przeszedł do występującego w lidze niemieckiej Rot-Weiss Essen, rozgrywając w nim 37 spotkań, strzelając 4 bramki w sezonach 1988/1989-1990/1991. Jesienią 1991 r. grał w Zagłębiu Sosnowiec, gdzie rozegrał 13 meczów i zdobył 4 bramki. Wiosną tego samego sezonu (1991-1992) trafił do Widzewa Łódź, gdzie przez dwa sezony (do jesieni 1993 r.) zagrał w 68 spotkaniach i zdobył 35 goli. Z Widzewa, Koniarek przeniósł się do ligi austriackiej, gdzie najpierw reprezentował Wiener SC, rozgrywając przez rundę wiosenną 16 spotkań i strzelając 8 bramek, a w sezonie 1994/1995 związał się z VSE Sankt Pölten, dla którego zdobył 8 bramek. W sezonie 1995/1996 ponownie powrócił do Widzewa Łódź, z którym odniósł największe sukcesy w swej karierze. W sezonie 1995/1996 zdobył wraz z Widzewem mistrzostwo Polski i został królem strzelców z dorobkiem 29 bramek (4. wynik w historii polskiej ekstraklasy). Łącznie przez dwa sezony rozegrał w barwach Widzewa 38 meczów i zdobył 30 bramek (łącznie 65 bramek dla tego klubu, najlepszy strzelec w dziejach Widzewa). W sezonie 1996-1997 powrócił do ligi austriackiej, gdzie trafił do SK Vorwärts Steyr. Jesienią 1997 r. przeszedł do Wisły Kraków, w której zagrał w 12 meczach, nie strzelając żadnej bramki. Z Wisły przeszedł do GKS Katowice wiosną 1998 r. W tym sezonie zagrał w 13 spotkaniach i zdobył 3 gole. W sezonie 1998-1999 zakończył karierę zawodniczą. Łącznie w polskiej lidze rozegrał 271 spotkań i zdobył 104 bramki.

Reprezentacja Polski[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Polski wystąpił w dwóch spotkaniach, strzelając jednego gola.

l.p. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi
1. 12 listopada 1986 Warszawa  Irlandia
1-0
towarzyski
90'
Bramka
2. 18 marca 1987 Rybnik  Finlandia
3-1
towarzyski
od 46'
Żółta kartka

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 1998/1999 rozpoczął karierę trenerską, prowadząc zespół GKS Katowice, z którym spadł do II ligi. Później w kilku spotkaniach w sezonie 2000/2001 był pierwszym trenerem Widzewa Łódź. Był także trenerem Włókniarza Kietrz i Ruchu Radzionków. W rundzie wiosennej sezonu 2004/2005 objął posadę trenera Górnika Polkowice, którą stracił pod koniec roku 2005. Od 9 lipca do 27 grudnia 2007 był trenerem III-ligowego Rozwoju Katowice. Od marca 2010 roku był trenerem LZS Piotrówka (zespołu grającego w IV lidze – grupa opolska), zastąpił trenera Grzegorza Wagnera. W 2012 roku rozpoczął trenowanie Hetmana Katowice (zespołu grającego w Klasie A - polskim odpowiedniku 7 ligi).

Dyrektor sportowy klubu piłkarskiego KS Rozwój Katowice, przy kopalni węgla kamiennego KWK Wujek[1].

Przypisy