Mistrzostwa Polski w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Mistrzostwa Polski w piłce nożnej mężczyzn (oficjalny skrót MP) – rozgrywki piłkarskie, prowadzone cyklicznie - corocznie lub cosezonowo (na przełomie dwóch lat kalendarzowych) - mające na celu wyłonienie najlepszej męskiej drużyny w Polsce.

W latach 1920-1926 oraz 1946 i 1947 mistrza Polski wyłaniano systemem nieligowym – podczas Turnieju Finałowego MP – spośród zwycięzców rozgrywek regionalnych (Klasy A), organizowanych we wszystkich okręgach piłkarskich przez właściwe miejscowo Okręgowe Związki Piłki Nożnej. W sezonie 1951 – mistrzostwo Polski przyznano nie zwycięzcy ówczesnej I ligi, lecz zdobywcy Pucharu Polski. W pozostałych latach (tj. 1927-1938 i od 1948 do dziś) mistrzem Polski zostawał zawsze triumfator rozgrywek pierwszoligowych (od sezonu 2008/2009 - ekstraklasowych).

Sezon 1 miejsce (Mistrz Polski) 2 miejsce 3 miejsce
1920 MP nie dokończono
1921 Cracovia Polonia Warszawa Warta Poznań
1922 Pogoń Lwów Warta Poznań Cracovia
ŁKS Łódź
1923 Pogoń Lwów Wisła Kraków Polonia Warszawa
Warta Poznań
1924 MP nie przeprowadzono
1925 Pogoń Lwów Warta Poznań Wisła Kraków
1926 Pogoń Lwów Polonia Warszawa Warta Poznań
1927 Wisła Kraków 1. FC Katowice Warta Poznań
1928 Wisła Kraków Warta Poznań Legia Warszawa
1929 Warta Poznań Garbarnia Kraków Wisła Kraków
1930 Cracovia Wisła Kraków Legia Warszawa
1931 Garbarnia Kraków Wisła Kraków Legia Warszawa
1932 Cracovia Pogoń Lwów Warta Poznań
1933 Ruch Chorzów Pogoń Lwów Wisła Kraków
1934 Ruch Chorzów Cracovia Wisła Kraków
1935 Ruch Chorzów Pogoń Lwów Warta Poznań
1936 Ruch Chorzów Wisła Kraków Warta Poznań
1937 Cracovia AKS Chorzów Ruch Chorzów
1938 Ruch Chorzów Warta Poznań Wisła Kraków
1939 MP nie dokończono
1940 MP nie przeprowadzono
1941 MP nie przeprowadzono
1942 MP nie przeprowadzono
1943 MP nie przeprowadzono
1944 MP nie przeprowadzono
1945 MP nie przeprowadzono
1946 Polonia Warszawa Warta Poznań AKS Chorzów
1947 Warta Poznań Wisła Kraków AKS Chorzów
1948 Cracovia Wisła Kraków Ruch Chorzów
1949 Wisła Kraków Cracovia Lech Poznań
1950 Wisła Kraków Ruch Chorzów Lech Poznań
1951 Ruch Chorzów Wisła Kraków AKS Chorzów
Polonia Warszawa
1952 Ruch Chorzów Polonia Bytom Cracovia
Wisła Kraków
1953 Ruch Chorzów Wawel Kraków Wisła Kraków
1954 Polonia Bytom ŁKS Łódź Ruch Chorzów
1955 Legia Warszawa Zagłębie Sosnowiec Ruch Chorzów
1956 Legia Warszawa Ruch Chorzów Lechia Gdańsk
1957 Górnik Zabrze Gwardia Warszawa ŁKS Łódź
1958 ŁKS Łódź Polonia Bytom Górnik Zabrze
1959 Górnik Zabrze Polonia Bytom Gwardia Warszawa
1960 Ruch Chorzów Legia Warszawa Górnik Zabrze
1961 Górnik Zabrze Polonia Bytom Legia Warszawa
1962 Polonia Bytom Górnik Zabrze Zagłębie Sosnowiec
1963 Górnik Zabrze Ruch Chorzów Zagłębie Sosnowiec
1964 Górnik Zabrze Zagłębie Sosnowiec Odra Opole
1965 Górnik Zabrze Szombierki Bytom Zagłębie Sosnowiec
1966 Górnik Zabrze Wisła Kraków Polonia Bytom
1967 Górnik Zabrze Zagłębie Sosnowiec Ruch Chorzów
1968 Ruch Chorzów Legia Warszawa Górnik Zabrze
1969 Legia Warszawa Górnik Zabrze Polonia Bytom
1970 Legia Warszawa Ruch Chorzów Górnik Zabrze
1971 Górnik Zabrze Legia Warszawa Zagłębie Wałbrzych
1972 Górnik Zabrze Zagłębie Sosnowiec Legia Warszawa
1973 Stal Mielec Ruch Chorzów Gwardia Warszawa
1974 Ruch Chorzów Górnik Zabrze Stal Mielec
1975 Ruch Chorzów Stal Mielec Śląsk Wrocław
1976 Stal Mielec GKS Tychy Wisła Kraków
1977 Śląsk Wrocław Widzew Łódź Górnik Zabrze
1978 Wisła Kraków Śląsk Wrocław Lech Poznań
1979 Ruch Chorzów Widzew Łódź Stal Mielec
1980[1][2] Szombierki Bytom Widzew Łódź Legia Warszawa
1981 Widzew Łódź Wisła Kraków Szombierki Bytom
1982 Widzew Łódź Śląsk Wrocław Stal Mielec
1983 Lech Poznań Widzew Łódź Ruch Chorzów
1984 Lech Poznań Widzew Łódź Pogoń Szczecin
1985 Górnik Zabrze Legia Warszawa Widzew Łódź
1986 Górnik Zabrze Legia Warszawa Widzew Łódź
1987 Górnik Zabrze Pogoń Szczecin GKS Katowice
1988 Górnik Zabrze GKS Katowice Legia Warszawa
1989 Ruch Chorzów GKS Katowice Górnik Zabrze
1990 Lech Poznań Zagłębie Lubin GKS Katowice
1991 Zagłębie Lubin Górnik Zabrze Wisła Kraków
1992 Lech Poznań GKS Katowice Widzew Łódź
1993 Lech Poznań Legia Warszawa ŁKS Łódź
1994 Legia Warszawa GKS Katowice Górnik Zabrze
1995 Legia Warszawa Widzew Łódź GKS Katowice
1996 Widzew Łódź Legia Warszawa Hutnik Kraków
1997 Widzew Łódź Legia Warszawa Odra Wodzisław Śl.
1998 ŁKS Łódź Polonia Warszawa Wisła Kraków
1999 Wisła Kraków Widzew Łódź Legia Warszawa
2000 Polonia Warszawa Wisła Kraków Ruch Chorzów
2001 Wisła Kraków Pogoń Szczecin Legia Warszawa
2002 Legia Warszawa Wisła Kraków Amica Wronki
2003 Wisła Kraków Dyskobolia Grodzisk Wlkp. GKS Katowice
2004 Wisła Kraków Legia Warszawa Amica Wronki
2005 Wisła Kraków Dyskobolia Grodzisk Wlkp. Legia Warszawa
2006 Legia Warszawa Wisła Kraków Zagłębie Lubin
2007 Zagłębie Lubin GKS Bełchatów Legia Warszawa
2008 Wisła Kraków Legia Warszawa Dyskobolia Grodzisk Wlkp.
2009 Wisła Kraków Legia Warszawa Lech Poznań
2010 Lech Poznań Wisła Kraków Ruch Chorzów
2011 Wisła Kraków Śląsk Wrocław Legia Warszawa
2012 Śląsk Wrocław Ruch Chorzów Legia Warszawa
2013 Legia Warszawa Lech Poznań Śląsk Wrocław
2014 Legia Warszawa Lech Poznań Ruch Chorzów

Uwagi:

  1. W sezonie 1920 nieligowych rozgrywek I Mistrzostw Polski nie dokończono. Zaplanowaną na termin od 29 sierpnia 1920 do 31 października 1920 rundę finałową MP – ze względu na trwającą wojnę polsko-bolszewicką – musiano odwołać. Przeprowadzono jedynie niepełną fazę eliminacyjną (tzw. klasa A) – w okręgu krakowskim (od 9 maja 1920) zakończono rozgrywki i wyłoniono zwycięzcę (została nim Cracovia), nie dokończono rozgrywek w okręgach lwowskim (od 6 czerwca 1920) i poznańskim (od 9 maja 1920), zaś w okręgu łódzkim oraz warszawskim zmagań tych nawet nie zainaugurowano.
  2. W sezonie 1924 – z powodu przygotowań piłkarskiej kadry narodowej do Igrzysk Olimpijskich w Paryżu – nie rozegrano rundy mistrzowskiej. Wyłoniono natomiast wszystkich mistrzów okręgowych.
  3. W sezonie 1927 – pierwszy i jedyny raz w historii – MP przeprowadzono zarówno w formie nieligowej, tj. pucharowej (oficjalnej) oraz ligowej (nieoficjalnej). Z powodu braku zgody PZPN Liga działała całkowicie nielegalnie, mimo iż oprócz Cracovii należały do niej wszystkie czołowe polskie kluby piłkarskie. Dopiero 29 grudnia 1927 – już po zakończeniu wszystkich zmagań – zjazd futbolowej centrali zdecydował post factum, że tytuł mistrza Polski otrzyma zwycięzca rozgrywek ligowych (Wisła Kraków).
  4. W sezonie 1939 – z powodu wybuchu II wojny światowej – rozgrywek nie dokończono (przerwano je w trakcie 13. kolejki 1 miejsce zajmował Ruch Chorzów), a na skutek prowadzenia działań militarnych w latach 1940-1945 w ogóle ich nie prowadzono.
  5. W sezonie 1951 – mistrzostwo Polski przyznawano nie zwycięzcy I ligi (Wisła Kraków), lecz zdobywcy Pucharu Polski (Ruch Chorzów). Podium ligowe wyglądało następująco: Wisła Kraków (1 miejsce) – Górnik Radlin (2. miejsce) – Legia Warszawa (3 miejsce).
  6. 21 czerwca 1993 – dzień po zakończeniu sezonu 1992/1993 – Prezydium Zarządu PZPN, stosunkiem głosów 5:4, odebrało zwycięzcy ligi – Legii Warszawa – mistrzostwo Polski (podejrzenie przekupstwa w wygranym 6:0 wyjazdowym meczu z Wisłą Kraków w ostatniej kolejce sezonu). Po ostatecznej weryfikacji – decyzją z 10 lipca 1993 – ten sam organ przyznał tytuł mistrzowski Lechowi Poznań, klasyfikując jednocześnie Legię na 2. miejscu w końcowej tabeli. Wszystkie dotychczasowe wnioski dotyczące uchylenia owej decyzji (ostatnie z grudnia 2004 i stycznia 2007) zostały rozpatrzone negatywnie.

Statystyka[edytuj | edytuj kod]

W dotychczasowej historii MP na podium stawały w sumie 33 drużyny. Liderem klasyfikacji jest Ruch Chorzów, wyprzedzając Górnika Zabrze większą liczbą tytułów wicemistrzowskich.

Lp. Drużyna Miejsca na podium
Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg
1. Ruch Chorzów 14 6 9
2. Górnik Zabrze 14 4 7
3. Wisła Kraków 13 13 10
4. Legia Warszawa 10 11 13
5. Lech Poznań 6 2 4
6. Cracovia 5 2 2
7. Widzew Łódź 4 7 3
8. Pogoń Lwów 4 3
9. Warta Poznań 2 5 7
10. Polonia Bytom 2 4 2
11. Polonia Warszawa 2 3 2
Śląsk Wrocław 2 3 2
13. ŁKS Łódź 2 1 3
Stal Mielec 2 1 3
15. Zagłębie Lubin 2 1 1
16. Szombierki Bytom 1 1 1
17. Garbarnia Kraków 1 1
18. GKS Katowice 4 4
19. Zagłębie Sosnowiec 4 3
20. Dyskobolia Grodzisk Wlkp. 2 1
Pogoń Szczecin 2 1
22. AKS Chorzów 1 3
23. Gwardia Warszawa 1 2
24. 1. FC Katowice 1
GKS Bełchatów 1
GKS Tychy 1
Wawel Kraków 1
28. Amica Wronki 2
29. Hutnik Kraków 1
Lechia Gdańsk 1
Odra Opole 1
Odra Wodzisław Śląski 1
Zagłębie Wałbrzych 1
Źródło:[3]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gowarzewski A. i inni: Liga Polska (Encyklopedia piłkarska Fuji, tom 25). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2000, s. 1-216. ISBN 83-88232-02-9.
  • Gowarzewski A. i inni: 75 lat PZPN Księga jubileuszowa (Encyklopedia piłkarska Fuji, tom 12). Katowice: Wydawnictwo GiA, 1994, s. 1-199. ISBN 83-902751-1-2.
  • Gowarzewski A. i inni: Album 80 lat PZPN (Encyklopedia piłkarska Fuji). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2000.
  • Gowarzewski A. i inni: Album 90 lat PZPN (Encyklopedia piłkarska Fuji). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2010.
  • Hałys J.: Polska Piłka Nożna. Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1986, s. 1-995. ISBN 83-03-00804-8.