Michael Owen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Michael Owen
Michaelowen newcastle07.JPG
Imię i nazwisko Michael James Owen
Data i miejsce
urodzenia
14 grudnia 1979
Chester, Anglia 
Pseudonim Saint Michael, Mo
Pozycja Napastnik
Wzrost 173 cm[1]
Masa ciała 70 kg[1]
Kariera juniorska
1991–1996 Liverpool
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1996–2004
2004–2005
2005–2009
2009–2012
2012–2013
Liverpool
Real Madryt
Newcastle United
Manchester United
Stoke City
216 (118)
36 (13)
71 (26)
31 (5)
9 (1)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
1997
1997
2006–2007
1998–2008
 Anglia U-20
 Anglia U-21
 Anglia B
 Anglia
4 (3)
1 (1)
2 (0)
89 (40)
  1. Mecze i gole w lidze akt. w dniu 19 maja 2013.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. w dniu 3 lipca 2009.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Owen w barwach Liverpoolu podczas meczu pamiątkowego z okazji jubileuszu Jamiego Carraghera (2010)
Owen w barwach Manchesteru United (2009)

Michael James Owen (ur. 14 grudnia 1979 w Chester w Anglii) – angielski piłkarz.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Owen urodził się w Countess of Chester Hospital w Cheshire. Jest synem Janette i Terry'ego Owen. Ma dwóch starszych braci – Andrew i Terry'ego Juniora, starszą siostrę – Karen oraz młodszą siostrę – Lesley.

Karierę rozpoczął w Liverpoolu, gdzie pierwszy mecz rozegrał w 1996 roku. Stał się najmłodszym piłkarzem, który: zdobył koronę króla strzelców ligi (18 goli) i strzelił gola w reprezentacji Anglii (27 maja 1998 przeciw Maroku).

Dla Liverpoolu wystąpił 306 razy we wszystkich rozgrywkach strzelając 179 bramek. W pamięci pozostanie jego występ przeciwko Argentynie na MŚ 1998. Bramka strzelona przez Owena została uznana za bramkę wszech czasów w Anglii. W reprezentacji Anglii dotychczas zaliczył 83 występy podczas których zdobył 40 bramek (stan na 2.09.2007), co daje mu czwarte miejsce w historii angielskiej reprezentacji, po Bobbym Charltonie (49), Garym Linekerze (48) oraz Jimmym Greavesie (44).

O Owenie stało się głośno, kiedy podczas MŚ we Francji strzelił bramkę po kapitalnej solowej akcji w meczu z Argentyną. W Liverpoolu tylko udowadniał swoją wartość. W sezonie 1998-99 otrzymał nagrodę Sports Personality of the Year (Sportowa Osobowość Roku). Rok 2001 okazał się przełomowym i jednym z najbardziej udanych w karierze napastnika. Dzięki jego grze Liverpool zdobył Puchar UEFA, Superpuchar Europy, Puchar Anglii, Puchar Ligi i Tarczę Dobroczynności. We wszystkich finałowych spotkaniach o te trofea Owen wpisywał się na listę strzelców. UEFA doceniła 22 letniego wówczas gracza, honorując go tytułem Piłkarza Roku w Europie. Owen zadomowił się także na stałe w reprezentacji, gdzie wszyscy pamiętają jego występ przeciwko Niemcom na stadionie Olimpijskim w Monachium. Reprezentacja Anglii wygrała wówczas aż 5:1, a Michael ustrzelił hat-tricka. Po tym sezonie liczono na to, że poprowadzi Anglików do triumfu na MŚ w Korei i Japonii. Owen strzelił dwie bramki, miał jedną asystę. Anglia pożegnała się z mistrzostwami w ćwierćfinale, gdzie nie sprostała Brazylijczykom, ulegli 1:2 (gola dla Anglii zdobył Michael). Po tych mistrzostwach gwiazda Owena jakby nieco przybladła, ale wciąż imponował skutecznością strzelecką, mimo że Liverpool nie grał najlepiej. Jednak na kolejnym turnieju EURO, Owen kompletnie zawiódł. Od pierwszych spotkań grał słabo, był niewidoczny. Zupełnie przyćmił go młodszy kolega, nastoletni Wayne Rooney. Owen przebudził się dopiero w meczu ćwierćfinałowym w spotkaniu z Portugalią, w którym strzelił bramkę. To jednak nie wystarczyło na gospodarzy turnieju i Anglicy ponownie odpadli we wczesnej fazie rozgrywek. Tuż przed startem sezonu 2004/2005 nieoczekiwanie pojawiły się informacje o przejściu Owena do Realu Madryt. Początkowo sądzono, że to tylko plotki, ale transfer został załatwiony w ciągu 48 godzin. Suma odstępnego za Anglika wyniosła niecałe 9 mln £ plus pomocnik Realu, Antonio Núñez.

W Realu nie szło mu za dobrze, gdyż trudno było przebić mu się do pierwszego składu, mając takich rywali jak Raúl czy Ronaldo. Mimo iż grał rzadko, nie zapomniał, jak się zdobywa bramki. Jednak im bliżej było do Mistrzostw Świata w Niemczech, tym coraz bardziej Michaela ciągnęło do domu. W końcu, po długich negocjacjach z kilkoma klubami (m.in. z Liverpoolem), Michael został zakupiony za 16 milionów funtów przez Newcastle United. Tam od pierwszych chwil został potraktowany jak prawdziwa gwiazda i zaczął strzelać bramki. Niestety, podczas meczu z Tottenhamem 31 grudnia 2005 roku, Owen zderzył się z bramkarzem tej drużyny (i jednocześnie kolegą z reprezentacji) Paulem Robinsonem i złamał palec u nogi, przez co musiał pauzować przez trzy miesiące. Po okresie intensywnej rehabilitacji Owen wrócił na boisko na towarzyski mecz Reprezentacji Anglii. Po trzech meczach sparingowych, w których Owen zdobył jedną bramkę rozpoczęły się mistrzostwa świata w Niemczech. Następnie po dwóch meczach grupowych w trzecim Michael Owen źle stanął i zerwał więzadła krzyżowe w prawym kolanie przez co musiał pauzować 10 miesięcy.

W dniu 3 lipca 2009 został zawodnikiem Manchesteru United na zasadzie wolnego transferu. 29-letni Anglik podpisał dwuletni kontrakt. Debiutancką bramkę zdobył 18 lipca 2009 w 85 minucie meczu towarzyskiego przeciwko Malaysian XI. Swoim trafieniem Owen dał zwycięstwo United 3:2.

8 grudnia w meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów z Wolfsburgiem zdobył hat-tricka.

4 września 2012 roku podpisał roczny kontrakt z klubem angielskiej ekstraklasy Stoke City. 19 marca 2013 roku ogłosił, że zakończy karierę po sezonie 2012/13[2]. Ostatni mecz rozegrał 19 maja 2013 roku z Southampton.

W czerwcu 2005 roku Michael poślubił Louise Bonsall; dwa lata po narodzinach ich córki – Gemmy Rose (ur. 1.05.2003). Ich syn – James Michael Owen urodził się 6 lutego 2006 roku, natomiast 29 października 2007 roku urodziła się druga córka – Emily May. 26 lutego 2010 roku na świat przyszła trzecia córka Michaela i Louise – Jessica.

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

[3]

Liga Puchar Puchar ligi R. kont. Łącznie
Sezon Klub Liga M G M G M G M G M G
1996/97 Liverpool Premier League 2 1 0 0 0 0 0 0 2 1
1997/98 36 18 0 0 4 4 4 1 44 23
1998/99 30 18 2 2 2 1 6 2 40 23
1999/00 27 11 1 0 2 1 0 0 30 12
2000/01 28 16 5 3 2 1 11 4 46 24
2001/02 29 19 2 2 0 0 10 5 43[a] 28[b]
2002/03 35 19 2 0 4 2 12 7 54[c] 28
2003/04 29 16 3 1 0 0 6 2 38 19
2004/05 Real Madryt Primera División 36 13 4 2 5 1 45 16
2005/06 Newcastle United Premier League 11 7 0 0 0 0 0 0 11 7
2006/07 3 0 0 0 0 0 0 0 3 0
2007/08 29 11 3 1 1 1 0 0 33 13
2008/09 28 8 2 0 2 2 0 0 32 10
2009/10 Manchester United 19 3 1 0 4 2 6 4 31[d] 9
2010/11 11 2 2 1 1 2 2 0 17[e] 5
2011/12 1 0 0 0 2 3 1 0 4 3
2012/13 Stoke City 8 1 1 0 0 0 9 1
Łącznie w karierze 362 163 28 12 24 19 63 26 482 222

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Liverpool F.C.

Manchester United

Indywidualne

  • Najlepszy Młody Piłkarz Premiership (PFA Young Player of the Year) (1): 1998
  • Król Strzelców Premiership (2): 1998, 1999
  • Złota Piłka (1): 2001

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Matka Owena jest Walijką, ale ojciec jest Anglikiem, dlatego też Owen gra dla Reprezentacji Anglii.
  • W dzieciństwie Michael kibicował Evertonowi, bo tam grał jego ojciec.
  • Michael był najmłodszym piłkarzem, który wyszedł na boisko w barwach Liverpoolu. Miał wtedy 17 lat i 144 dni
  • Michael był jedynym zawodnikiem w reprezentacji, który na koszulce miał większy numer niż wiek (Numer 20 podczas Mistrzostw Świata we Francji)
  • Po finale Pucharu Anglii z Arsenalem Owen został okrzyknięty Księciem Walii

Uwagi

  1. W tym jeden mecz o Tarczę Dobroczynności oraz jeden o Superpuchar Europy.
  2. W tym jedna bramka w meczu o Tarczę Dobroczynności oraz jedna w meczu o Superpuchar Europy.
  3. W tym jeden mecz o Tarczę Wspólnoty.
  4. W tym jeden mecz o Tarczę Wspólnoty.
  5. W tym jeden mecz o Tarczę Wspólnoty.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]