Mitsubishi Ki-30

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mitsubishi Ki-30
Mitsubishi Ki-30
Dane podstawowe
Państwo  Japonia
Producent Mitsubishi
Typ samolot bombowy armii
Konstrukcja średniopłat o konstrukcji metalowej, podwozie – stałe
Załoga 2 (pilot, obserwator-strzelec)
Historia
Data oblotu luty 1937
Lata produkcji 19381941
Dane techniczne
Napęd 1 silnik gwiazdowy Nakajima Ha-5 Kai
Moc 950 KM (698 kW)
Wymiary
Rozpiętość 14,55 m
Długość 10,34 m
Wysokość 3,65 m
Masa
Własna 2230 kg
Startowa 3322 kg
Zapas paliwa 870 l
Osiągi
Prędkość maks. 423 km/h
Prędkość wznoszenia 8,3 m/s
Pułap 8570 m
Zasięg 1700 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 karabiny maszynowe Type 89 kal. 7,7 mm (1 – stały pilota, 2 – ruchomy obserwatora-strzelca)
350 – 450 kg bomb
Użytkownicy
Japonia, Syjam, Chiny
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mitsubishi Ki-30 (amerykańskie oznaczenie Ann) – japoński samolot bombowy z okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat trzydziestych dowództwo japońskiego lotnictwa armii lądowej wydało wytyczne do opracowania nowego jednopłatowego samolotu bombowego. Samolot ten miał być samolotem porównywalnym do brytyjskiego samolotu bombowego Fairey Battle.

Do opracowania takiego samolotu przystąpiła między innymi firma Mitsubishi, w której projekt sporządził inż. Fumihiko Kawano. Samolot ten oznaczono jako Ki-30, a oblotu prototypu dokonano w lutym 1937 r. Prototyp ten był napędzany silnikiem Mitsubishi Ha-6 Zuisei o mocy 825 KM, silnik nie dawał jednak dostatecznej mocy. W związku z tym w drugim prototypie zastosowano silnik Nakajima Ha-5 Kai o większej mocy.

Drugi prototyp spełniał już założenia dla tego typu samolotu i we wrześniu 1938 r. przystąpiono do produkcji seryjnej pod oznaczeniem Mitsubishi Ki-30. Jego produkcja seryjna trwała do kwietnia 1941 r., przy czym większość została wyprodukowana w zakładach Mitsubishi w Oe-machi, a oprócz tego produkowany on był w 1. Lotniczo-Technicznym Arsenale Armii Lądowej w Tachikawa. Łącznie wyprodukowano 706 samolotów Mitsubishi Ki-30.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Mitsubishi Ki-30 od momentu rozpoczęcia produkcji seryjnej był systematycznie wprowadzany do jednostek lotniczych japońskiej armii lądowej i pod koniec 1938 r. stał się podstawowym samolotem bombowym.

Samoloty te trafiły przede wszystkim do jednostek stacjonujących i walczących w Chinach, gdzie służyły do końca II wojny światowej. Część samolotów trafiła również później do jednostek stacjonujących w Indochinach oraz naFilipinach, gdzie jednak szybko zostały zastąpione przez samoloty Mitsubishi Ki-51. Od 1942 r. samoloty te były używane w jednostkach treningowych, a pod koniec wojny użyto je do lotów samobójczych przez pilotów kamikaze.

W 1940 r. 24 samoloty Mitsubishi Ki-30 zostały zakupione i dostarczone do Syjamu, gdzie zostały użyte w walkach z wojskami francuskimi. W lotnictwie syjamski oznaczono je Nagoja.

Po zakończeniu II wojny światowej część ocalałych samolotów był używana przez lotnictwo chińskie.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Mitsubishi Ki-30 był średniopłatem o konstrukcji metalowej z wyjątkiem lotek i sterów, które pokryte były płótnem.

Podwozie – stałe z wyprofilowanymi aerodynamicznie owiewkami na kołach.

Napęd stanowił silnik gwiazdowy, śmigło trójłopatowe o zmiennym skoku.

Bomby były umieszczone w komorze bombowej wewnątrz kadłuba lub podczepiane pod skrzydłami.