Mojmir I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mojmír I
Mojmir I.jpg
Książę Wielkich Moraw
Okres panowania od ok. 820–830
do 846
Następca Rościsław
Książę Nitry
Okres panowania od 833/838
do 846
Poprzednik Pribina
Następca Rościsław
Dane biograficzne
Dynastia Mojmirowice
Śmierć 846
Nitra moravia 833.png

Mojmir I (zm. w 846 roku) – pierwszy historycznie znany władca Państwa Wielkomorawskiego, sprawujący władzę od ok. 820–830 do 846 roku, założyciel dynastii Mojmirowiców.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Księstwo morawskie jest wzmiankowane w źródłach po raz pierwszy w 822 roku. Od 830 roku pojawia się imię księcia Mojmira I. Według źródeł utrzymywał przyjazne kontakty z Państwem frankijskim, formalnie uznawał zwierzchnictwo cesarza Ludwika I Pobożnego[1]. Wspomagał misję łacińskich księży wysyłanych na Morawy z Pasawy. W 831 został ochrzczony przez biskupa Pasawy Reginhara[1][2].

W 833 roku Mojmir I zorganizował wyprawę przeciwko księstwu nitrzańskiemu, którego władcą był książę Pribina[1]. Długo przypuszczano, że chodziło o sąsiedzki spór. Według Dušana Třeštíka Pribina był już zależny od księcia morawskiego, ale usiłował się usamodzielnić. Mojmir I zdobył nitrzańskie grody i Pribina został zmuszony do ucieczki. Pribina dostał się następnie pod ochronę Franków, a ponieważ był poganinem Frankowie nie mogli mu pomóc i zaatakować chrześcijańskiego władcy Mojmira[3]. W zamian za poprzednie księstwo Pribina otrzymał władzę w Księstwie Błatneńskim. Zjednoczenie księstw morawskiego i nitrzańskiego pod władzą Mojmira stało się doniosłym wydarzeniem w formowaniu jednolitego państwa wielkomorawskiego.

Księstwo Nitrzańskie w ramach Wielkich Moraw zachowało wyjątkową pozycję, książę nitrzański zostawał później mianowany na następcę księcia wielkomorawskiego z dynastii Mojmirowiców.

O czasach władzy Mojmira I opowiada frankijskie źródło tzw. Geograf Bawarski, w którym wymienia się, że Słowianie na terytorium dzisiejszej Słowacji mają 30, w dzisiejszych Morawach 11, w Czechach 15 i w Bułgarii 5 grodów. Liczby te zostały potwierdzone przez systematyczne prace archeologiczne.

Mojmirowi I udało się jeszcze rozszerzyć terytorium Rzeszy Wielkomorawskiej w kierunku do północnego brzegu rzeki Dunaj. W 846 roku Frankowie wprowadzili na tron książęcy Rościsława, bratanka zmarłego księcia Mojmira[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 J. Skowronek, M. Tanty, T. Wasilewski Słowianie południowi i zachodni VI-XX wiek. Warszawa 2005, s. 37 ISBN 83-05-13401-6
  2. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona: Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza. T. 4. Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, s. 271 ISBN 83-85719-85-7.
  3. K. Polek Państwo wielkomorawskie i jego sąsiedzi. Kraków 1994, s. 34 ISBN 83-85898-57-3
  4. J. Skowronek, M. Tanty, T. Wasilewski Słowianie ..., s. 38 ISBN 83-05-13401-6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Dekan, Wielkie Morawy. Epoka i sztuka, Bratysława-Wrocław 1979
  • Krzysztof Polek, Państwo wielkomorawskie i jego sąsiedzi, Kraków 1994, ISBN 83-85898-57-3
  • Krzysztof Polek, Podstawy gospodarcze państwa wielkomorawskiego, Kraków 1994, ISBN 83-86077-75-1
  • Idzi Panic, Ostatnie lata Wielkich Moraw, Katowice 2003, ISBN 83-226-0960-4
  • Witold Chrzanowski, Kronika Słowian. Tom I Rzesza Wielkomorawska i kraj Wiślan, Kraków 2008, ISBN 978-83-7396-702-1
Poprzednik
Władcy wielkomorawscy
820–846
Następca
Rościsław