Olej rycynowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Olej rycynowy

Olej rycynowy, olej rącznikowy (łac. Oleum Ricini, Oleum Palmae Christi) – produkt roślinny, otrzymywany z nasion byliny (w Polsce roślina roczna) – rącznika pospolitego przez wyciskanie oleju na zimno i wygotowywanie z wodą. Takie postępowanie pozwala na rozkład toksycznej toksoalbuminy – rycyny, której obecność w nasionach sprawia, że ich zażycie może wywołać śmiertelne zatrucie.

Skład i właściwości[edytuj | edytuj kod]

Głównym (ok. 80%[1]) składnikiem oleju rycynowego jest gliceryd 18-węglowego kwasu rycynolowego. W jego składzie znajdują się również mniejsze ilości glicerydów kwasów oleinowego (7%), linolowego (3%), palmitynowego (2%), stearynowego (1%)[2].

Olej rycynowy jest gęstą, białą do jasnożółtej[2] cieczą. Gęstość mieści się w przedziale 0,947–0,970 g/cm³[1]. Niemal nierozpuszczalny w wodzie. Zamarza w temperaturze -24°C[2].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Od czasów starożytnych rycyna jest używana jako środek przeczyszczający (wykorzystywany również w weterynarii[2]). Do tego znajduje zastosowanie jako plastyfikator w lakierach nitrocelulozowych, w wyrobie maści, kremów, detergentów[1], barwników, środków nawilżających[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Encyklopedia Powszechna PWN. T. 4. R-Z. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976, s. 98.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Castor oil. GESTIS Substance Database. [dostęp 16 sierpnia 2014].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.