Siarczan magnezu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siarczan magnezu
Siarczan magnezu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny MgSO4
Masa molowa 120,415 g/mol
Wygląd białe krystaliczne ciało stałe lub proszek
Minerały epsomit, kizeryt
Identyfikacja
Numer CAS 7487-88-9
PubChem 24083
DrugBank DB00653[1]
Podobne związki
Inne aniony wodorotlenek magnezu
Inne kationy siarczan wapnia
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
ATC V04 CC02

Siarczan magnezu (sól gorzka), MgSO4nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowego i magnezu.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Siarczan magnezu można otrzymać w bezpośredniej reakcji metalicznego magnezu z kwasem siarkowym, jak również w reakcji tlenku lub wodorotlenku magnezu w tym kwasie:

Mg + H2SO4 → MgSO4 + H2
MgO + H2SO4 → MgSO4 + H2O
Mg(OH)2 + H2SO4 → MgSO4 + 2H2O

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Bezwodny siarczan magnezu to biała, dobrze rozpuszczalna w wodzie (33,5 g w 100 g H2O) substancja drobnokrystaliczna. W stanie bezwodnym wykazuje silne właściwości higroskopijne. Tworzy kilka hydratów, najważniejsze spośród nich to heptahydrat MgSO4·7H2O (minerał epsomit, sól gorzka, sól angielska) oraz monohydrat MgSO4·H2O, występujący w przyrodzie jako minerał kizeryt. W temperaturze pokojowej trwały jest heptahydrat. Po ogrzaniu do ok. 150 °C przechodzi on w MgSO4·H2O, który odwadnia się całkowicie powyżej 200 °C. Po dodaniu do wody wywołuje ścieśnienie jej struktury, prowadzące do spadku objętości (graniczna cząstkowa objętość molowa siarczanu magnezu wynosi -1,4 cm3 mol-1, tzn. dodanie jednego mola do dużej objętości wody powoduje spadek objętości o 1,4 cm3)[2].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • bezwodny jest powszechnie stosowanym laboratoryjnym i przemysłowym środkiem suszącym,
  • w lecznictwie między innymi jako środek przeczyszczający oraz środek tokolityczny,
  • w weterynarii
  • składowa płynu Oliwkowa
  • do obciążania bawełny,
  • w farbiarstwie,
  • do wyrobu wód mineralnych,
  • w rolnictwie roztwór siarczanu magnezu wykorzystuje się do dolistnego nawożenia magnezem przez oprysk.

Nazwy sól angielska oraz epsomit pochodzą stąd, że związek ten był początkowo produkowany poprzez odparowywanie wody mineralnej ze źródeł bijących niedaleko miejscowości Epsom w środkowej Anglii i sprzedawany jako lek przeczyszczający w całej Europie. W USA i Wielkiej Brytanii sól ta jest wciąż nazywana solą z Epsom (Epsom salt).

ALS[edytuj | edytuj kod]

Podanie dożylne roztworu siarczanu magnezu w zaawansowanych zabiegach resuscytacyjnych u dorosłych jest wskazane przy[3]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Siarczan magnezu – karta leku (DB00653) (ang.). DrugBank.
  2. Peter William Atkins: Chemia fizyczna. PWN, 2001, s. 156. ISBN 83-01-13502-6.
  3. http://www.prc.krakow.pl/wyty/04.pdf Wytyczne Polskiej Rady Resuscytacji 2005

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bielański: Chemia ogólna i nieorganiczna. Wyd. I. Warszawa: PWN, 1970.
  • Witold Mizerski: Tablice chemiczne. Wyd. III. Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2003. ISBN 83-7350-031-6.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.