Puchar Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Puchar Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – cykliczne rozgrywki piłkarskie, organizowane corocznie (co sezon) w II Rzeczypospolitej w latach 1936–1939. Sponsorowane przez Prezydenta Ignacego Mościckiego, w przeciwieństwie do współczesnego Pucharu Polski, który był rozgrywany dopiero od 1949 roku. Zamiast tego organizowano rozgrywki okręgowych związków piłkarskich PZPN (na przykład drużyna krakowskiego okręgu PZPN składała się z wybranych najlepszych piłkarzy takich klubów jak Wisła Kraków, Cracovia i Garbarnia Kraków).

W pierwszych dwóch edycjach Pucharu (1936–1937) nie występowali najlepsze piłkarze Ekstraklasy. W latach 1938 i 1939, wszystkie najlepsze piłkarze uczestniczyli w rozgrywkach.

Sezon 1936[edytuj | edytuj kod]

Etap pierwszy, 24 maja 1936[edytuj | edytuj kod]

Ćwierćfinał, 2 sierpnia 1936[edytuj | edytuj kod]

Półfinał, 15 listopada 1936[edytuj | edytuj kod]

  • Kraków, Kraków – Drużyna A Polskiej Piłkarskiej Ligi 5-3 po dogrywce (att. 5000). Drużynę Krakowa reprezentowały w większości piłkarze Cracovii (np. Józef Korbas i Wilhelm Góra),
  • Poznań, Poznań – Pomorze 5-0 (widz. 1000).

Finał, 22 listopada 1936[edytuj | edytuj kod]

  • Poznań, Poznań – Kraków 0-2 (widz. 1500).

Sezon 1937[edytuj | edytuj kod]

Etap pierwszy, 20 czerwca 1937[edytuj | edytuj kod]

  • Lwów, Lwów – Stanisławów 1-2 (widz. 3000)
  • Białystok, Białystok – Warszawa 3-5 (widz. 2500),
  • Łódź, Łódź – Pomorze 2-1 (widz. 1500),
  • Łuck, Wołyń – Lublin 2-1,
  • Brześć nad Bugiem, Polesie – Wilno 3-5,
  • Sosnowiec. Kielce – Górny Śląsk 0-4 (widz. 2000),

Ćwierćfinał, 4 lipca 1937[edytuj | edytuj kod]

  • Katowice. Górny Śląsk – Poznań 3-0 (widz. 1500),
  • Łuck, Wołyń – Wilno 0-1 (widz. 3000),
  • Stanisławów, Stanisławów – Kraków 1-4 (widz. 3000),
  • Warszawa, Warszawa – Łódź 3-0.

Półfinał, 12 września 1937 i 10 października 1937[edytuj | edytuj kod]

  • Wilno, Wilno – Kraków 1-2 (widz. 2000),
  • Warszawa, Warszawa – Górny Śląsk 1-4,

Finał, 14 listopada 1937[edytuj | edytuj kod]

  • Warszawa, Górny Śląsk – Kraków 5-1 (widz. 1500).

Sezon 1938[edytuj | edytuj kod]

Etap pierwszy, 22 maja 1938[edytuj | edytuj kod]

  • Białystok, Białystok – Wilno 0-1,
  • Brześć nad Bugiem, Polesie – Warszawa 1-7,
  • Łuck, Wołyń – Stanisławów 2-3,
  • Sosnowiec, Zagłębie Dąbrowskie – Łódź 3-4,
  • Bydgoszcz, Pomorze – Poznań 4-2,
  • Lublin, Lublin – Lwów 3-4,

Ćwierćfinał, 17 lipca 1938[edytuj | edytuj kod]

Półfinał[edytuj | edytuj kod]

  • Łódź , Łódź – Lwów 2-3,
  • Kraków, Kraków – Warszawa 5-3,

Finał, 27 listopada 1938[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1939[edytuj | edytuj kod]

Etap pierwszy, 3 maja 1939[edytuj | edytuj kod]

  • Łódź , Łódź – Górny Śląsk 2-4. W składzie gospodarzy grał Antoni Gałecki, a Górny Śląsk reprezentowali tacy piłkarzy jak Ernest Wilimowski, Ryszard Piec, Wilhelm Piec, Edmund Giemsa, Hubert Gad, Gerard Wodarz i Ewald Cebula (widz. 600),
  • Brześć nad Bugiem, Polesie – Wilno 1-5 (widz. 3000),
  • Toruń, Pomorze – Białystok 9-0 (widz. 1000),
  • Sosnowiec. Zagłębie Dąbrowskie – Poznań 3-4 (widz. 4000),
  • Łuck. Wołyń – Warszawa 1-5 (widz. 3000),
  • Stanisławów. Stanisławów – Lublin 3-1 (widz. 2000).

Ćwierćfinał, 29 czerwca 1939[edytuj | edytuj kod]

Półfinał, 6 i 15 sierpnia 1939[edytuj | edytuj kod]

  • Wilno. Wilno – Stanisławów 0-1 (widz. 1000),
  • Katowice. Górny Śląsk – Poznań 0-2 (widz. 2000).

Finał, 5 listopada 1939[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]