Puchar Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Puchar Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – cykliczne rozgrywki piłkarskie, organizowane corocznie (co sezon) w II Rzeczypospolitej w latach 1936–1939. Sponsorowane przez Prezydenta Ignacego Mościckiego, w przeciwieństwie do współczesnego Pucharu Polski, który był rozgrywany dopiero od 1949 roku. Zamiast tego pod koniec lat 30. organizowano rozgrywki okręgowych związków piłkarskich PZPN (na przykład drużyna krakowskiego okręgu PZPN składała się z wybranych najlepszych piłkarzy takich klubów jak Wisła Kraków, Cracovia i Garbarnia Kraków).

W pierwszych dwóch edycjach Pucharu (1936–1937) nie występowali najlepsi zawodnicy Ekstraklasy. Natomiast w dwóch ostatnich edycjach: lata 1938 oraz 1939, w rozgrywkach uczestniczyli wszyscy czolowi piłkarze miedzywojennej Polski.

Sezon 1936[edytuj | edytuj kod]

Etap pierwszy, 24 maja 1936[edytuj | edytuj kod]

Ćwierćfinał, 2 sierpnia 1936[edytuj | edytuj kod]

Półfinał, 15 listopada 1936[edytuj | edytuj kod]

  • Kraków, Kraków – Drużyna A Polskiej Piłkarskiej Ligi 5-3 po dogrywce (att. 5000). Drużynę Krakowa reprezentowały w większości piłkarze Cracovii (np. Józef Korbas i Wilhelm Góra),
  • Poznań, Poznań – Pomorze 5-0 (widz. 1000).

Finał, 22 listopada 1936[edytuj | edytuj kod]

  • Poznań, Poznań – Kraków 0-2 (widz. 1500).

Sezon 1937[edytuj | edytuj kod]

Etap pierwszy, 20 czerwca 1937[edytuj | edytuj kod]

  • Lwów, Lwów – Stanisławów 1-2 (widz. 3000)
  • Białystok, Białystok – Warszawa 3-5 (widz. 2500),
  • Łódź, Łódź – Pomorze 2-1 (widz. 1500),
  • Łuck, Wołyń – Lublin 2-1,
  • Brześć nad Bugiem, Polesie – Wilno 3-5,
  • Sosnowiec. Kielce – Górny Śląsk 0-4 (widz. 2000),

Ćwierćfinał, 4 lipca 1937[edytuj | edytuj kod]

  • Katowice. Górny Śląsk – Poznań 3-0 (widz. 1500),
  • Łuck, Wołyń – Wilno 0-1 (widz. 3000),
  • Stanisławów, Stanisławów – Kraków 1-4 (widz. 3000),
  • Warszawa, Warszawa – Łódź 3-0.

Półfinał, 12 września 1937 i 10 października 1937[edytuj | edytuj kod]

  • Wilno, Wilno – Kraków 1-2 (widz. 2000),
  • Warszawa, Warszawa – Górny Śląsk 1-4,

Finał, 14 listopada 1937[edytuj | edytuj kod]

  • Warszawa, Górny Śląsk – Kraków 5-1 (widz. 1500).

Sezon 1938[edytuj | edytuj kod]

Etap pierwszy, 22 maja 1938[edytuj | edytuj kod]

  • Białystok, Białystok – Wilno 0-1,
  • Brześć nad Bugiem, Polesie – Warszawa 1-7,
  • Łuck, Wołyń – Stanisławów 2-3,
  • Sosnowiec, Zagłębie Dąbrowskie – Łódź 3-4,
  • Bydgoszcz, Pomorze – Poznań 4-2,
  • Lublin, Lublin – Lwów 3-4,

Ćwierćfinał, 17 lipca 1938[edytuj | edytuj kod]

Półfinał[edytuj | edytuj kod]

  • Łódź , Łódź – Lwów 2-3,
  • Kraków, Kraków – Warszawa 5-3,

Finał, 27 listopada 1938[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1939[edytuj | edytuj kod]

Etap pierwszy, 3 maja 1939[edytuj | edytuj kod]

  • Łódź , Łódź – Górny Śląsk 2-4. W składzie gospodarzy grał Antoni Gałecki, a Górny Śląsk reprezentowali tacy piłkarzy jak Ernest Wilimowski, Ryszard Piec, Wilhelm Piec, Edmund Giemsa, Hubert Gad, Gerard Wodarz i Ewald Cebula (widz. 600),
  • Brześć nad Bugiem, Polesie – Wilno 1-5 (widz. 3000),
  • Toruń, Pomorze – Białystok 9-0 (widz. 1000),
  • Sosnowiec. Zagłębie Dąbrowskie – Poznań 3-4 (widz. 4000),
  • Łuck. Wołyń – Warszawa 1-5 (widz. 3000),
  • Stanisławów. Stanisławów – Lublin 3-1 (widz. 2000).

Ćwierćfinał, 29 czerwca 1939[edytuj | edytuj kod]

Półfinał, 6 i 15 sierpnia 1939[edytuj | edytuj kod]

  • Wilno. Wilno – Stanisławów 0-1 (widz. 1000),
  • Katowice. Górny Śląsk – Poznań 0-2 (widz. 2000).

Finał, 5 listopada 1939[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]