Reprezentacja Kamerunu w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Reprezentacja Kamerunu w piłce nożnej
Przydomek Les Lions indomptables (Nieposkromione Lwy)
Związek piłkarski Fédération camerounaise de football
Federacja piłkarska CAF
Rok założenia 1959
Prezes Joseph Owona
Trener Volker Finke
Najwięcej meczów Rigobert Song (137)[1]
Najwięcej bramek Samuel Eto'o (56)[1]
Skrót FIFA CMR
Miejsce w rankingu FIFA Green Arrow Up.svg 53. (17 lipca 2014) (520 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
Kamerun Kamerun – Francja Somali Francuskie 9:2
(Madagaskar; 14.04.1960)[2]
Najwyższe zwycięstwo
Kamerun Kamerun –  Czad 9:0
(Kongo; kwiecień 1965)[2]
Najwyższa porażka
 Korea PołudniowaKamerun Kamerun 5:0
(Seul; 04.10.1984)[2]

 NorwegiaKamerun Kamerun 6:1
(Oslo; 31.10.1990)[2]

 RosjaKamerun Kamerun 6:1
(Palo Alto; 28.06.1994)[2]

 KostarykaKamerun Kamerun 5:0
(San José; 09.03.1997)[2]

Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona domowa

Reprezentacja Kamerunuzespół piłkarski, reprezentujący Kamerun w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo kameruńskie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Fédération camerounaise de football (FECAFOOT).

Historia[edytuj | edytuj kod]

11 stycznia 1959 w Jaunde - podczas Pierwszego Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia - doszło do założenia Fédération camerounaise de football (FECAFOOT) - kameruńskiego związku piłki nożnej mimo, że Kamerun nie był jeszcze wówczas niepodległym państwem (francuska część tego kraju stała się bowiem samodzielna od 1 stycznia 1960). Pierwszy, oficjalny mecz międzypaństwowy reprezentacja Kamerunu - jako niepodległego państwa (Republiki Kamerunu) - rozegrała 14 kwietnia 1960 przeciwko Somali Francuskiemu (w latach 1894-1967 nazwa obecnego Dżibuti), zwyciężając 9:2. Było to spotkanie I rundy towarzyskiego turnieju na Madagaskarze[2]. Co prawda wcześniej (w latach 1953-1956) Kameruńczycy rozegrali kilka spotkań towarzyskich, jednak z uwagi na fakt, że w tym czasie Kamerun nie posiadał statusu niepodległego państwa, a dodatkowo nie istniała kameruńska federacja piłkarska, trudno te pojedynki uznać za oficjalne mecze międzypaństwowe. W 1962 FECAFOOT przystąpiła do FIFA, a w 1963 została członkiem Afrykańskiej Konfederacji Piłkarskiej.

Kamerun siedmiokrotnie wystąpił w mistrzostwach świata, będąc pierwszą drużyną z Afryki, która dotarła do ćwierćfinału tej imprezy, co do dziś jest jego najlepszym występem podczas mundialu (później ten sukces powtórzyły jeszcze Senegal i Ghana). Podczas mundialu 1990 zespół Nieposkromionych Lwów, prowadzony przez Rosjanina Walerego Niepomniaszczyja, przegrał po dogrywce z Anglią. Wcześniej, w rozgrywkach grupowych sensacyjnie pokonał - w meczu otwarcia - mistrzów świata Argentyńczyków 1:0.

Kamerun czterokrotnie wygrywał Puchar Narodów Afryki (w 1984, 1988, 2000 i 2002), a w 2000 zespół U23 prowadzony przez Jeana-Paula Akono zdobył złoty medal Igrzysk Olimpijskich w Sydney.

Ponadto Kameruńczycy dwukrotnie wystąpili w Pucharze Konfederacji: w 2001 i 2003, gdy zajęli 2 miejsce po porażce 0:1 z Francją.

W marcu 2006 do dymisji podał się selekcjoner reprezentacji Portugalczyk Artur Jorge. Jego następca – Holender Arie Haan – został wybrany pięć miesięcy później. Z kolei vacat po odejściu Haana trwał aż siedem miesięcy; dopiero w sierpniu 2007 władze federacji i ministerstwa sportu postanowiły w internecie ogłosić konkurs na trenera kadry. Swoje zgłoszenia przysłało 78 szkoleniowców (m.in. Polak Wojciech Łazarek). W połowie września ogłoszono, że nowym selekcjonerem będzie Horst Köppel, jednak ten były reprezentant Niemiec w ostatniej chwili zmienił zdanie i zrezygnował. Ostatecznie obowiązki od tymczasowego opiekuna reprezentacji Juliusa Nyonghy przejął rodak Köppela Otto Pfister.

Od 2013 roku reprezentację prowadzi niemiecki szkoleniowiec - Volker Finke.

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj | edytuj kod]

  • 19301962Nie brał udziału (był kolonią brytyjsko-francuską)
  • 1966Wycofał się z eliminacji
  • 19701978Nie zakwalifikował się
  • 1982 – Faza grupowa
  • 1986Nie zakwalifikował się
  • 1990 – Ćwierćfinał
  • 1994 – Faza grupowa
  • 1998 – Faza grupowa
  • 2002 – Faza grupowa
  • 2006Nie zakwalifikował się
  • 2010 – Faza grupowa
  • 2014 – Faza grupowa

Udział w Pucharze Narodów Afryki[edytuj | edytuj kod]

  • 19571962Nie brał udziału (był kolonią brytyjsko-francuską)
  • 19631965Nie brał udziału
  • 1968Nie zakwalifikował się
  • 1970 – Faza grupowa
  • 1972 – III miejsce
  • 19741980Nie zakwalifikował się
  • 1982 – Faza grupowa
  • 1984Mistrzostwo
  • 1986 – II miejsce
  • 1988Mistrzostwo
  • 1990 – Faza grupowa
  • 1992 – IV miejsce
  • 1994Nie zakwalifikował się
  • 1996 – Faza grupowa
  • 1998 – Ćwierćfinał
  • 2000Mistrzostwo
  • 2002Mistrzostwo
  • 2004 – Ćwierćfinał
  • 2006 – Ćwierćfinał
  • 2008 – II miejsce
  • 2010 – Ćwierćfinał
  • 20122013Nie zakwalifikował się

Aktualna kadra zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Kadra zawodnicza na Mistrzostwa Świata 2014[3]

Nr Pozycja Imię i nazwisko Data
urodzenia (wiek)
Mecze Bramki Klub
1 BR Loïc Feudjou 14 kwietnia 1992 (22) 2 0 Kamerun Cotonsport Garua
2 OB Benoît Assou-Ekotto 24 marca 1984 (30) 22 0 Anglia Queens Park Rangers F.C.
3 OB Nicolas N'Koulou 27 marca 1990 (24) 48 0 Francja Olympique Marsylia
4 OB Cédric Djeugoué 28 sierpnia 1992 (21) 3 0 Kamerun Cotonsport Garua
5 OB Dany Nounkeu 11 kwietnia 1986 (28) 16 0 Turcja Beşiktaş JK
6 PM Alex Song 9 września 1987 (26) 47 0 Hiszpania FC Barcelona
7 PM Landry N'Guémo 28 listopada 1985 (28) 40 3 Francja Girondins Bordeaux
8 NP Benjamin Moukandjo 12 listopada 1988 (25) 17 2 Francja AS Nancy
9 NP Samuel Eto'o (kapitan) 10 marca 1981 (33) 115 56 Anglia Chelsea F.C.
10 NP Vincent Aboubakar 22 stycznia 1992 (22) 24 2 Francja FC Lorient
11 PM Jean II Makoun 29 maja 1983 (31) 66 5 Francja Stade Rennais FC
12 OB Henri Bedimo 4 czerwca 1984 (30) 31 0 Francja Olympique Lyonnais
13 NP Éric Maxim Choupo-Moting 23 marca 1989 (25) 26 12 Niemcy FSV Mainz 05
14 OB Aurélien Chedjou 20 czerwca 1985 (28) 31 1 Turcja Galatasaray SK
15 NP Pierre Webó 20 stycznia 1982 (32) 56 18 Turcja Fenerbahçe SK
16 BR Charles Itandje 2 listopada 1982 (31) 9 0 Turcja Konyaspor
17 PM Stéphane M'Bia 20 maja 1986 (28) 49 3 Hiszpania Sevilla FC
18 PM Eyong Enoh 23 marca 1986 (28) 38 2 Turcja Antalyaspor
19 NP Fabrice Olinga 12 maja 1996 (18) 3 0 Belgia SV Zulte Waregem
20 PM Edgar Salli 17 sierpnia 1992 (21) 9 1 Francja RC Lens
21 OB Joël Matip 8 sierpnia 1991 (22) 24 0 Niemcy FC Schalke 04
22 OB Allan Nyom 10 maja 1988 (26) 10 0 Hiszpania Granada CF
23 BR Sammy N'Djock 25 lutego 1990 (24) 3 0 Turcja Fethiyespor

Selekcjonerzy[edytuj | edytuj kod]

Lata pracy Imię i nazwisko trenera
1960 – 1965 Komisja techniczna
1965 – 1970 Francja Dominique Colonna
1970 Kamerun Raymond Fobete i
Francja Dominique Colonna
1970 – 1973 Niemcy Peter Schnittger
1973 – 1975 Jugosławia Vladimir Beara
1976 – 1979 Jugosławia Ivan Ridanović
1980 – 1982 Jugosławia Branko Žutić
1982 Francja Jean Vincent
1982 – 1984 Jugosławia Radivoje Ognjanović
1985 – 1988 Francja Claude Le Roy
1988 – 1990 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Walerij Niepomniaszczij
1991 – 1992 Francja Philippe Redon
1993 – 1994 Kamerun Jean Manga Onguéné
1994 Kamerun Léonard Nseké
1994 Francja Henri Michel
1994 – 1996 Kamerun Jules Nyongha
1996 – 1997 Belgia Henri Depireux
1997 – 1998 Kamerun Jean Manga Onguéné
1998 Francja Claude Le Roy
1999 – 2001 Francja Pierre Lechantre
2001 Kamerun Jean-Paul Akono
2001 – 2004 Niemcy Winfried Schäfer
2004 – 2006 Portugalia Artur Jorge
2006 – 2007 Holandia Arie Haan
2007 – 2009 Niemcy Otto Pfister
2009 Kamerun Thomas N'Kono
2009 – 2010 Francja Paul Le Guen
2010 – 2011 Hiszpania Javier Clemente
2011 – 2012 Francja Denis Lavagne
2012 – 2013 Kamerun Jean-Paul Akono
2013 – Niemcy Volker Finke

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej meczów[1]
Mecze Zawodnik Lata gry w kadrze Gole
137 Rigobert Song 1993 – 2010 4
118 Samuel Eto'o 1997 – 56
118 Geremi Njitap 1996 – 2010 25
112 Thomas N'Kono 1976 – 1990 0
102 Roger Milla 1973 – 1994 28
Dane według stanu na 19.06.2014
Najwięcej goli[1]
Gole Zawodnik Lata gry w kadrze Mecze
56 Samuel Eto'o 1997 – 118
45 François Omam-Biyik 1986 – 1998 75
33 Patrick Mboma 1995 – 2004 57
28 Roger Milla 1973 – 1994 102
21 Alphonse Tchami 1988 – 1998 57
Dane według stanu na 19.06.2014

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Players with 100+ Caps and 30+ International Goals (ang.). rsssf.com, 2014-06-11. [dostęp 2014-06-11].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Cameroon - List of International Matches (ang.). rsssf.com, 2013-12-23. [dostęp 2014-06-20].
  3. Kadra Kamerunu na MŚ 2014 (pol.). eurofutbol.pl. [dostęp 2014-06-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]