Reprezentacja Kamerunu w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Reprezentacja Kamerunu w piłce nożnej
Przydomek Les Lions indomptables (Nieposkromione Lwy)
Związek piłkarski Fédération Camerounaise de Football
Federacja piłkarska CAF
Rok założenia 1959
Prezes Kamerun Mohamed Iya
Trener Hiszpania Javier Clemente (od 2010)
Najwięcej meczów Kamerun Rigobert Song (137)
Najwięcej bramek Kamerun Samuel Eto'o (52)
Skrót FIFA CMR
Miejsce w rankingu FIFA Red Arrow Down.svg 65. (6 czerwca 2013) (517 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
Kamerun Kamerun -  Somalia 9-2
(Madagaskar; 13.04.1960)
Najwyższe zwycięstwo
Kamerun Kamerun -  Somalia 9-2
(Madagaskar; 13.04.1960)
Najwyższa porażka
 Korea Południowa - Kamerun Kamerun 5-0
(Seul, Korea Płd; 04.10.1984)

 Norwegia - Kamerun Kamerun 6-1
(Oslo, Norwegia; 31.10.1990)

 Rosja - Kamerun Kamerun 6-1
(Palo Alto, USA; 28.06.1994)

 Kostaryka - Kamerun Kamerun 5-0
(San José, Kostaryka; 09.03.1997)

Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona domowa

Reprezentacja Kamerunu – kadra Kamerunu w piłce nożnej mężczyzn.

Spis treści

Historia[edytuj]

Była pierwszą drużyną z Afryki, która doszła do ćwierćfinału mistrzostw świata (później ten sukces powtórzyły jeszcze Senegal i Ghana). W 1990 roku zespół Nieposkromionych Lwów, prowadzony przez Rosjanina Walerego Niepomniaszczyja, przegrał po dogrywce z Anglią. Wcześniej, w rozgrywkach grupowych sensacyjnie pokonał mistrzów świata Argentyńczyków 1:0.

Kamerun czterokrotnie zwyciężał w rozgrywkach o Puchar Narodów Afryki, a w 2000 roku drużyna prowadzona przez Jeana-Paula Akono zdobyła złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Sydney.

W marcu 2006 roku do dymisji podał się selekcjoner reprezentacji Portugalczyk Artur Jorge. Jego następca - Holender Arie Haan - został wybrany pięć miesięcy później. Z kolei vacat po odejściu Haana trwał aż siedem miesięcy; dopiero w sierpniu 2007 roku władze federacji i ministerstwa sportu postanowiły w internecie ogłosić konkurs na trenera kadry. Swoje zgłoszenia przysłało 78 szkoleniowców (m.in. Polak Wojciech Łazarek). W połowie września ogłoszono, że nowym selekcjonerem będzie Horst Köppel, jednak ten były reprezentant Niemiec w ostatniej chwili zmienił zdanie i zrezygnował. Ostatecznie obowiązki od tymczasowego opiekuna reprezentacji Juliusa Nyonghy przejął rodak Köppela Otto Pfister.

Obecnie reprezentacja Kamerunu zajmuje 9.miejsce w Afryce.(18.maja 2011).

Bieżące eliminacje[edytuj]

Mistrzostwa Świata 2014

Druga runda[edytuj]

Grupa I[edytuj]

Msc. Zespół M W R P Br+ Br- +/- Pkt
1  Kamerun 3 2 0 1 4 3 +1 6
2  Libia 3 1 2 0 3 2 +1 5
3  Demokratyczna Republika Konga 3 1 1 1 2 1 +1 4
4  Togo 3 0 1 2 2 5 -3 1

Udział w mistrzostwach świata[edytuj]

  • 19301962Nie brała udziału
  • 1966Wycofała się z eliminacji
  • 19701978Nie zakwalifikowała się
  • 1982 – Runda grupowa
  • 1986Nie zakwalifikowała się
  • 1990 – Ćwierćfinał
  • 1994 – Runda grupowa
  • 1998 – Runda grupowa
  • 2002 – Runda grupowa
  • 2006Nie zakwalifikowała się
  • 2010 – Runda grupowa
  • 2014 - Kwalifikacje trwają

Udział w Pucharze Narodów Afryki[edytuj]

  • 19571965 – Nie brała udziału
  • 1968 – Nie zakwalifikowała się
  • 1970 – Faza grupowa
  • 1972 – III miejsce
  • 19741980 – Nie zakwalifikowała się
  • 1982 – Faza grupowa
  • 1984Mistrzostwo
  • 1986 – II miejsce
  • 1988Mistrzostwo
  • 1990 – Faza grupowa
  • 1992 – IV miejsce
  • 1994 – Nie zakwalifikowała się
  • 1996 – Faza grupowa
  • 1998 – Ćwierćfinał
  • 2000Mistrzostwo
  • 2002Mistrzostwo
  • 2004 – Ćwierćfinał
  • 2006 – Ćwierćfinał
  • 2008 – II miejsce
  • 2010 – Ćwierćfinał
  • 2012-2013 – Nie zakwalifikowała się

Szkoleniowcy[edytuj]

Mecze z Polską[edytuj]

Dotychczas piłkarze Kamerunu grali z Polską trzykrotnie – w dwóch meczach padł bezbramkowy remis, natomiast w trzecim meczu Kamerun wygrał 3:0.

  • 19 czerwca 1982, La Coruña (Hiszpania): KAMERUN-POLSKA 0:0 – fin.MŚ
  • 14 listopada 2001, Poznań: POLSKA-KAMERUN 0:0
  • 11 sierpnia 2010, Szczecin: POLSKA-KAMERUN 0:3 (Eto'o 2, Aboubakar)

Linki zewnętrzne[edytuj]