Rezerwat przyrody Skamieniałe Miasto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rezerwat przyrody Skamieniałe Miasto
{{{Opis_zdjęcia}}}
Skałki w rezerwacie przyrody
Rodzaj rezerwatu przyrody nieożywionej
Państwo  Polska
Mezoregion Pogórze Ciężkowickie
Data utworzenia 1974
Powierzchnia 14,91 ha
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Rezerwat przyrody Skamieniałe Miasto
Rezerwat przyrody Skamieniałe Miasto
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rezerwat przyrody Skamieniałe Miasto
Rezerwat przyrody Skamieniałe Miasto
Ziemia 49°46′35,4″N 20°57′52,9″E/49,776500 20,964700
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Rezerwaty przyrody w Polsce
Portal Portal Ochrona środowiska
Rezerwat przyrody Skamieniałe Miasto
Skałka z Krzyżem w Skamieniałym Mieście
„Ulice” Skamieniałego Miasta

Skamieniałe Miastorezerwat przyrody nieożywionej położony na prawym brzegu rzeki Biała na Pogórzu Ciężkowickim, w pobliżu Ciężkowic (południowa część województwa małopolskiego). Powierzchnia 14,91 ha, utworzony w 1931.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat rozciąga się od dna doliny Białej po szczyt wzgórza Skała (367 m n.p.m.) i składa się z czterech enklaw. Wśród lasu mieszanego – rozrzucona jest grupa skałek dużych rozmiarów, zbudowanych z gruboziarnistego piaskowców i zlepieńców ciężkowickich , fantazyjnie ukształtowanych wskutek procesów erozji. Jest to tzw. skalne miasto. Są wśród nich ambony, maczugi i grzyby skalne. Nadane nazwy odpowiadają ich kształtom, np. „Maczuga”, „Piramida”, inne to m.in.: „Baszta”, „Borsuk”, „Grunwald” (z niewielką jaskinią szczelinową i tablicą pamiątkową wmurowaną w pięćsetną rocznicę bitwy pod Grunwaldem), „Ratusz” i „Czarownica”. W pobliżu jest niewielki wodospad. Formacje skalne nadal podlegają wietrzeniu mechanicznemu i chemicznemu i nabierają nowych kształtów.

W rezerwacie najliczniej występuje sosna z dębem szypułkowym i bezszypułkowym, w domieszce rośnie lipa drobnolistna, grab i jodła. Z gatunków chronionych roślin występują m.in.: podkolan biały, storczyk plamisty i szerokolistny, widłak wroniec, jałowcowaty i goździsty. Stwierdzono występowanie porostów m.in. wzorzec geograficzny i kruszownica szorstka. Jaskinie w rezerwacie są wykorzystywane jako schrony przez nietoperze – przebywa tu nocek duży i podkowiec mały[1].

Legenda o „Grunwaldzie”[edytuj | edytuj kod]

Legenda głosi, że u podnóża skały „Grunwald” (nazywanej również „piekłem”) od strony drogi można wejść do wnętrza, gdzie, jak mówi stara legenda, został ukryty skarb. Skała otwiera się tylko raz w roku podczas rezurekcyjnego podniesienia (przeistoczenia) w kościele ciężkowickim i ukazuje swe bogactwa tylko na krótki moment.

Nazwa rezerwatu[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rezerwatu pochodzi od podania ludowego.

Przypisy

  1. Mapa turystyczna. Pogórze Ciężkowickie. Kraków: Compass, 2005. ISBN 83-89165-98-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]