Ruud Lubbers
| Ruud Lubbers | |
| Data i miejsce urodzenia | 7 maja 1939 Rotterdam |
| Premier Holandii | |
| Przynależność polityczna | Christen-Democratisch Appèl |
| Okres urzędowania | od 4 listopada 1982 do 22 sierpnia 1994 |
| Poprzednik | Dries van Agt |
| Następca | Wim Kok |
| Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców | |
| Okres urzędowania | od 2001 do 2005 |
| Poprzednik | Sadako Ogata |
| Następca | António Guterres |
| Odznaczenia | |
Rudolphus Franciscus Marie "Ruud" Lubbers (ur. 7 maja 1939 w Rotterdamie) – polityk holenderski, premier Holandii. Sprawował urząd premiera - z ramienia partii CDA – od 4 listopada 1982 do 22 sierpnia 1994. W latach 2001-2005 był Wysokim Komisarzem Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców.
Młodość[edytuj]
Urodził się w Rotterdamie. Studiował ekonomię na Uniwersytecie Erazma w Rotterdamie Rotterdam i był studentem pierwszego laureata Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii jana Tinbergena. Jak sugeruje tytuł jego pracy dyplomowej z 1962 - Wpływ różnic dynamiki wydajności w różnych krajach na rachunku bieżącym bilansu płatniczego, jego głównym zainteresowaniem była polityka monetarna. Początkowo planuje karierę naukową, ale przez sytuację rodzinną został zmuszony do przystąpienia do zarządzania warsztatami budowlanymi Lubbers i Maszynami Fabricators Hollandia BV Lubbers.
Polityka[edytuj]
Od 11 maja 1973 do 19 grudnia 1977 Ruud Lubbers był ministrem gospodarki w rządzie Joop den Uyla i członkiem Katolickiej Partii Ludowej (KVP). Zdecydował się powrócić do pracy w Parlamencie Europejskim i został zastępcą przewodniczącego CDA. Jego kariera nabrała przyspieszenia, gdy przywódca parlamentarnej frakcji CDA Willem Aantjes musiał zrezygnować w 1978 roku z powodu zarzutów służby w SS. Lubbers zajął miejsce Aantjesa i nagle jego pozycja polityczna stała się silniejsza. W 1982 r. po wygranych przez premiera Dries van Agta wyborach parlamentarnych, Van Agt nagle ogłosił, że rezygnuje z bycia premierem na trzecią kadencję. Jego następcą został Lubbers. Pełnił on funkcję przez trzy kolejne rządy do 1994, co uczyniło go najdłużej rządzącym premierem w historii Holandii. Po zakończeniu kadencji, został wysunięty jako kandydat na szefa NATO, ale Stany Zjednoczone zawetowały jego nominację.
Został odznaczony m.in. Orderem Lwa Niderlandzkiego.
Linki zewnętrzne[edytuj]
| Poprzednik Dries van Agt |
Premier Holandii od 1982 do 1994 |
Następca Wim Kok |
|
|||||||