Anders Fogh Rasmussen
Z Wikipedii
 |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Anders Fogh Rasmussen | |
 |
|
| Data urodzenia | 26 stycznia 1953 |
| Sekretarz Generalny NATO | |
| Okres urzędowania | od 1 sierpnia 2009 |
| Przynależność polityczna | Venstre |
| Poprzednik | Jaap de Hoop Scheffer |
| Premier Danii | |
| Przynależność polityczna | Venstre |
| Okres urzędowania | od 21 listopada 2001 do 5 kwietnia 2009 |
| Poprzednik | Poul Nyrup Rasmussen |
| Następca | Lars Lokke Rasmussen |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Anders Fogh Rasmussen (ur. 26 stycznia 1953 w Ginnerup) – duński polityk, przewodniczący liberalnej Venstre, premier Królestwa Danii od 27 listopada 2001 roku do 5 kwietnia 2009[1]. 4 kwietnia 2009 decyzją uczestników szczytu NATO został wybrany na szefa NATO z dniem rozpoczęcia urzędowania od 1 sierpnia tegoż roku.
Rząd Rasmussena opowiada się zdecydowanie za deregulacją i prywatyzacją gospodarki, ograniczeniem władzy centrali oraz zwiększeniem uprawnień samorządów. Jednym z priorytetów gabinetu jest również ograniczenie imigracji zarobkowej na półwysep. W skład mniejszościowej koalicji oprócz Venstre wchodzą konserwatyści, podczas niektórych głosowań rząd może liczyć z kolei na poparcie populistycznej Duńskiej Partii Ludowej (Dansk Folkeparti). Warto odnotować, że w wyborach 2001 duńscy socjaliści (Socialdemokratiet) stracili na rzecz liberałów pozycję najsilniejszej partii w Folketingu, jaką cieszyli się od 1920 roku.
Rasmussen już od wczesnej młodości zaangażował się w politykę, zostając w 1978 roku deputowanym do Folketingu. W 1992 roku podczas podpisywania traktatu w Maastricht Rasmussen reprezentował centroprawicowy rząd Schlütera jako minister gospodarki i finansów. W drugiej połowie 2002 roku piastował funkcję przewodniczącego UE, jego talentom dyplomatycznym przypisuje się owocne zakończenie negocjacji wspólnoty z dziesiątką krajów środkowoeuropejskich[potrzebne źródło].
Rasmussen jest autorem książki Fra socialstat til minimalstat ("Od państwa socjalnego do państwa minimum"), gdzie występuje jako zdecydowany zwolennik liberalnej polityki gospodarczej.
W 2003 roku Rasmussen zaangażował się zdecydowanie w poparcie amerykańskiej interwencji w Iraku. Po zakończeniu wojny zgodził się na wysłanie do Mezopotamii sił stabilizacyjnych (nie obyło się bez pewnych kontrowersji: duńscy żołnierze przywieźli ze sobą pługi do odśnieżania, co stało się okazją do wielu kpin w światowych mediach)[2].
Rządy Rasmussena doprowadziły do obcięcia dużej części obciążeń podatkowych, nadal pozostaje jednak Dania wśród państw o najwyższym opodatkowaniu. Nie sprawdziły się też prognozy o znacznym przyspieszeniu gospodarczym, mającym wyniknąć z prowadzenia liberalnej polityki ekonomicznej, choć Dania znajduje się wśród państw lepiej radzących sobie z gospodarką.
4 kwietnia 2009 podczas konferencji prasowej w ramach 21. szczytu NATO w Strasburgu i Kehl Jaap de Hoop Scheffer poinformował, iż kraje członkowskie dokonały wyboru Rasmussena na sekretarza generalnego NATO. [3]
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Rasmussen ustąpił ze stanowiska premiera. rp.pl.
- ↑ Danes prepare for snow in Iraq (en). bbc.com. [dostęp 6 kwietnia 2009].
- ↑ Duńczyk Rasmussen został nowym szefem NATO. tvn24.pl.
|
|||||
