Charles Michel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charles Michel
Charles Michel UNDP 2010.jpg
Data i miejsce urodzenia 21 grudnia 1975
Namur
Premier Belgii
Przynależność polityczna Ruch Reformatorski
Okres urzędowania od 11 października 2014
Poprzednik Elio Di Rupo
Minister współpracy na rzecz rozwoju Belgii
Przynależność polityczna Ruch Reformatorski
Okres urzędowania od 21 grudnia 2007
do 14 lutego 2011
Następca Olivier Chastel
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Charles Michel (ur. 21 grudnia 1975 w Namurze) – belgijski i waloński polityk oraz prawnik. W latach 2007–2011 minister ds. kooperacji, od 2011 przewodniczący Ruchu Reformatorskiego. Od 11 października 2014 premier Belgii. Syn Louisa Michela.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1998 studia prawnicze na Université Libre de Bruxelles (ULB), w tym samym roku w Brukseli rozpoczął praktykę w zawodzie. Kształcił się też na Universiteit van Amsterdam[1]. Od pierwszej połowy lat 90. związany z Partią Reformatorsko-Liberalną, współtworzącą od 2002 Ruch Reformatorski.

Od 1994 do 1999 był radnym prowincji Brabancja Walońska (od 1995 jej wiceprzewodniczącym). W latach 2000–2004 w rządzie Regionu Walońskiego zajmował stanowisko ministra spraw wewnętrznych i komunikacji społecznej. W 2006 został burmistrzem miasta Wavre. W 1999, 2003, 2007, 2010 i 2014 uzyskiwał mandat posła do federalnej Izby Reprezentantów. 21 grudnia 2007 Guy Verhofstadt powierzył mu tekę ministra współpracy na rzecz rozwoju w swoim przejściowym rządzie krajowym. To same stanowisko obejmował w trzech kolejnych gabinetach kierowanych przez Yves'a Leterme, Hermana Van Rompuya i ponownie pierwszego z nich. 2011 odszedł z rządu w związku z objęciem przywództwa w Ruchu Reformatorskim[1][2].

Po wyborach parlamentarnych z 25 maja 2014 w Belgii kolejny raz rozpoczęły się długotrwałe rozmowy mające na celu utworzenie nowego rządu. Charles Michel odgrywał w nich jedną z głównych ról – w czerwcu został informateurem, a w lipcu (obok Krisa Peetersa) jednym z dwóch formateurów[3].

Ostatecznie 7 października 2014 ostatecznie warunki porozumienia uzgodniły Ruch Reformatorski (MR) z Walonii oraz trzy ugrupowania z Flandrii: Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie (CD&V), Nowy Sojusz Flamandzki (N-VA) i Flamandzcy Liberałowie i Demokraci (Open VLD), zawiązując pierwszą od ponad 25 lat koalicję bez udziału socjalistów. Charles Michel został wspólnym kandydatem na premiera[4]. Skład nowego gabinetu ogłoszono 10 października 2014[5]. Następnego dnia zaprzysiężono lidera MR na urzędzie premiera oraz pozostałych członków rządu[6].

Skład rządu[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Curriculum vitae na stronie prywatnej (fr.). [dostęp 2014-10-11].
  2. Profil na stronie Izby Reprezentantów (fr.). [dostęp 2014-10-11].
  3. Kris Peeters et Charles Michel nommés formateurs du gouvernement fédéral (fr.). lalibre.be, 22 lipca 2014. [dostęp 2014-10-11].
  4. Belgium agrees to form coalition government (ang.). dw.de, 7 października 2014. [dostęp 2014-10-11].
  5. Wie is wie in de regering-Michel? (niderl.). standaard.be, 10 października 2014. [dostęp 2014-10-11].
  6. Regering-Michel I heeft de eed afgelegd (niderl.). deredactie.be, 11 października 2014. [dostęp 2014-10-11].