Słoboda (osada)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Słoboda (swoboda) – na Ukrainie i w Rosji nowo powstała osada[1] z własnym samorządem, której właściciel (państwo, kościół lub szlachta) zwalniał na określony czas (15-25 lat[potrzebne źródło]) ze świadczeń materialnych i robocizny.

Po zakończeniu okresu wolnizny mieszkańcy tracili swoją niezależność. Najwięcej słobód powstało na Ukrainie w I połowie XVII wieku na Lewobrzeżnej i Prawobrzeżnej Ukrainie. W Rosji najwięcej słobód powstało w latach 30. i 40. XVII wieku na południowych krańcach carstwa rosyjskiego, z ludności przesiedlającej się z Prawobrzeżnej i Lewobrzeżnej Ukrainy (Słobodzka Ukraina).

Na początku XX wieku słobodami na Ukrainie nazywano większe wsie, jak również przyfabryczne osiedla, nie posiadające nazwy miasteczko.

zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. "Słoboda — osada podmiejska, przedmieście". [w:] Slavica Wratislaviensia: t. 53-58. 1991; "zwolnieni od płacenia poborów i podatków, czyli wolniznę, w języku ukraińskim - „swoboda", dawniej „słoboda"; Słoboda, Słobodka oznaczały na Białorusi i Ukrainie 'osady, których pierwsi mieszkańcy byli zwolnieni, oswobodzeni na określony czas od pewnych powinności na rzecz właściciela gruntów', por. rus. słoboda 'wola, swoboda' [w:] Leszek Moszyński. Język Kodeksu Zografskiego. 1972;" Wyrzeka się jej szlachta, trzyma się jej mocno lud i cerkiew z tym skutkiem, że chłopi polscy zaludniający nowe ..słobody" — wolnizny częściej ruszczeją niż polonizują się ich autochtoniczni sąsiedzi." Zaremba. Historia Polski. t.1; "na Rusi instytucja wolnizny występowała pod nazwą Słoboda "Słownik starożytności słowiańskich. 1991 t. 6, Część 2