Wielka Sowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wielka Sowa
Wielka Sowa – widok od strony północno-zachodniej z Niedźwiedzic
Wielka Sowa – widok od strony północno-zachodniej z Niedźwiedzic
Państwo  Polska
Pasmo Sudety
Góry Sowie
Wysokość 1015 m n.p.m.
Wybitność 485 m
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Wielka Sowa
Wielka Sowa
Ziemia 50°40′48,57″N 16°29′07,79″E/50,680158 16,485497Na mapach: 50°40′48,57″N 16°29′07,79″E/50,680158 16,485497

Wielka Sowa (niem. Hohe Eule, po 1945 przez krótki okres pol. Góra Sowia[1], 1015 m n.p.m.)[2] – najwyższy szczyt Gór Sowich w Sudetach Środkowych, z najbardziej zniszczonym ekologicznie drzewostanem w tych górach, należy do Korony Gór Polski; położony jest w województwie dolnośląskim.

Góra leży w dorzeczu Odry, a dokładniej na granicy między dorzeczami jej dopływówBystrzycy i Nysy Kłodzkiej.

Góra zbudowana jest ze skał metamorficznych z prekambru.

Zbocza Wielkiej Sowy są znakomitymi terenami narciarskimi. Znajduje się tu wyciąg orczykowy i trasy zjazdowe.

Na szczycie znajduje się wysoka na 25 metrów kamienna wieża widokowa wybudowana w roku 1906. Z racji położenia w środkowej części Sudetów jest wspaniałym punktem widokowym. W drugiej połowie XIX wieku zainicjowano budowę pierwszej drewnianej wieży widokowej na wierzchołku góry. Jej uroczyste oddanie do użytku odbyło się w lipcu 1886 roku. Konstrukcja ta znajdowała się około 30 metrów na południe od miejsca, gdzie obecnie stoi żelbetowa wieża. Drewniana konstrukcja przetrwała jednak tylko do 1904 roku. Jeszcze w tym samym roku powstał plan wzniesienia nowej, drewnianej konstrukcji. Ostatecznie stało się inaczej.

Prezes dzierżoniowskiego Towarzystwa Sowiogórskiego Richard Tamm przeforsował ideę budowy trwałej kamienno-żelbetowej wieży. Prace przy jej wznoszeniu rozpoczęły się w lipcu 1905 roku, a uroczyste otwarcie, które odbyło się 24 maja 1906 roku, zgromadziło tłumy ludzi. Wieży nadano wówczas imię Otto von Bismarcka (Bismarckturm). Na tarasie widokowym podziwiano panoramy od Śnieżnika po Śnieżkę oraz od Wzgórz Trzebnickich po Broumovské stěny. Po II wojnie światowej wieży nadano imię Władysława Sikorskiego, a 27 września 1981 polskiego turysty i krajoznawcy Mieczysława Orłowicza. Wizerunek wieży stał się symbolem Pieszyc, znajduje się w herbie tego miasta.

Masyw położony jest w Parku Krajobrazowym Gór Sowich.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Wielka Sowa in 2014.JPG

Piesze na szczyt:

Rowerowy:

  • szlak rowerowy czerwony z przełęczy Jugowskiej na przełęcz Sokola

Narciarski:

Wielka Sowa
Wieża widokowa
Wieża widokowa

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przez szczyt Wielkiej Sowy prowadzi trasa międzynarodowego wyścigu etapowego na rowerach górskich MTB Challenge. W latach 2005–2006 był to najwyższy punkt tej imprezy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Góry Sowie. Słownik Geografii Turystycznej Sudetów, tom 11, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BIS, Wrocław 1995, na okładce ISBN 83-85733-12-6 (formalnie błędny numer ISBN), ISBN 83-85773-12-6
  • Sudety Środkowe. Skala 1:40000. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2005. ISBN 83-60044-44-9
  • D. Jończy, R. Fronia, P. Pietrzak (red.): Góry Sowie. Mapa turystyczna, skala 1:35 000. Jelenia Góra: Galileos, 2007/2008. ISBN 978-83-60975-44-2.
Wikimedia Commons