Pieszyce
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pieszyce | |||
|
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo |  dolnośląskie |
||
| Powiat | dzierżoniowski | ||
| Gmina | gmina miejska | ||
| Burmistrz | Mirosław Obal | ||
| Powierzchnia | 63,61 km² | ||
| Populacja (2011) • liczba ludności • gęstość |
9 689  [1]147,4 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 74 | ||
| Kod pocztowy | 58-250 do 58-252 | ||
| Tablice rejestracyjne | DDZ | ||
|
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
  Pieszyce
|
|||
|
Położenie na mapie Polski
 Pieszyce
|
|||
 50°43′N 16°35′E / 50.716666666667, 16.583333333333Na mapach: 50°43′N 16°35′E / 50.716666666667, 16.583333333333 |
|||
| TERC (TERYT) |
5020102031 | ||
|
Urząd miejski
ul. Kościuszki 258-250 Pieszyce |
|||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
| Strona internetowa | |||
Pieszyce (niem. Peterswaldau) - gmina miejska leżąca na Śląsku (Dolnym Śląsku), w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim.
Według danych z 31 marca 2011 miasto liczyło 9 689 mieszkańców.
Spis treści |
Położenie [edytuj]
Miasto jest położone u podnóża Gór Sowich w Kotlinie Dzierżoniowskiej, do dzisiaj zachowało układ wsi łańcuchowej, ciągnącej się kilka kilometrów wzdłuż Pieszyckiego Potoku (niem. Peterswaldauer Wasser[2]).
Historia [edytuj]
 |
Ta sekcja od 2009-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
- Wieś powstała jako osada rolnicza w XIII wieku. Rozwijała się także jako ośrodek administracyjny dużej posiadłości ziemskiej.
- Na początku XVIII wieku powstały manufaktury, a później tkalnie fabryczne przerabiające bawełnę.
- W 1844 w Pieszycach i Bielawie wybuchło powstanie tkaczy, które ogarnęło całe Przedgórze Sudeckie.
- W II poł. XIX w. nastąpiła dalszy rozwój miejscowego przemysłu włókienniczego.
- W 1900 uruchomiono połączenie kolejowe z Dzierżoniowem.
- Podczas II wojny światowej działał kobiecy podobóz pracy - filia Gross-Rosen.
- W 1946 miejscowość została włączona do nowo powstałego województwa wrocławskiego na terenie powojennej Polski, pod nazwą Pieszyce (w pierwszych latach po wojnie używano także nazwy Pietrolesie).
- W latach 1945-54 siedziba wiejskiej gminy Pieszyce.
- Po wojnie kontynuowane były tradycje przemysłu włókienniczego, zakłady z Bielawy, Dzierżoniowa, Pieszyc i Piławy tworzyły drugi co do wielkości ośrodek w Polsce (po ośrodku łódzkim).
- 18 lipca 1962 miejscowość uzyskała prawa miejskie.
- W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa wałbrzyskiego.
- W 1977 zawieszono, a w 1978 ostatecznie zlikwidowano linię kolejową wiodącą przez miasto.
Zabytki [edytuj]
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[3]:
- kościół par. pw. św. Jakuba, gotycki z prezbiterium z XIV wieku i wieżą z 1525 r. przebudowany w XVIII wieku i na początku XX. Wejście ozdobione gotyckim portalem, a wewnątrz zespół nagrobków renesansowych i barokowych z XVI I XVII wieku[potrzebne źródło]
- kościół par. pw. św. Antoniego, poewangelicki, ob. rzym.-kat., wzniesiony ok. 1873[4]. Budowla w stylu neogotyckim, na planie krzyża, z obrazami pędzla A. Borna we wnętrzu[5]
- zespół pałacowy, z XVII-XVIII w.
- pałac z 1550 r., przebudowany w latach 1615-1617[6] jako renesansowy. W latach 1679 i 1710 został rozbudowany na wspaniałą barokową rezydencję. Pałac otacza park, w którym są resztki fos, murów obronnych i rzeźb. Pieszycki pałac był jednym z najokazalszych na Śląsku. 3 tys. m² powierzchni użytkowej, 60 pokoi i piękny park. W XVII w. zwany był Śląskim Wersalem. W okresie II wojny światowej mieścił obóz koncentracyjny dla kobiet. Po wojnie doraźnie remontowany. Jeszcze w latach 70. XX stulecia wykorzystywany na kolonie i obozy. Później stopniowo niszczał i był rozgrabiany. W grudniu 2000 roku zakupili go Alicja i Marjan Hajdukowie z Las Vegas
- park, z XVII w., XVIII-XX w.
- zabudowa podzamcza:
- dwór, ob. dom mieszkalny, pl. Zamkowy 2, z 1580 r., 1818 r.
- dom, pl. Zamkowy 3, z połowy XVII w., 1818 r.
- budynek gospodarczy, obok domu nr 3, z pierwszej połowy XVI w., 1818 r.
- brama na dziedziniec gospodarczy, z początku XVIII w.
- mury obronne, z XVII w.
- zajazd, ul. Kopernika 138, z 1812 r.
Pieszyce - Kamionki
- kościół fil. pw. Aniołów Stróżów, z 1793-95 r.
- willa nr 66 „Wilnianka”, z 1900 r.
Pieszyce - Piskorzów
- kościół fil. pw. św. Jana Nepomucena, z XVI w., 1730 r., 1921 r.
Pieszyce - Rościszów
- kościół par. pw. św. Bartłomieja, z XIV-XVIII w.
- zespół pałacowy, ul. Piękna 71, z XVII w., XIX/XX w.:
- pałac
- park
- sanatorium przeciwgruźlicze (nr 11), murowano-drewniane, z 1903 r.
- zagroda nr 27, murowano-szachulcowa, z 1826 r.:
- dom
- spichrz
- dom nr 66, murowano-szachulcowy, z 1819 r.
- dom nr 73, murowano-szachulcowy, z 1786 r.
- dom mieszkalno-gospodarczy nr 77, murowano-szachulcowy, z połowy XIX w.
Religia [edytuj]
Większość mieszkańców miasta stanowią członkowie Kościoła Rzymskokatolickiego. Na terenie miasta działalność religijną prowadzi także Kościół Zielonoświątkowy, protestancka wspólnota o charakterze ewangelicznym (zbór: ul. 9 Maja 2) oraz Zbór Świadków Jehowy[7]
Struktura powierzchni [edytuj]
Według danych z roku 2002[8] Pieszyce mają obszar 63,6 km², w tym:
- użytki rolne: 49%
- użytki leśne: 42%
Miasto stanowi 13,29% powierzchni powiatu.
Demografia [edytuj]
Dane z 31 grudnia 2007[9]:
| Opis | Ogółem | Kobiety | Mężczyźni | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| jednostka | osób | % | osób | % | osób | % |
| populacja | 9 440 | 100 | 4 937 | 52,3 | 4 503 | 47,7 |
| gęstość zaludnienia (mieszk./km²) |
148,4 | 77,6 | 70,8 | |||
Transport i komunikacja [edytuj]
Początki kolei żelaznych w Pieszycach sięgają przełomu XIX i XX wieku. W październiku 1900 zakończono budowę i uruchomiono 10,8 km 1-torową linię kolejową Dzierżoniów-Pieszyce-Bielawa Zachodnia. Linia ta funkcjonowała do grudnia 1976, w styczniu 1977 zawieszono przewozy, zarówno pasażerskie jak i towarowe. W 1978 rozpoczęto demontaż torowiska na całej długości linii[10].
Współpraca międzynarodowa[11] [edytuj]
Sąsiednie gminy [edytuj]
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 III 2011.
- ↑ Leopold von Zedlitz-Neukirch: Neues hydrographisches Lexikon für die deutschen Staaten, Halle 1883, str. 301.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 4.9.2012]. ss. 15,16.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych (pol.). Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, 2008-01-25. [dostęp 2008-04-06].
- ↑ Adam Bałabuch, Stanisław Chomiak, Marek Korgul, Wiesław Mróz, Stanisław Szupieńko, Sławomir Wiśniewski, Jan Zyzak: Schematyzm Diecezji Świdnickiej. Świdnica: Świdnicka Kuria Biskupia, 2005. ISBN 83-921533-0-8.
- ↑ Łuczyński Romuald M. Zamki, dwory i pałace w Sudetach, Legnica, 2008, s. 291
- ↑ Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 30 stycznia 2013.
- ↑ Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].
- ↑ Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].
- ↑ Ogólnopolska Baza Kolejowa (pol.). [dostęp 19 stycznia 2009].
- ↑ www.pieszyce.pl. [dostęp 2011-09-13].
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
