Śniatyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Śniatyn
Снятин
Ilustracja
Ratusz, ul. Szewczenki 70
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód iwanofrankiwski
Rejon śniatyński
Powierzchnia 35,29 km²
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

10 499
298 os./km²
Nr kierunkowy +380 3476
Kod pocztowy 78300–78304
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu iwanofrankiwskiego
Śniatyn
Śniatyn
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Śniatyn
Śniatyn
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Śniatyn
Śniatyn
Ziemia 48°27′N 25°34′E/48,450000 25,566667
Portal Portal Ukraina

Śniatyn[1] (ukr. Снятин, Sniatyn) – miasto na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, nad Prutem, siedziba rejonu śniatyńskiego. W 2001 roku liczyło ok. 10,5 tys. mieszkańców.

Historia[edytuj]

Miejscowość była wzmiankowana w 1158 roku[2]. W latach 1751–1788 w Śniatynie rezydowali biskupi bakowscy. Do 1914 roku linia kolejowa oraz przejście graniczne Galicji i Bukowiny. W II Rzeczypospolitej siedziba powiatu śniatyńskiego w województwie stanisławowskim. W tym czasie Śniatyn został określony miastem winogron i orzechów[3].

W Śniatynie działała i została pochowana polska szarytka, błogosławiona katolicka Marta Wiecka. Z miejscowości pochodzi również polski kompozytor Roman Palester, polski duchowny rzymskokatolicki Tadeusz Łączyński oraz laryngolog prof. dr med. Wacław Kuśnierczyk.

Zabytki[edytuj]

  • Klasycystyczny ratusz, zbudowany w 1861 przez burmistrza Marcelego Niemczewskiego;
  • Kościół Matki Bożej Szkaplerznej, 1721, czynny;
  • Cmentarz miejski z pochówkiem błogosławionej Marty Wieckiej oraz wieloma zabytkowymi nagrobkami;
  • Kościół ormiański, zbudowany w 1787 na miejscu klasztoru dominikańskiego. Dziś nieczynny, przez pewien czas wykorzystywany jako sala gimnastyczna technikum.
  • Drewniana cerkiew pw. Wniebowstąpienia Pańskiego, 1886;
  • Drewniana cerkiew z dzwonnicą z 1906;
  • Drewniana cerkiew pw. Jana Ewangelisty;
  • Zamek - zbudowany przez Michała Mużyło Buczackiego[4], wojewodę podolskiego, kasztelana kamienieckiego, starostę śniatyńskiego i kołomyjskiego. Aż do wybudowania ratusza funkcję wieży obserwacyjnej wypełniała nieistniejąca dziś wieża tego zamku, który znajdował się w obrębie dzisiejszej ulicy Kuzniecznej, szkoły-internatu, szwalni i dzisiejszego ratusza. Przez długi czas mieszkańców pozostałej części miasta nazywano "zabramnikami"[5].

Przypisy

  1. Polski egzonim przyjęty przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych na XL posiedzeniu w miejsce wcześniej zalecanej formy Śniatyń.
  2. СНЯТЫН (ros.). Энциклопедический словарь. [dostęp 2013-11-15].
  3. Śniatyn – miasto winogron i orzechów walczy o lepszą egzystencję na pograniczu polsko-rumuńskiem. „Wschód”, s. 8, Nr 8 z 10 kwietnia 1936. 
  4. Czerwonogród. www.ruinyizamki.pl. [dostęp 9.8.13].
  5. Zamki Ukrainy

Linki zewnętrzne[edytuj]